ตอนที่4 ปากเธอนุ่มจัง
1169 Words
ฉันขยับตัวยื่นหน้าไปกระซิบถามฝ้ายที่ข้างหูเบาๆ
"นี่เธอไม่รู้เหรอว่าวันนี้ลูกชายท่านประธานจะมารับตำแหน่งประธานบริษัทวันแรกนะ"
"จริงหรอฉันไม่รู้เลย"
ฉันตอบฝ้ายอย่างตรงไปตรงมา
"เธอนี่ไม่ทันข่าวเลยนะ"
"ก็ช่วงนี้ฉันยุ่งๆนิ"
ฝ้ายส่ายหน้าไปมาก่อนจะรีบพูดบอกว่าลูกชายประธานบริษัืทมาแล้ว
ฉันมองไปที่หน้าบริษัทมีบอดี้การ์ดหลายคนลงมาจากรถสี่ห้าคันคนหนึ่งเดินไปเปิดประตูรถคันหรูสีดำไม่นานคนที่นั่งอยู่ในรถก็ลงมา
"นั้นค...คุณคาเตอร์นิ"
ฉันเผลอเรียกชื่อเขาจนฝ้ายและแม่บ้านคนอื่นๆหันมาจ้องอย่างสงสัย
"เธอรู้จักคุณคาเตอร์ด้วยเหรอ"
เป็นฝ้ายที่ถาม
ตายแล้วจะตอบยังไงดีล่ะแกจะพูดออกมาทำไมยัยลันเอ้ย
"อ๋อรู้จักสิใครจะไม่รู้จักล่ะออกทีวีบ่อยขนาดนั้น"
ดีนะที่ฉันมีไวพริบในการตอบคำถามไม่งั้นถูกจับได้แน่
"อ๋อแล้วไปนึกว่ารู้จักเป็นการส่วนตัวซะอีก"
"พูดบ้าๆฉันเป็นใครแล้วคุณคาเตอร์เป็นใครฉันจะไปรู้จักเขาได้ไง"
ฝ้ายพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปมองที่คุณคาเตอร์
เกือบไปแล้วยัยลันเกือบถูกจับได้แล้ว
ฉันพูดกับตัวเองในใจแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่มีบอดี้การ์ดเป็นสิบรอบหน้ารอบหลังอย่างกับกลัวโดนรอบยิงอย่างนั้นแหละ
"ป๊าดคือหล่อแท้"
เสียงผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันพูดขึ้น
"แมนๆหล่ออีหลีข๊าวขาวปานดาราเกาหลี"
ไม่พูดเปล่าดันหลังฉันด้วยนี่สิจะชมก็ชมไปสิจะดันหลังฉันทำไมก็ไม่รู้
อยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้วถ้ายังยืนอยู่มีหวังโดนผลักไปข้างหน้าแน่
คิดได้แบบนั้นฉันก็รีบเดินหนีออกไปยืนอยู่ด้านหลัง
"ว๊าย..ขอโทษค่ะคุณคาเตอร์"
ไม่ทันจะเดินพ้นก็ต้องรีบหันกลับไปมองข้างหลังเมื่อได้ยินเสียงร้องตกใจของใครบางคน
ผู้หญิงแม่บ้านคนหนึ่งเธอถูกผลักหรือตั้งใจก็ไม่รู้หรอกแต่ที่แน่ๆตอนนี้เธอไปยืนอยู่ตรงหน้าคุณคาเตอร์แล้ว แหละดูท่าทางเขาจะไม่ชอบใจเอามากๆเลยด้วย
"เธอชื่ออะไร"
นั้นไงเริ่มแล้วสิ
"แนนค่ะ"
คุณคาเตอร์มองที่ป้ายแผนกของเธอก่อนจะพูดจนผู้หญิงคนนั้นทรุดตัวนั่งลงกับพื้น
"แผนกแม่บ้าน แต่ไม่มีมารยาทฉันไล่เธอออก"
นั้นไงว่าแล้วเชียวดีนะที่ฉันถอยออกมาอยู่ตรงนี้ก่อนไม่งั้นคนที่โดนไล่ออกต้องเป็นฉันแน่
พอเขาพูดไล่ผู้หญิงคนนั้นร่างสูงใหญ่ก็หันมามองที่ฉันเขาถอดแววดำออกกระตุกยิ้มมุกปากก่อนจะเดินเข้าไปในบริษัทพร้อมกับบอดี้การ์ดและพนักงานที่เดินตามหลังไปเป็นขบวน
พอทุกคนเดินไปก็เหลือเพียงแม่บ้านอย่างพวกฉันที่ยืนอยู่หน้าประตู
"ไม่มีอะไรแล้วไปทำงานกันได้แล้ว"
สิ้นเสียงหัวหน้าทุกคนก็แยกย้ายไปทำหน้าทีใครหน้าทีมัน
พักเที่ยง
โรงอาหาร
ในขณะที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่นั้นเสียงกรี๊ดก็ดังไปทั่วทำให้ฉันต้องหันไปมอง
ปรากฏว่าเป็นคุณคาร์เตอร์ที่เดินมาพร้อมกับบอดี้การ์ด สายตาคมเหลือบมองมาที่ฉันเล็กน้อยก่อนจะเดินมานั่งลงที่โต๊ะข้าง ๆตรงข้ามกับโต๊ะที่ฉันนั่งกินอยู่
สายตาที่เขามองมาทำเอาฉันกระเดือกข้าวไม่ลงเลย
จะจ้องอะไรขนาดนี้ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ
"อ้าวน้องลันมาอยู่นี่เองพี่หาตั้งนาน"
พี่ท๊อปคนเก่าคนเดิมที่คอยตามจีบฉันก็มา
มาทำไมตอนนี้นี่มันจังหวะนรกชัด ๆเลย
เขาจะโกรธหรือเปล่านะที่มีคนมานั่งกับฉันก็ได้ยินคนที่คลับเขาคุยกันว่าคุณคาร์เตอร์เขาเป็นคนหวงของเขาไม่ชอบให้ผู้หญิงของเขาคุยกับผู้ชายคนอื่น
"พี่มาทำไม"
"แม้ก็พี่คิดถึงน้องลันคนสวยนิ"
"แต่ลันไม่ได้คิดถึงพี่คะ"
พูดจบก็ลุกขึ้นกำลังจะเดินหนีทว่าไอ้พี่ท๊อปก็คว้าข้อมือฉันเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
"พี่ท๊อปปล่อยลันนะ"
"แม้ทำไมละพี่ก็จีบน้องลันมาจะปีกว่าแล้วทำไมยังไม่ยอมรับรักพี่อีก"
"ก็ลันไม่ได้ชอบพี่"
"แต่พี่ชอบลันนิ"
"อะไรของพี่เนี่ยปล่อยลันนะ"
"ไม่ปล่อยคะ"
ผู้ชายอะไรทำไมถึงหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้
หมับ!!
"ผู้หญิงเขาบอกให้ปล่อยมึงหูหนวกหรอ"
"ค..คุณคาร์เตอร์"
พี่ท๊อปตัวสั่นเทารีบปล่อยมือฉันแล้วเดินหนีไปด้วยความรวดเร็วพอพี่ท๊อปไปคุณคาร์เตอร์ก็ปล่อยมือฉันยิ้มให้น้อย ๆก่อนจะเดินออกไปจากโรงอาหารโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ
5โมงเย็น
"กลับก่อนนะฝ้าย"
"จ๊ะกลับดี ๆนะ"
ฉันพยักหน้าให้เพื่อนแล้วออกมาจากบริษัททันใดนั้นเองจู่ ๆก็มีมือของใครบางคนคว้าหมับที่ข้อแขนทำเอาฉันตกใจกำลังจะกรี๊ดทว่าพอหันไปมองก็จำได้ว่าเขาคือลูกน้องของคุณคาร์เตอร์จึงรีบหุบปากลง
"นายให้ผมมาพาคุณลันไปหาครับ"
ไปหาหรอ
"ที่ไหนคะ"
"ตามผมมาเลยครับ"
สิ้นเสียงผู้ชายคนนั้นก็พาฉันเดินมาด้านหลังของบริษัท
ปรากฏเป็นรถตู้คันหรูจอดติดเครื่องไว้พอเดินมาถึงประตูรถก็ถูกเปิดออกทำให้เห็นร่างสูงนั่งรออยู่ในรถ
"รีบขึ้นมาสิ"
"อ๋อคะ"
ฉันรีบก้าวเท้าขึ้นไปนั่งลงข้าง ๆเขาอย่างกล้า ๆกลัว ๆ
"ตัวสั่นเชียวกลัวฉันหรอ"
"ป่ะป่าวคะ"
"ไม่ต้องกลัวฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก..ไอ้คริสออกรถ"
สิ้นเสียงของผู้เป็นนายรถก็เคลื่อนตัวออกทันที
ในจังหวะเดียวกันใบหน้าคมคายก็ขยับเข้ามาใกล้ ๆทำใจดวงน้อยเต้นรัวเพราะความตื่นเต้น
จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ไงนี่มันครั้งแรกของฉันนิ
"ใจเต้นแรงเชียวตื่นเต้นหรอ"
รู้อยู่ยังจะมาถาม
"หันหน้ามาหาฉัน"
ฉันจึงค่อย ๆหันหน้าไปหาเขา
"อื้อ!"
ทันทีที่หันหน้าไปริมฝีปากหนาก็บดขยี้จูบลงมาอย่างเร่าร้อนไม่จูบเปล่าเขาสอดลิ้นเข้ามาในปากฉันด้วย
มือไม้ก็ไม่อยู่นิ่งจับนั้นลูบนี่จนรู้สึกร้อนไปทั้งตัว
"เอิ่มมม"
จุ๊บ ๆ ~
"ปากเธอนุ่มจัง..แม่งทนไม่ไหวแล้วว่ะไอ้คริสไปเพนท์เฮ้าส์กู"
- Writer
