พอได้ยินแบบนั้นใจดวงน้อยก็เต้นรัวเพราะรู้ว่าเขาจะพาไปที่เพนท์เฮ้าส์ทำไมฉันก็ไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้อะไรขนาดนั้น
"หือ"
คุณคาเตอร์ทำเสียงสงสัยในลำคอเอาหน้ามาแนบที่อกฉันใบหน้าคมคายเงยขึ้นเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาให้เห็น
"เต้นแรงเชียวนะ"
เขาพูดแซวสายตาก็จับจ้องมาที่หน้า
ไม่นานรถคันหรูก็จอดที่ใต้ตึกแห่งหนึ่งพอรถจอดสนิทฉันก็รีบลุกออกจากตักแกร่งเดินลงไปจากรถทันทีที่ลงมาก็เห็นชายสวมชุดดำหลายคนยืนคุมเข้มที่ประตูทางเข้าตึก
"ไปกันเถอะ"
เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมือก็สวมกอดเอวฉันให้เดินตามเข้าไปข้างใน
ชั้น50 ห้องคาเตอร์
ตื๊ดๆ ~
เสียงลูกน้องเขากดรหัสหน้าห้อง
พอห้องเปิดออกคุณคาเตอร์ก็ดันตัวฉันเข้าไปในห้องอย่างไว
"ไปอาบน้ำรอเดี๋ยวฉันตามไป"
พอได้ยินคำสั่งฉันเลยต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำทั้งที่ยังสวมเสื้อผ้าอยู่
ภายในห้องน้ำหรู
"อย่าตื่นเต้นทุกคนต้องมีครั้งแรกเสมอท่องไว้เพื่อค่าผ่าตัดแม่"
ฉันพูดบอกตัวเ
