เช้าวันต่อมา. 06:20
คงจะเป็นเพราะนิสัยที่ชอบตื่นเช้าล่ะมั่งฉันเลยตื่นมาอาบน้ำแต่เช้า แต่ดูเหมือนจะยังตื่นเช้าไม่พอ
ก็พอตื่นมาฉันก็ไม่เห็นเขาแล้วเขาคงออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ
ก๊อกๆ ~
"คุณลันครับนายให้ผมมารับไปโรงพยาบาลครับ"
เสียงเคาะประตูที่ดังมาพร้อมกับเสียงพูดของใครบางคน
"ค่ะรอแป๊บนะคะ"
ฉันตะโกนผ่านประตูไป
พอพูดบอกคนข้างนอกจบก็รีบแต่งตัวเปิดประตูออกไปจากห้อง
เป็นพี่กันต์ที่เรียกฉัน
"งั้นไปเถอะครับ"
"เออ..เดี๋ยวค่ะแล้วคุณคาเตาร์ล่ะคะ"
"นายมีงานด่วนที่กรุงเทพครับเลยให้ผมมารับคุณลันแทน"
งานด่วนเหรองานอะไรกันนะ
"คุณลันจะไปเลยไหมครับ"
"อ๋อค่ะ"
ฉันพยักหน้าตอบก่อนจะเดินตามร่างสูงไปที่รถ
โรงพยาบาลเอกชน
"มาติดต่อด้านไหนคะ"
พยาบาลสาวสวยหน้าเคาน์เตอร์ถามฉันน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"มาเยี่ยมผู้ป่วยค่ะ"
"ไม่ทราบว่าผู้ป่วยชื่ออะไรคะ"
เธอถามพร้อมกับก้มลงมองที่หน้าจอคอม
"ชื่ออาภาภรค่ะ"
"ร
