เป็นไอ้วินที่เดินมาบอกผม
"อืมกูรู้แล้วบอกคนของเราให้พามันมาหากูที่โรงแรมกูจะสอบสวนมันเอง"
"ครับ"
มันก้มหัวรับคำสั่งแล้วเดินออกไป
ผมมองประตูบ้านไม้ที่ปิดสนิทเธอจะฟังอยู่หรือเปล่านะขอให้เธอฟังอยู่เถอะ
"ลันฉันจับตัวไอ้คนที่มันทำร้ายเธอกับลูกได้แล้วนะอีกไม่นานก็จะรู้ว่าใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดถึงตอนนั้นฉันจะลากคอมันมากราบขอขมาเธอกับลูกฉันสัญญา"
ผมพูดบอกเธอผ่านบานประตูไม้ยกมือลูบที่ประตูเบา ๆก่อนจะเดินออกมา
โรงแรม
ผมมาถึงห้องไม่นานเสียงเอะอะโวยวายก็เริ่มดังขึ้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
"เข้าไป!"
"ปล่อยนะเว้ยไอ้พวกเหี้ยนี่ปล่อยสิว่ะ!!"
"พามันมาแล้วครับนาย"
"คะ..คุณคาร์เตอร์"
"เออกูเองมึงยังจำกูได้นะ"
"คะ..คุณคาร์เตอร์จับผมมาทำไมครับ"
"มึงคิดว่าทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วจะได้ผลเหรอ..หึ!!กูไม่โง่เฮ้ยพาตัวเข้ามา"
ผมหันไปพูดสั่งลูกน้องที่ยืนรออยู่ด้านนอก
"พี่พี่ธนาช่วยพิมด้วย ฮืออึก.."
