“ไปร้าน การ์เด้นบีฟเลิฟเว่อร์กันค่ะเพื่อน” ฉันหันไปหาเพื่อนเบลที่ตอนนี้ตั้งหน้าขับรถอยู่
“แกโยนโลเคชั่นลงจอเลย”
จากนั้นพวกเราก็เดินทางไปยังร้านอาหารที่ฉันเป็นคนเลือก บรรยาการร่มรื่นในยามเย็น เหมาะแกการกินสเต็กยามค่ำจริง ๆ แหะ
“ฮัดชิ้ว!” ฉันจามไปหนึ่งที ทำเอาเพื่อนเบลหันมามองหน้ากัน
“ร่างกายยังไม่หายดี เสือกอยากออกมาข้างนอก ถ้าป่วยหนักกว่านี้ห้ามมาโทษฉันนะ”
“ไม่โทษจ๊ะไม่โทษรีบไปกันเถอะหิวแล้ว~”
ฉันดันหลังเพื่อนรักเดินเข้าไปในห้อง ตอนแรกฉันนะนั่งด้านนอก แต่เพื่อนเบลไม่ยอมบอกว่าฉันไม่สบายจะนั่งตากลมได้ไง สุดท้ายเพราะเถียงไม่ไหวก็เลยต้องมานั่งในร้านที่ตกแต่งอย่างสวยงามไม่แพ้ด้านนอกเลย บริกรแต่งตัวดีเดินมารับออเดอร์ถึงโต๊ะ เพื่อนเบลจึงเป็นธุระจัดการสั่งออเดอร์ให้
“แกเอาสเต็กอะไร” เบลถามฉัน
“สเต๊กปลาแล้วกัน ฉันเหนื่อย...แรงจะเคี้ยวก็ไม่ค่อยมี”
“แต่เสือกมีแรงเดินมากินนอกห้อง”
“ก็บอกแล
