หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์กว่า ๆ และก็ใกล้จะปิดเทอมสองเต็มทน ฉันกำลังจะขึ้นปีสามในอีกไม่กี่สัปดาห์นี้แล้วสินะ...ทำให้ตอนนี้ต้องโถมกับการเรียนอย่างหนักเพราะเพื่อนเบลไม่ยอมให้ฉันอู้เลยจริง ๆ
“นีนพรุ่งนี้ว่างรึเปล่า” เพื่อนเบลหันมาถามฉันหลังจากที่เราเลิกเรียน
“ฉันต้องกลับบ้านน่ะ คุณพ่อคุณแม่เรียกกลับ เฮ้อ...”
“งั้นเหรอ...” สีหน้าของเพื่อนเบลทำให้ฉันตะหงิดอะไรบางอย่าง
“ทำไมล่ะ เพื่อนเบลมีอะไรให้ฉันช่วยรึเปล่าคะ”
“ฉันอยากหาคอนโดใหม่ อยากให้แกช่วยดูหน่อยว่าคอนโดแกมีว่างไหม ฉันไม่อยากอยู่บ้านแล้วน่ะ” เพื่อนเบลแสดงสีหน้าจริงจังมาที่ฉัน
“ได้สิ...เดี๋ยวหลังกลับบ้านฉันจะไปติดต่อถามที่นิติคอนโดให้นะ”
“ขอบใจมากแก...” หลังจากที่ฉันคุยกับเพื่อนเบลเสร็จฉันก็ขอตัวกลับคอนโดก่อน เพื่อจัดการงานที่ค้างให้หมดเพื่อจะได้กลับบ้านอย่างสบายใจ
(วันรุ่งขึ้น)
ฉันตื่นแต่เช้ารีบอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้
