(Zzz.)
ฉันหลับไม่สนิทนักเพราะเป็นคนนอนดิ้นอยู่เป็นเดิมทุน และต้องมานั่งในพื้นที่แคบ ๆ อย่างโซฟาอีก มีเหรอที่จะข่มตานอนได้เกิน ชั่วโมง
‘เอี๊ยด อ๊าด’ เพียงพลิกตัวไปมาบนโซฟาหนังมันก็เกิดเสียงรบกวนให้ได้ยิน ฉันกังวลกลัวว่าจะทำให้เขาตื่น จึงคิดจะลงไปนอนกับพื้นแทน เพราะไม่อยากทำให้เขาเห็นว่าฉันมาเฝ้าแล้วยังเป็นภาระอีก นี่คุณหนูอย่างฉันยอมนอนลงพื้น เลยนะ
ฉันวางหมอนลงพื้นปูผ้าห่มบาง ๆ ก่อนจะนอนลงไปทั้งอย่างนั้น แล้วใช้เสื้อที่เขาให้ยืมมาคลุมตัวแทน
‘พื้นแข็งชะมัดจะนอนได้ไหมนะ’ นั่นคือสิ่งที่ฉันพึมพำในใจเมื่อล้มตัวนอนลง และเมื่อกำลังจะข่มตาหลับอีกครั้ง
“ไปนอนพื้นทำไม” เสียงทุ้มเข้มจากเตียงคนป่วยทำให้ฉันหยัดตัวไปมองต้นเสียง
“ฉันกลัวตกโซฟาค่ะ ฉันนอนดิ้นจะตาย เลยลงมานอนพื้นดีกว่า พี่นอนพักผ่อนเถอะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะข่มตานอนอีกครั้ง แต่พี่ภีมก็ยังพูดต่อ
“ขึ้นมานานกับพี่ก็ได้”
