“อ่ะ...พี่คะ ทำไมชอบกัดห***มฉันจัง อ่ะ...” เมื่อฟันของเขากัดเข้าจนฉันสะดุ้งแอ่นอกรับ เสียงหัวเราะในลำคอก็ดังออกมาให้ได้ยิน
“ก็เห็นตอบสนองว่าชอบนี่หว่า...แถมน่าดูดขนาดนี้ใครจะอดใจไหววะ จ๊วบ!” ท่าทีของเขาตอนนี้มันเหมือนกระจกอีกด้านที่ทั้งชีวิตฉันไม่เคยได้เห็น นี่น่าจะเป็นครั้งที่สองล่ะมั้ง แถมครั้งนี้ยังดูเจ้าเล่ห์ใบหน้ายิ้มกริ่ม ต่างจากคราวก่อนที่ถมึงทึงแทบจะตบตีท่าเดียว ‘เขาไม่ได้แพ้ยาพาราที่กินจนเมาใช่ไหมนะ แต่ไม่เป็นไรฉันชอบท่าทีที่เขาโหยหาร่างกายฉันแบบนี้’
“อ่ะ...พี่ค่ะนี่นมฉันนะไม่ใช่ลูกบาสออกแรงบีบจนเจ็บแบบนี้ นมฉันแตกพอดี”
“แต่มันจับเหมาะมือยิ่งกว่าลูกบาสอีกนะนีน...”
“พี่พูดอะไรเนี่ย พี่ภีมจริง ๆ ใช่ไหม พี่เมายาพารารึเปล่า...อ่ะ” เขาไม่รอให้ฉันพูดต่ออีก ตอนนี้แม้เขาจะมีแค่มือข้างเดียวที่ใช้การได้แต่ความชำนาญในการปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้ฉันไม่ต่างกับคนใช้สองมือเลย
คนที่คร่อมกันด้านบ
