“พี่ต้องออกโรงพยาบาลแล้วค่ะ พี่ย้ายมาอยู่คอนโดข้างๆ ห้องนีนไหม นีนจะได้ดูแลพี่เต็มที่”
“ไม่เอา...ไม่ไป” เสียงเขาหนักแน่น โธ่...ฉันอุตส่าห์เช่าห้องเปล่านั่นไว้เพื่อให้เขาได้มาอยู่ข้าง ๆ ฉันเลยนะ แถมคอนโดฉันก็หรูกว่าคอนโดเขาอีก แต่ทุกครั้งเขาก็ปฏิเสธฉันตลอด แม้แต่ตอนที่เขาต้องเข้าเฝือกแบบนี้
“แต่ว่าพี่จะลำบากมากนะ ไหนจะอาบน้ำ กินข้าว หรือเปลี่ยนเสื้อผ้า ใครจะช่วยพี่ล่ะ หรือจะให้นีนช่วยจ้างผู้ช่วยพยาบาลให้ดีไหมคะ”
“ไม่ต้องลำบากหรอก พี่อยู่ของพี่เองได้”
“แต่นีนเป็นห่วงนะคะ”
“ถ้าเป็นห่วงก็มาจัดการให้เองดิ”
“พี่ยอมให้ฉันไปที่คอนโดพี่เหรอ ไม่ใช่ว่า...”
“งั้นก็ไม่ต้องมา”
“ไม่ค่ะไม่...นีนจะไปค่ะ...งั้นพี่อยู่ตรงนี้นะคะ เดี๋ยวนีนไปทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลให้” ฉันตื่นเต้นสุด ๆ ที่ได้รับอนุญาตให้ไปคอนโดของเขาได้
ก็จะไม่ให้ดีใจได้ยังไง ตลอดสองปีที่ผ่านมาตั้งแต่เขามาอยู่มหาลัย เขาไม่อนุญาตให้ฉั
