วิศวะรักร้ายคุณหนูตัวแสบ

ตอนที่ 7 หนามยอกเอาหนามบ่ง

[รูปภาพ]

Neen : ค่ำคืนแห่งความหรรษาของนีน กับคลับสุดร้อนแรงที่คลับ... มีความสุขมากค่ะเอนจอย พร้อมเต้นกับหนุ่ม ๆ สุดเหวี่ยงโลด! แบบนี้ต้องพาเข้าห้องสักคนแล้วไหมนะ!

“เอาสิ! ตัวเองไปเที่ยวคลับได้ ฉันก็มโนว่าไปเที่ยวได้เหมือนกัน...” แน่นอนว่าโพสต์ของฉันไม่ระบุคลับ ฉันอยากให้เขาได้ใช้หัวสมองขบคิดบ้างว่า คลับนั่นมันที่ไหน (หรือไม่เขาอาจจะไม่ได้สนเลยก็ได้ เผื่อใจไว้แล้วล่ะ) พอได้ทำแบบนี้ฉันก็รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก แล้วโยนมือถือออกไปทั้งอย่างนั้น แน่นอนว่ามือถือเหล่านี้ของฉันไม่มีซิมหรอก และถึงแม้จะมีคนพยายามโทรมาผ่านแอปพิเคชั่นฉันก็ไม่สนใจ ปล่อยให้รู้สึกคาใจไปทั้งคืนเถอะ ส่วนฉันของนอนสบายใจเฉิบ...

(เช้าวันรุ่งขึ้น)

ฉันตื่นมาอาบน้ำแต่เช้าเพราะต้องรีบกลับไปคอนโดเพื่อเปลี่ยนชุดนักศึกษา วันนี้มีเรียนสิบโมงเช้า ดีที่ว่าคุณพ่อได้สั่งให้คนขับรถคอยท่าไว้แล้ว ซึ่งใช้เวลาไม่นานฉันก็มาถึงคอนโดตัวเองได้สักที

“สายแล้วสิ ให้ตายเถอะ...เพราะเขาแท้ ๆ เลย...” ฉันวิ่งแจ้นรีบขึ้นลิฟท์คอนโดไปยังห้องของตัวเอง ทว่า...กลับมีคนหน้าตาคุ้นเคยกอดยืนอยู่หน้าประตูด้วยสายตาเคร่งขรึมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกัน

“มาคอนโดนีนทำไมคะ สุดหล่อ...” ใบหน้าฉันยิ้มและเดินไปยังหน้าห้องตัวเองที่มีเขายืนพิงอยู่ ก่อนจะเตะคีย์การ์ดเพื่อปลดประตูห้องไว้ อ่อยขั้นสุดเหมือนทุกครั้งที่พี่ภีมมักตามด่า...แต่เขาก็ไม่เคยจะยอมเข้าห้องฉันหรอก

“ไปไหนมา...” เสียงทุ้มเข้มเข้ากับใบหน้าที่หงุดหงิดเหมือนคนไม่ได้นอน

“นีนจะไปไหนมาได้ละคะ ก็สุดหล่อเป็นคนเอานีนไปปล่อยที่บ้านเอง” ฉันไม่ได้พูดหวานปากเปล่า แต่เดินเข้าไปกระแซะลูบแขนลูบขาเขาซึ่ง ๆ หน้า ใบหน้าเขาเหยเก คงเพราะได้กลิ่นเบียร์จากฉันละมั้ง (แอบเอาจากตู้เย็นของพ่อมาดื่มนิดหน่อยนะ ดื่มตอนเช้าก่อนออกมาด้วย อิอิ)

“ดื่ม? ที่บ้าน?”

“นิดเดียวเองค่ะ ดื่มให้สนุก เอ้ย! ดื่มให้หลับสบายเท่านั้นเอง...โอ๊ย! พี่จะทำอะไรเนี่ย” ฉันก็ทำตัวน่าหมั่นไส้อย่างเคยนั่นแหละ เพียงแต่ครั้งนี้เขากลับเชื่อฉันเป็นตุเป็นตะอย่างไม่เคยมีมาก่อน เขาผลักฉันเข้าห้องก่อนจะเดินตามเข้ามาปิดประตูดัง ‘ปัง!’ สร้างความงุนงงให้ฉันมาก ๆ

เพราะหลายปีที่ผ่านมาเขาแทบไม่สนใจฉันสักครั้ง แม้จะเคยอ่อยแทบตายเขายังไม่กล้าก้าวข้ามประตูฉันด้วยซ้ำ

“ทำตัวแบบนี้ทำไมวะ บอกให้อยู่บ้านกับพ่อแม่ดี ๆ เสือกคันออกไปเที่ยว...”

“แหม...ถึงนีนไม่มีรถ แต่นีนก็มีมือมีตีนนะคะภีม...”

“หืม?”

สีหน้าของเขาเมื่อฉันเรียกชื่อเขาเฉย ๆ ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เอาเป็นว่าเหมือนพูดแค่ชื่อปุ๊บต่างคนต่างแบลงค์ปั๊บ

ใช่แล้วฉันเคยบอกทุกคนแล้วไงค่ะ ว่าเขาเป็นทั้งเพื่อน พี่ชาย และสามีในอนาคต แม้เราจะอยู่คนละชั้นปี และเกิดคนละ พ.ศ. แต่ถ้านับระยะห่างของเดือนแล้วนั้น เขาแกกว่าฉันแค่หกเดือนเอง

“ทำหน้าตกใจทำไมละคะ...ยังไม่ชินอีกรึไง บางวันนีนอาจจะน่ารำคาญสำหรับภีม แต่นี่ก็ทำตัวปกติที่สุดแล้วนะ ปล่อยให้ภีมไปสนุกสุดเหวี่ยงกับเพื่อนและสาว ๆ โดยที่นีนไม่ต้องตามไปวอแวถึงที่...ไม่ชอบรึไง”

“ด้วยการไปเที่ยวคลับมั่วกับผู้ชายแทนงั้นเหรอ”

“มั่ว? ใช้คำพูดได้หยาบคายมากค่ะ ว่าที่สามีขา...”

ฉันยังคงควบคุมน้ำเสียงเป็นอย่างดี

“เป็นผู้หญิงจะไปไหนก็ระวัง...โตแล้ว ไม่มีใครคอยตามไปดูแลเหมือนแต่ก่อนแล้วนะเว้ย” นี่เขากำลังหมายถึงตัวเองสินะ ที่แต่ก่อนค่อยเป็นบอดี้การ์ดให้ไม่ห่าง แต่พอเข้ามหาลัยมีสังคมมากขึ้น โตขึ้นก็ทำอะไรเหมือนเดิมไม่ได้ มีแค่ฉันที่ยังยืนหยัดตั้งมั่นว่าเขาคือสามีในอนาคต และหน้าด้านหน้าทนเสนอตัวขนาดนี้

“ก็ใช่ไงคะ โตแล้ว...และก็คิดเป็น ในเมื่อว่าที่สามีในอนาคตไม่ยอมช่วยให้หายเหงาสักที ก็ต้องหาอะไรมาเติมเต็มส่วนที่ขาดอย่างที่ภีมทำไงคะ สุดหล่อภีมนั่งข้างสาวได้ ทำไมคนสวยอย่างนีนจะนั่งข้างหนุ่ม ๆ ไม่ได้ จริง ๆ มันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกรึเปล่า”

“แต่นีนเป็นผู้หญิงมันดูไม่ดี...” พี่ภีมเองก็พยายามข่มอารมณ์ไว้พยายามที่จะพูดกับฉันอย่างใจเย็น เอาจริงนะบางอย่างฉันก็ไม่เข้าใจความคิดผู้ชายเท่าไหร่หรอก ผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายให้ผู้ชายดูแลเหรอเท่านั้นเหรอ หรือผู้หญิงควรรักนวลสงวนตัวไว้ให้กับคนที่รักและจะแต่งงาน ในขณะที่ผู้ชายมีความสัมพันธ์กับหญิงอื่นได้มากมายก่อนมาแต่งงานงั้นเหรอ มันอุบาทไปรึเปล่า

สำหรับฉันแล้ว ฉันมีเงิน ฉันเลี้ยงผู้ชายได้ฉันเปย์ผู้ชายไหว ขอแค่เขาทำให้ฉันมีความสุข และการมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งก่อนแต่งไม่ใช่เรื่องเสียหายสักหน่อย มนุษย์เรามีก็อารมณ์ที่หลากหลาย ดีใจ เสียใจ หรือกระทั่งอยากกระหายในความร้อนแรง ไม่ใช่เหรอ ได้ทดลองอะไรหลาย ๆ อย่างก่อนจะแต่งงานมันดีกว่าเป็นไหน ๆ

“เบื่อมากค่ะ ที่พวกผู้ชายคิดกันแบบนี้ตลอด ทำไมคะ...เรื่องแบบนี้ผู้หญิงทำแล้วดูไม่ดี แล้วทีผู้ชายทำมันดูดีรึไงคะ ไม่แฟร์เลย คิดว่าผู้ชายเงี่Eนเป็นคนเดียวเหรอคะ นีนเองก็เงี่Eน ก็คันเป็นค่ะไม่ให้ระบายกับผู้ชายแล้วจะไประบายกับใคร ในเมื่อคนที่ชอบก็ ไม่เล่นด้วยสักที นีนก็ต้องพยายามไปหาชายอื่นระบายสิคะ”

“พูดแบบนี้ หรือว่าเมื่อคืนเธอ...” สีหน้าเขาจริงจังมากและเดินกดดันฉันจนต้องถอยกรู่สะดุดลงโซฟากลางห้อง เขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

“เอ๊ะ...พี่คิดอะไรอยู่เนี่ย”

“เมื่อคืนไปเอากับคนอื่นมาใช่ไหม ถึงมองเรื่องพวกนี้ปกติได้ขนาดนี้วะ!!!”