Düğünden bu yana bir hafta geçmişti ve Yusuf bir kez olsun eve gelmemişti. Gülru, belki gelir diye gece geç saatlere kadar onu bekliyordu.
Hayalinde ki evlilik hiç böyle değildi. Hep evleneceği adamın nasıl onun gözünün içine bakacağını hayal ederdi küçük bir kızken. Nasıl aşk sözcükleri fısıldarken onu sımsıkı saracağını… Şimdi boş ve soğuk bir yatakta gelmeyecek bir adamı bekliyordu.
Küçüklüğünden beri konaktaki bütün çocuklar gibi o da hayrandı Yusuf ağabeyine. Onunla evleneceğini hiç düşünmemişti ama varlığı herkes gibi ona da güven ve huzur veriyordu.
Sanmıştı ki… Evlenseler bile Yusuf kıyamazdı ona. İncitmezdi onu. Ama öyle olmamıştı.
Önünde ağlamıştı da dönüp bakmadan çekip gitmişti. En azından karşısına alsaydı Gülru’yu. Anlatsaydı ona bu evliliği nasıl geçireceklerini. Şim
