/29.Bölüm/

314 Words

Adımlarımı korkarak atmaya son vermem gerekiyordu artık. Zaten her Allah'ın günü buradaydım. Niyeydi bu korkum? Kimeydi bu korkum? "Bırakın beni!" Duyduğum sesle irkilip çekildim kapının ağzından. Uzun koridor boyunca yürüyüp boş bulduğum bir yere çöküp oturdum. Boş bakıyordum. Köreltmişti o ses duygularımı. 'Bırakın beni' diyordu. Bırakın beni... Benim ona yalvararak söylediğim şeylerden sadece bir tanesiydi hâlbuki o cümle. Onun gibi güçlü de çıkmamıştı sesim hiç. Ya ağlardım ya götümü yırtardım bağırarak. Hiçbir şey de onları durduramazdı. Hiçbir antidepresan benim acılarıma son veremez, hiçbir ilaç onun içindeki kötülüğü dışarı atamazdı. Derin bir iç çektim ve ayağa kalktım. Yormuştu bu kız beni. Cidden yormuştu. Telefonuma gelen mesaj sesiyle duraksadım ve telefonu çantamda ar

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD