ทุกคนมองหน้ากันไปมาด้วยหน้าตาที่ตื่นตกใจและไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากจนไม่มีใครตั้งตัวได้ทัน ทุกคนยังคงตกใจและไม่มีสติคิดหาทางออก มีเพียงคนตัวสูงที่ได้สติก่อนใครเพื่อนที่รีบพุ่งตัวเข้าไปหวังจะช่วยเพื่อนตัวเล็กของตัวเอง
“ปล่อยไอ้ปุยฝ้ายจะเว้ย!”
คนตัวสูงที่ตั้งสติได้เร็วที่สุดในเวลานี้ รีบเข้ามาดึงคนที่กำลังฉกฉวยริมฝีปากของเพื่อนตัวเองอย่างบ้าคลั่งด้วยแรงทั้งหมดที่มีของตัวเอง แต่ไม่ว่าจะใช้แรงมากแค่ไหนก็ไม่สามารถเอาตัวคนฉวยโอกาสออกมาได้ เพราะยิ่งใช้แรงมากเท่าไรก็มีแต่เจ้าตัวที่เป็นฝ่ายเจ็บตัว แถมยังทำให้เหตุการณ์เลวร้ายมากกว่าเดิมเมื่อคนฉวยโอกาสล้มลงทับร่างเล็ก ๆ ของเพื่อนตัวเองอย่างจัง
ตุ้บ!
เหตุการณ์เริ่มเลวร้ายลงไปเรื่อย ๆ เมื่อคนฉวยโอกาสไม่มีท่าทีที่จะหยุดครอบครองริมฝีปากของเพื่อนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย และไม่ว่าคนตัวสูงทั้งสองจะร่วมมือ
