“เดี๋ยวก่อนสิ ไหนบอกจะแนะนำกันไง” ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรืออะไรดลใจให้นิลเอื้อมมือออกไปรั้งพนักงานคนนั้นเอาไว้แบบนี้ แต่ถ้าถามว่าสิ่งที่เกดพูดและกระทำออกมาทำให้ตัวเองรู้สึกยังไง คงไม่มีทางปฏิเสธได้เลยว่าตอนนี้เจ้าตัวรู้สึกดีมากจนแทบเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่
“อะ เอ่อ...”
“ทำอะไรคะนิล!” ทำไมนิลต้องรั้งพนักงานคนนั้นเอาไว้ด้วย นี่นิลสนใจงั้นเหรอ เมื่อเห็นภาพตรงหน้าที่อีกคนรั้งพนักงานที่ตัวเองหมายหัวเอาไว้ เกดก็รู้สึกไม่พอใจมาก ราวกับมีลาวาปะทุอยู่ภายในอก
“ก็ให้เขาแนะนำเมนูให้ไงคะ” แม้แต่ตอนโกรธก็ยังน่ารักนะเนี้ย นิลพูดและมองไปที่เกดนิ่ง ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ภายในใจนั้นกำลังรู้สึกดีใจไม่น้อยที่อีกฝ่ายรู้สึกไม่พอใจเมื่อมีผู้หญิงคนอื่นเข้ามาใกล้ตัวเอง
“แล้วนิลคิดเองไม่เป็นเหรอคะ ทำไมต้องให้คนอื่นคิดให้ด้วย” ทำไมฉันต้องรู้สึกหงุดหงิดขนาดนี้ด้วยนะ เกดมองไปที่นิลด้วยแววตาไม่พอใจ ก่อนจะมองไปที
