แอด...
เสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่า...ตอนนี้กำลังมีอีกคนเข้ามาในห้อง โดยที่เจ้าของห้องไม่รู้สึกหรือสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของอีกคนเลยแม้แต่น้อย
“เกด...” หวานเรียกชื่อเกดออกมาเบาๆ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ เตียง พร้อมกับมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เป็นกังวล เมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายยังคงมีคราบน้ำตาหลงเหลืออยู่บนใบหน้า
หวานค่อยๆ เอาหูฟังออกจากหูคนตรงหน้า พร้อมกับเอาผ้าห่มมาคลุมให้คนตรงหน้าเบาๆ เพราะไม่อยากรบกวนเวลานอนหลับของอีกฝ่าย ก่อนจะไปสะดุดกับหนังสือสีชมพูเล่มหนึ่งที่มีสภาพเหมือนโดนโยนทิ้ง เจ้าตัวเก็บหนังสือขึ้นมา ก่อนจะตกใจกับเนื้อหาที่เห็นภายในหนังสือ เพราะเนื้อหาหรือแม้แต่รูปภาพภายในหนังสือทั้งหมด เป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเองหมดเลย
“นะ...นี่มันอะไรกัน” ยิ่งอ่านข้อความที่อยู่ภายในหนังสือ หวานก็ยิ่งรู้ว่าคนตรงหน้ารักตัวเองมากแค่ไหน เพราะตั้งแต่ที่หวานกับเกดรู้จักกัน เกดก็เข
