ณ มหาลัย
เมื่อเพื่อนเจ้าเสน่ห์ถูกสาวเรียกตัวไป คนตัวสูงก็ต้องกลับมานั่งคนเดียวอีกครั้ง ทำให้เจ้าตัวมีเวลาคิดทบทวนคำพูดที่จะใช้พูดกับคนตัวเล็กมากขึ้น
“เกด...ไม่ได้สิ เกดไม่อยากให้เราเรียกชื่อ” เมื่อเจ้าตัวนึกถึงคำที่อีกฝ่ายพูด หน้าตาก็เปลี่ยนเป็นเศร้าทันที ก่อนจะเปลี่ยนเป็นปกติภายในเวลาอันรวดเร็ว
“เธอ...คือเราจะบอกว่า...คือเรื่องเมื่อวานเรา คือเรา...เฮ้อ! ทำไมมันพูดยากจังวะ” นิลรู้สึกหงุดหงิดกับตัวเองมาก ที่ไม่สามารถพูดความรู้สึกให้ออกมาเป็นคำพูดได้
ในขณะที่คนตัวสูงกำลังถกเถียงกับความคิดและความรู้สึกของตัวเองอยู่นั้น สายตาของเจ้าตัวก็หันไปเห็นคนที่ใจกำลังนึกถึงเข้าพอดี คนตัวสูงยิ้มออกมาด้วยความดีใจ แต่ฉับพลันรอยยิ้มนั้นก็หายไปเมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังคุยกับใครบางคนอยู่
“หงุดหงิดเว้ย!” ยิ่งมองใบหน้ายิ้มแย้มของอีกฝ่ายที่กำลังส่งให้คนอื่น ก็ยิ่งทำให้เจ้าตัวรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิม เพราะ
