“เดี๋ยวเจอกันนะคะ”
ติ๊ด
“เฮ้อออ!!!” คนตัวสูงถอนหายออกมาอย่างแรงทันที เมื่อวางสายจากคนที่แม่จับคู่ให้ พร้อมกับหันไปมองคนตัวเล็กที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ที่เตียง ด้วยดวงตาที่เศร้าหมองที่เจ้าตัวไม่เคยแสดงออกให้ใครได้เห็น เพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองไม่ได้เข้มแข็งเหมือนที่แสดงออกมา
เมื่อมองไปที่คนตัวเล็กได้สักพัก คนตัวสูงก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาพี่คนสนิททันที เพราะเจ้าตัวไม่ยอมออกไปโดยทิ้งให้คนตัวเล็กอยู่คนเดียวแน่ๆ เมื่อส่งข้อความเสร็จแล้ว คนตัวสูงก็เดินเข้าไปหาคนตัวเล็กอีกครั้ง ก่อนจะนั่งมองใบหน้าตอนหลับของคนตัวเล็กเงียบๆ โดยไม่ละสายตาออกจากใบหน้าของคนตัวเล็กแม้แต่น้อย
“อยากนอนหลับแบบนี้...ได้บ้างจัง” นิลพูดกับตัวเองด้วยเสียงที่เบาเหมือนกระซิบ พร้อมกับเกลี่ยเส้นผมที่ลงมาปิดใบหน้าของคนตรงหน้าอย่างเบามือ
ที่คนตัวสูงพูดออกมาแบบนี้ เพราะตั้งแต่ที่เจ้าตัวรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ
