CHAPTER 7 (PART TWO)
2232 Words
FOUR YEARS LATER
HINDI MADALING magpalaki ng anak kaya ngayon ay nararamdaman ko na Ang hirap ni mama ng ipalaki ako dahil sa kakulitan ko noon.
“Mommy why do I need to not leact everltime tita Mala,tita Madie,tita Liyah,and tita Ciella pinch my cheeks,you know mommy it hults”reklamo ng anak ko and everytime that there’s letter ‘r’ in the word she will change that to ‘l’ because she cannot pronounce that right.She’s Michellene,my four years old baby girl.She’s brilliant but she doesn’t know how to pronounce some words include r.And sometimes she cannot pronounce ‘y’ and ‘s’ when the word was not familiar to her,she will change ‘y’ to ‘el’ and ‘s’ to ‘t’.
Mahina naman akong bumuntong-hininga bago lumuhod sa harap nya para makapantay sya “baby listen to mommy,your titas wants to pinch your cheek also because you look cute in their eyes”pagpapa-intindi ko sa kanya,dumalaw kasi dito Ang iba Kong mga kaibigan.Well,not Bree because she need to take care her twins,si Jade Naman ay may inaasikaso,si Camilla inaayos ang kasal,si Kiara naman ay nasa ibang bansa dahil may inaayos na problema,kahit Yung partners nung tatlo hindi dumalaw sa amin dahil nga busy sila.Kaya Ang ending ay sila Mara,Cierra,Liyah at Madie lang ang dumalaw sa amin kasama sila Kade,Kye,Cooper at Dexton.
Kaya lang ay umuwi din agad ang apat na pares dahil may aasikasuhin pa daw sila,at etong anak ko kanina ay hindi makapag-reklamo sa t’wing pipisilin at kukurutin nung apat Kong kaibigan ang pisngi ni Lene.
“But mommy even my Tito’s are pinching my nose,mommy it’s hults”ngiwi nya,gusto ko tuloy maawa sa kanya pero sa kabilang banda ay gusto Kong matawa.
Ayaw ko mang aminin pero kamukha nya ang g*go nyang ama,imagine I carried her in my tummy for almost nine months then we I gave birth to her she will look like her father,it’s unfair.
Lumipas ding taon ay wala akong balita sa kanya,ay meron pala.Sa TV he was always the headline because of his flings,mukha nga maayos na sya,hindi ko tuloy mapigilan ang hindi mainis dahil ganun lang nya kami kabilis palitan ng anak nya,sa bagay from the very start he doesn’t want to have a child.Hindi na nga din ako umasa noon na mahahanap nya ako dahil grabe din kung itago ako ni Kye,katulong nya pa ang iba nyang kaibigan.They all confiscate the things that I have from Brian,from my phone to my laptop,wallets,money,cards ang many things.Pinalitan nila iyon at ang nakakatuwa eh yung kinuha nila ang wallet ko dahil baka daw may GPS.
Adik lang?
“Uhm,mommy?”pukaw ng anak ko sa atensyon ko kaya nabalik sa realidad ang isip ko.
“Yes baby?”
“Can we go to mall?”Tanong nya,sandali Naman akong nag-isip.Wala Naman akong gagawin,ay oo nga pala hindi ako nagtatrabaho dahil pinigalan ako ng mga kaibigan ko,kahit sila Kye ay ayaw din.They support all my needs and Michellene’s needs so I don’t have any problem.Nahihiya na nga ako dahil kung umasta sila ay parang sila pa ang tatay ng anak ko pero anong magagawa ko kung nagpupumilit sila kaya Ang ending Wala akong nagawa kundi ang pumayag na din.
“Sure baby”ngiti ko kaya naka-ngiting niyakap naman nya ako.And because of that I silenty cried,this is the feeling of having a child.Lahat ng sakripisyo ko ay natupad,hindi ako nagsisisi na pinutok Ang ugnayan namin ni Brian dahil nagkaroon Naman ako ng magandang anak at that is my Michellene.
Hindi ako nagsisisi na mas pinili ko ang anak ko kaysa kay Brian dahil kahit anak nalang ang meron ako ay naging masaya Naman ako at Wala akong pagsisisi sa desisyong iyon.Infact I finally found my peace in my daughter,my daughter was enough for me,hindi ko muna kailangan ng lalaki sa buhay ko dahil sapat na sa akin si Lene.
NAGBIHIS LANG kami ni Lene ng damit at pagkatapos ay pumunta na kami sa mall na nandito din sa Tagaytay,we use one of Lane’s car,yes Lane’s car dahil pinagamit nya sa akin iyon para daw hindi na ako mag-aabala pang mag-commute kapag gustong lumabas ni Lene o ‘di kaya ay gumala,ang mall naman na pupuntahan namin ay pagmamay-ari ni Ashton,kapatid ni Cierra at Asher.
“Mommy let’s go to alcade”anyaya ni Lene sa akin ng makarating kaming mall.
“Later baby,let’s find clothes for you first,okay?”anyaya ko na agad naman nyang tinanguan.
“Okael”pagsang-ayon nya,nagtungo na kami ng Department Store para mamili ng damit.Mamaya ay pupunta kami sa grocery store para mamili ng kakailanganin sa bahay,pagkatapos ay pupunta na kaming arcade.
Habang namimili ako ng damit ni Lene ay bigla nalang syang sumulpot dala ang isang cute na damit which is a halter dress style with a ribbon on the middle.
“Look mom,it’s cute like me”ngiti nya kaya natawa ako at kinuha sa kamay nya iyon.
“Yeah baby,pink suits you well.You want this?”
“’eah mommy”tango nya.
“Okay we will buy this”sambit ko kaya nagningning Ang mga mata nya.Kahit Naman inii-spoiled ng mga kaibigan ko si Lene ay hindi naman sya gastadora tulad ng ibang bata,marunong syang makuntento sa isang bagay and she appreciates small things kaya hindi nahihirapan si Liyah sa pagbibigay ng regalo sa kanya.Matapos naming magtitingin sa Department Store ay pumunta kami ng Toy story,one of toy store in this mall.
“Mom look oh”turo ni Lene sa isang maliit na stuff toy,well the stuff toy looks like a keychain because of its size.
“You want that?”
“No mommy I have that in house”
“Okay”nagpatuloy kami sa paglilibot hanggang sa tumunog ang cellphone ko.“Baby stay here,I will just answer this okay?”paalam ko kay Lene at inupo sya sa isang bench na nandito sa store.
“Okay po”sagot nya at lumayo ako sa kanya ng konti.
Bree’s calling…
“Michelle?!”
“Bree,why?”
“Nothing I just want to say hi to my inaanak, hindi kami nakapunta ni Maximo dahil binantayan ko ang kambal”
“It’s fine,Lene will understand that”
“Oh,pwede ko ba syang maka-usap?”
“O sige wait lang”pupunta na sana ako sa pwesto na pinag-iwanan ko kay Lene ng mapansin kong wala sya doon,nagpalinga-linga ako na baka sakali ay makita ko sya pero….
Wala
“Bree,I’ll just call you later”paalam ko hindi ko na hinintay ang sagot nya at pinatay na Ang tawag “Lene!”malakas Kong tawag sa anak ko pero ni anino nya ay hindi ko nakita sa loob ng store,naglakad-lakad ako “Michellene!”malakas Kong muling tawag.
“Kuya,nakita nyo ho ba yung batang kasama ko kanina?”tanong ko sa gurad na nagbabantay sa store.
“Ay hindi po mam”sagot nya.
“Hindi nyo ho ba sya napansing lumabas?”
“Wala pa pong lumalabas na bata dito mam”sagot nya.
“Salamat ho”sambit ko at nagpatuloy sa paghahanap sa anak ko.”Brielle Michellene!”malakas nang tawag ko sa buo nyang pangalan.Brielle was coming from his father Brian,hindi ko ipinagkait Ang mahaluan ng pangalan nya ang anak ko dahil karapatan iyon ni Lene,pero sa apelyido ay ang akin ang gamit ni Lene dahil ibang usapan na iyon.
“Mommy!”napatingin ako sa pinangalingan ng boses na iyon,and there I saw Lene was standing,agad akong lumapit sa kanya at niyakap sya.
“Hush baby,akala ko kung saan ka nagpunta.Don’t do that again,okay?”
“Okael po,toly po”
“Where did you go ba?”
“Michelle?”parang nanlamig ang buong pagkatao ko ng marinig ko ang boses na iyon,at sa loob ng apat na taon ay muli ko syang nakita…
…
…
…
The man who broke my heart.
Brian.
“I see him mommy so I follow him”nabalik ako sa realidad ng magsalita si Lene,dali-dali akong tumayo at kinarga sya.
“Mommy?she’s your mommy baby girl?”baling ni Brian sa anak ko.
“Yet po,sher”sagot ng anak ko,gusto Kong matawa pero nasa ganto kaming sitwasyon.
“Let’s go”anyaya ko Kay Lene.
“Michelle let’s—"
“I don’t have time”pagputol ko sa kung anuman ang sasabihin nya,gusto ko syang maka-usap pero ayaw ko.Hindi ko kaya,hindi ko sya kayang harapin,aaminin ko nasasaktan pa din ako hanggang ngayon sa nangyari sa amin.Naapektuhan pa din ako.
“Sher,you know my mom?”baling ni Lene Kay Brian.
“Ye—”
“No,baby.He doesn’t—”
“Yes baby,I know your mom”
Para kaming Tanga na nagpuputulan ng sasabihin sa harap ng anak ko,hindi ko kakayanin na umamin ng katotohan sa kanya,Hindi ko pa kayang aminin na Ang totoo nyang tatay ay nasa harap na nya mismo,dahil Ang alam lang ni Lene ay nasa ibang bansa ‘to para magtrabaho.
WALA AKONG nagawa kundi ang kausapin si Brian dahil kahit si Lene ay nagpumilit,hindi ko alam kung paano sila nagkakilalang dalawa kanina,mukhang nakapalagayan na ng loob ni Lene ang walang kwenta nyang ama.
At ngayon nga ay nandito kami sa resthouse ni Kye dahil nagyaya ng umuwi si Lene,ayaw ko sanang dalhin si Brian dito sa utos na din ng mga kaibigan ni Kye pero wala akong magagawa dahil si Lene na mismo ang nagpumilit na sumama sya.Brian tell to my daughter that his my boyfriend,ex to be exact at mabuti Naman at alam nya ang relasyon namin na matagal ko ng pinutol dahil sa kapal ng mukha nya.
“Michelle,sinabihan ka na namin bakit mo naman sya dinala dyan?”tanong ni Kye sa akin,kausap ko sya ngayon sa cellphone dahil tinawagan ko sya para sabihin ang nangyari,pinapatulog ni Brian si Lene dahil mukhang close na ang mag-ama kahit ngayong beses palang sila nagkita.
“He insist,Lene was also insist”buntong-hininga ko.
“You know you can reject him,right?”
“You know what Lene can do, aren’t you?”
“Yeah”sagot nya at bumuntong-hininga sya “Michelle,Wala na akong magagawa d’yan,desisyon mo Yan kaya kung ano man ang sa tingin mong tama always follow that,me and your friends are always here to support you.Always remember that we treat you as our li’l sister”seryosong sambit nya.Maya maya lang ay nagpaalam na sya.
Pagpasok ko sa loob ng bahay ay nakita ko si Brian na nakaupo sa sofa at malayo Ang tingin,mahina akong bumuntong-hininga at lumapit sa kanya pero sinugurado Kong may distansya sa pagitan namin.
“Nasaan si Lene?”tanong ko sa kanya.
“She is already sleeping”sagot nya at tumayo.
“You can go home now,thanks”imporma ko.
“Sinong nagdala sayo dito sa Tagaytay?”
“Some of my friends”
“Who?”
“Hindi mo na kailangan pang malaman Brian,all the relationship between the two of us are end so don’t meddling with my business”pagtataray ko.
“Michelle, enlighten me.Si Lene ba yung anak mo?”tanong nya kaya napatanga ako.
“Ay tanga lang?kaya nga ako tinawag na mommy ‘di ba?”sarkastikang tanong ko,gusto ko syang batukan.Aba,apat na taon lang ang lumipas para syang nabagok kaya ayun Yung utak nya naalog at na tanga.Pero aaminin ko na kahit ganun ang nangyari sa kanya ay mas gumwapo sya,walang nagbago nagdagdagan lang.Mula sa pantay nyang mga kilay na laging nagsasalubong dahil sa paminsan-minsang pagkunot ng noo nya,papunta sa kulay asul na mga mata nya,sa matangos nyang ilong sa natural nyang mapupulang labi at sa mas nadedepina nyang muscles.At si Lene,parang girl version ni Brian dahil magkamukhang-mukha sila ng tar*ntado nyang ama.Lene have a blue eyes also,matangos ang ilong at natural din na mapupula ang labi.Samantalang ako ay nagsilang sa kanya pero ni nunal eh hindi man lang nya nakuha sa akin.
Badtrip.
“Is she my daughter?”tanong muli ni Brian.
Mapait Naman akong tumingin sa kanya “Brian,sinabi ko sayo noon at sasabihin ko ulit sayo ngayon,wala kang karapatan sa anak ko dahil simula palang gusto mo na syang mawala.Simula palang ayaw mo na sa kanya kaya what changed mind na parang gusto mo na ulit yung anak ko?At isa pa,simula NG tapusin ko ang relasyon nating dalawa ay wala ka ng ugnayan sa akin at kahit sa anak ko.Kaya hindi mo sya anak”sambit ko sa matigas na tono,pinanatili kong matapang sa harap nya pero sa loob-loob ko gusto ko ng umiyak dahil sa pagbabalik tanaw sa nakaraan,kung hindi lang nakasuporta ang mga kaibigan ko ay hindi ko na alam kung saan kami pupulutin ni Lene.
“Michelle—”
“Brian please,maawa ka na sa akin.Ang sakit-sakit ng ginawa mo kaya ‘wag ka ng umasa na kakausapin kita ng gusto mo,’wag kang mag-alala hindi ko naman sinabi Kay Lene na patay na yung tatay nya.Ipinangalan ko sa kanya ang pangalan mo pero ‘wag kang umasa na papayag akong gamitin nya ang apelyido mo dahil ibang usapan na yun”seryosong sambit ko at nakita ko ang pagdaan ng sakit sa mga mata nya He deserves the pain,the deserves his suffering dahil kahit kami ay naghirap din ng anak ko.
“Why?”
-------
A/N:LENE PRONOUNCE AS LYN NOT LE-NE.SAPAKIN KO KAYO EH PINAGTITRIPAN NYO YUNG ANAK NI MICHELLE (CHAR?)
- Writer
