Bir gününü odasından çıkmadan geçirmişti. Hayatın bütün renkleri solmuştu. Alemdar’ın yaptığını kabullenemiyordu. Önce hayatını mahvetmişti sonra sırtını dönmüştü. Tamamen biten gücüyle gece herkes uyuduğunda kızının yanına oturup okulda kullandığı defteri ve kalemi alıp yazmaya başladı.
‘Gidiyorum ağam, bu defa bütün bencilliği ben yapıp kızımı ailene değil sana emanet ederek gidiyorum çünkü ona senden iyi kimse bakamaz biliyorum. Benim bakacağımdan daha iyi yetiştirip güzel bir kız olarak büyütürsün ama yalvarırım kızım günahlarımı öğrenmesin annesini iyi hatırlasın.
Özüm ile ilgili olanlarla kendi payıma düşen her şey için özür dilerim. Helallik istemeye yüzüm yok ama ben isteyemesem de sen helal et. Geçmişi değiştirme imkanım olsaydı yaşanılanlar daha farklı olurdu ama ben de gençtim
