Bahçeye hava almaya çıktım. Çiçek hanımla Mustafa bey kamelyada kahve içiyordu. Müge yoktu. Belki de odasındaydı.
Bahçede dolanmaya devam ettim.
Bahçenin diğer tarafında bazı sesler duymaya başladım. Kahkahalar, gülüşmeler… Ayaklarım beni istemsizce sese doğru, ağaçların olduğu bölgeye yönlendirdi. Merak duygum beni oraya çekiyordu. Belki de hissetmiştim. Kalbimde bir huzursuzluk vardı. İçimdeki o felaket tellalı olan ses Onur’un orda olduğunu fısıldıyordu.
Yürüdükçe, ağaçların arasında beliren iki insan figürü fark ettim. Ağaçların arasından süzülen güneş ışığı, onların yüzlerine vuruyor, her şeyi net bir şekilde görmemi sağlıyordu. Onur ve Müge... Birbirlerine o kadar yakınlardı ki, bir an için nefesim kesildi.
Müge’nin Onur’un dizinde oturduğunu gördüm. Onur’un sağlam eli Müge’ni
