My Lovely Wife

chapter 9 FORCE ENGAGEMENT

SHEILO POV

"WOW ang ganda naman ng pagkaka decorate niyo dito!"

"salamat po miss Shielo" Saad nina Jane at Ana.

Jane and Ana is our employee sa maliit namin na flower shop ni Kiara. At sobrang thankful kami dahil sila yong naging katulong namin. At syempre we're lucky to have the both of them.

"Allright!" masigla kong sabi. "taposin na natin to para makauwi na tayo. Namiss ko na ang dalawa kong bubuwit na naiwan.."

Nakangiti kong wika,sabay dampot ng mga bulaklak na ededecorate sa bawat hallway ng mansion nang mga Garcia. Well,sa harapan lang naman at sa may gilid ng kanilang swimming pool na may kalakihan din na hugis pabilog.

Before,noong nabubuhay pa si mommy minsan na din akong nakapag swimming sa pool na'to. Kasama ko naman ang dalawa pa sa kanilang kasambahay ng mga Garcia. Ofcourse,nagpaalam muna kami noh,mahirap na baka mapalayas kami ng wala sa oras. But it's a long,long time ago pa.

"sige po miss Sheilo. Namiss ko din yong dalawang babies na yon." wika ni Ana na nakangiti at nagsimula na ring magtrabaho.

"Ako din,miss ko na ang dalawang yon. Medyo matagal na rin simula noong huli n'yong punta sa shop miss Sheilo." Saad naman ni Jane.

Yeah,the two girls infront of me loves my two angels. Sa tuwing pumupunta kami sa shop sila kasi yong nagbabantay which is okay naman sa akin upang makapag pahinga ako saglit sa dalawa. At ako naman yong naatasan na magbantay ng shop na sobrang ayos lang din sa akin.

Minsan lang kasi ako nakakadalaw doon sa shop dahil nga sa dalawa kong bubuwit. Kaya kapag nakabisita ako doon kasama ang dalawang bata sinamantala ko ang pagbabantay ng shop,na super bango dahil sa mga sari-saring bulak na nasa loob at labas ng shop.

"Pwede kayong dumaan doon pagkatapos natin dito. Sumabay na lang kayo sa akin,kasya naman tayong tatlo sa motor bike ko." Aya ko sa kanila.

"Maganda nga yan miss Sheilo,sasabay talaga ako sayo. Save pa yong pamasahe ko." natawa na lang ako sa sinabi ni Jane.

"ako din noh,hihindi paba ako kong free pamasahe na." sigunda naman na saad ni Ana habang may naka plaster na ngiti sa kanyang mga labi.

Ito ang isa sa nagustohan namin ni Kiara sa kanilang dalawa dahil hindi nila kami itinuring talaga na amo. Yong amo na parang hindi mo pwedeng lapitan dahil nga sa boss mo siya.

Jane and Ana treats us as a friend. And we like that treatment. Dahil kahit anong oras pwede kayong magbiruan na walang limit na kailangan.

Syempre naman hindi nawawala yong paggalang at respect nila sa amin as their boss.

JAYVEN POV

"NO MOM!" sigaw ko,habang kausap ko sa phone si mommy.

Sino ba naman ang hindi mapasigaw kong pinipilit kang ipakasal sa babaeng hindi mo gusto.

"YES SON!" balik sigaw din ni mommy sa akin.

"no mom....I can't do that." tanggi ko sa kanyang sinabi.

"Yes son....and by the way,the day after tomorrow is you and Gretchen's engagement."

"what!" di ko mapigilang mapabuga ng hangin upang controlin ko ang sarili ko.

"don't make me repeat son,I know you heard what I said." Mom said.

Ohhhh God!,I cant believe this. My mother is really impossible. I'm not a boy anymore that know nothing but to follow what his mom says.

"Hell!...no mom. I don't even like that spoiled brat woman"

Who will like that brat kung walang kaalam-alam sa subject na GMRC. Wala sa vocabulary ng babaeng yon ang tinatawag na PAGGALANG.

"Your language Jayven,I'm still your mom. And besides,everything is settled. Everything is ready. Your presence is what we need. You have to be here."

Di ko mapigilang mapasabunot sa medyo may kahabaan kong buhok. Hindi ko alam kong nare-realize ni mommy na hindi na ako bata gaya ng dati. Na sunod-sunoran lang sa lahat ng gusto niya.

Fuck!!!....I am 25 years old now,for f*****g sake. Hindi ko alam kong alam di ba ito ni daddy. Pupusta akong hindi niya pa alam ito. Dahil kong alam niya ang mga pinaggagawa ni mommy sigurado akong hinding-hindi papayag si dad.

Pinaka ayaw pa naman ni daddy sa lahat ay iyong pinipilit ka sa bagay na ayaw mo. Ang palaging pinapaalala sa akin ni dad mula bata pa ako hanggang ngayon,ay sundin ko kung ano man ang gusto kong gawin.

Ayaw ng daddy na mararanasan ko ang mga naranasan niya sa mga Lolo at lola ko. My mom and dad are also an arranged marriage.

Walang nagawa si dad noon na ipaglaban ang babaeng mahal niya dahil may sakit ang Lolo ko sa puso. Natatakot si dad na baka dahil sa kanya may masamang mangyari sa Lolo ko. Pero si mommy matagal nang may gusto sa daddy ko.

And now, my mom do what my grandparent's did to my father. It's frustrating. Now I know what's happening,I've change my mind to take a one week vacation.

Nakaplano na kasi sa aking schedule na magbabakasyon ako ng isang linggo sa bahay. Pero ngayon,nawalan na ako nang gana para umuwi.

"And son you HAVE to going back home that day or before that day, OKAY!"

I think mom can read what's in my head. Diniinan ba naman ang salitang HAVE. Okay,uuwi kung uuwi,wala naman akong choice maliban sa pag-uwi. Sayang din yong isang linggo kong bakasyon.

But I will make sure wala silang makukuha sa akin. I will make sure na hindi matutuloy ang kagustohan nilang dalawa. Nahihibang na yata ang spoiled brat na iyon pati mommy ko dinadamay pa.

"Fine. Wala naman akong choice di ba mom?,kundi ang umuwi." sarkastiko kong sagot sa magaling kong mommy pero mahal na mahal ko,tsssk.

"It's nice to hear that son. Ofcourse you have no choice in this." Mom said.

Parang nakikita ko sa aking isipan ang nagwawaging ngiti sa mukha ni mommy.

'You're wrong mom. About this situation,the choice is all mine' kausap ko sa aking sarili.

"ohhh,by the way mom,is dad know about this?" I asks.

Dahil sa pananahimik ni mommy,napagtanto kong tama ang hinala kong wala pang alam si dad sa mga pinaggagawa niya.

"He will know. And I'm sure your dad likes Gretchen and he will love you to pair with her."

And'yan na naman ang mga salita niya.Palagi n'yang pinangunguhan si daddy. Kaya palagi silang nag-aaway.

At yan ang nakuha kong leksyon sa parents ko. Gusto kapag nag-asawa na ako gusto ko yong tahimik at masayang pagsasama. Kung may hindi pagkakaintindihan,kailangang ayosin muna bago sumapit ang panibagong araw.

"That's what you think mom. You know daddy very much,it's impossible if you don't know him. You live with him for how long,25-26 years is enough to know him,of what he likes and what he don't like."

Sigurado naman akong kilala na niya si daddy. Sa tinagal-tagal ba naman ng kanilang pagsasama. Sobrang sapat na ang panahon na iyan upang kilalanin ang isang tao. Sapat na para makilala niya kung anong klasing tao si daddy,ang asawa niya.