My Lovely Wife

chapter 16 LOVE AT FIRST SIGHT

JAYVEN POV

WALA na akong pakialam kung may boyfriend na siya o wala. Kay tagal ko siyang hinanap,kay tagal kong hinintay ang araw na ito papalampasin ko pa ba,nah never.

Sheilo is mine. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito sa isang babae kaya hinding-hindi ko ito sasayangin. Magalit na ang lahat,tutol man ang lahat I don't mind.

"Let's go baby. " I said while holding her hands.

Ramdam ko ang galit sa akin ni mommy pero wala na akong pakialam pa. Kakausapin ko na lang sila mamaya pag-uwi ko.

Nang marating namin ni Sheilo ang aking kotse pinagbuksan ko na siya at inalalayang makapasok sa loob. At mabilis na din akong pumasok sa may driver seat habang nasa tabi ko naman siya.

"Bakit mo iyon ginawa?"

Napalingon ako sa kanya nang magsalita siya. Nagkibit balikat lang ako sa kanyang tanong at nginitian. Kinuha ko ang kanyang kamay at dinala sa bibig ko't pinaghahalikan ang likod nito. Habang ibinaling ko na ang aking paningin sa unahan.

Wala akong balak na iuwi siya ngayon sa bahay niya. Kailangan ko siyang masulo. Kaya isang lugar lang ang naisip ko na pwede kong pagdalhan sa kanya. It's the place where I first meet her. It's the place where I first claimed her.

"Pwede mo bang sagutin yong tanong ko." she said.

"Later baby. By the way may maghahanap ba saiyo kung sakaling hindi ka makakauwi ngayong gabi?" i ask.

Kita ko sa gilid ng aking mga mata ang paglingon niya sa akin,kaya nilingon ko din siya saglit. At ibinalik ko agad sa daan ang aking paningin.

"Ang sabi mo ihahatid mo ako,tapos ngayon sasabihin mo ya!" medyo nainis na yata ang baby ko.

"I just want to spend time alone with you. It's that okay with you?"

Hindi siya sumagot kaya medyo nagdiwang ng konti ang aking dibdib. Ang pangamba na aking naramdaman bigla na lang naglaho.

Kahit gaano ko pa kagustong makasama siya kong ayaw niya wala naman akong magagawa. Hindi ko siya pwedeng pilitin sa bagay na ayaw niya. I don't want that.

"Anong oras mo ako I uuwi? Hahanapin nila ako mamaya pagsapit ng umaga. Hindi pwedeng wala ako doon,magwawala ang mga yon." she said.

"Hmmm,I will send early morning. I miss you so much baby. I really miss you f*****g so much." I said while kissing her hand.

"Why?" tanong niya.

"What why?" balik tanong ko sa kanya.

Alam ko naman kong ano ang ibig niyang sabihin. Gusto ko lang pahabain ang pag-uusap namin.

"Bakit mo ako na mimiss?"

Iginilid ko muna ang sasakyan at inihinto ito upang harapin siya. Tinanggal ko muna ang aking seatbelt saka ko siya hinarap. Hindi ko na rin binitiwan pa ang kanyang kamay.

"Do you believe me if I say I am falling in love with you." I said.

Tinitigan ko siya ng mabuti. Hindi ko inihiwalay ang aking mata sa kanya. Gusto kong malaman kung ano ang kanyang magiging reaksyon sa sinabi ko. Sa pagtatapat ko sa kanya ng mabilisan.

Yes,mabilisan. Taon na ang nasayang,dalawang taon na ang aking sinayang kaya hindi na pweding madagdagan pa kahit na isang araw pa.

Corny mang sabihin lalo na sa isang lalaking tulad ko na walang ibang alam kundi ang pangbababae lang. Ngunit ayaw kong sayangin ang pag-ibig na nararamdaman ko.

Playboy man akong tao pero loyal ako sa lahat ng loyal. Naniniwala ako sa pag-ibig. I never had a girlfriend before just fling,just s*x that's all. Ngayon pa lang with her,my baby.

"W‐what" she asks. "Isang beses lang tayong nagkita,ni hindi mo nga ako kilala maliban sa Sheilo ang aking pangalan,tapos ngayon sasabihin mong mahal mo ako." dagdag pa niya.

Alam kong mahirap paniwalaan lalo pa at nanggaling sa isang lalaki.

"I know,it's hard to believe but that's what I feel. Maybe love at first sight." I smiled at her.

"Pero isa lang akong bayarang babae ng makilala mo ako." mahina niyang sabi habang nakayuko.

"I know my friends paid you back then but I am the first man in your life. I claimed you,cleaned." I said.

"Pero paano ka nakasiguro na ikaw lang ang naging lalaki sa buhay ko pagkatapos nang gabing iyon?" tanong niya sa akin habang titig na titig sa akin. Sinalubong niya ang mga titig ko.

Hindi agad ako nakasagot sa tanong niya. Ngunit isang bagay lang ang malinaw sa akin at iyon ay sisiguruhin kong ako na ang huling lalaki sa buhay niya.

"Well,I don't mind. I Maybe not the only man in your life but I will make sure I am your last man from now on till the end." I said.

SHEILO POV

I was speechless of what he said. At mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Yeah,mahal ko din siya. Love at first sight ika nga.

Pero ayaw kong malaman niya ito dahil hindi ako sigurado kong ano ang pupuntahan naming dalawa. Alam kong mayroong hadlang sa pagitan namin. Her mom and Gretchen.

At saka totoo naman talaga na hindi lang siya ang nag-iisang lalaki sa buhay ko. Dahil mayroon pa akong dalawang lalaki sa bahay na naghihintay sa akin. Mga napaka cute at napaka gwapong mga lalaki ng buhay ko.

Hindi na ako umimik pa. Tumahimik na lang ako at ibinaling ko na lang sa labas ang aking paningin.

Nagulat ako ng bigla na lang niyang hinawakan ang aking mukha at kasabay nito ang paglapat ng kanyang mga labi sa labi ko.

Dahil sa gulat at sa hindi ko inaasahan ang kanyang ginawa,nanigas ako bigla sa aking kinauupuan. Nakakahiya man aminin,pero sobrang na miss ko ang kanyang mga halik.

Hanggang sa iginalaw na niya ang kanyang mga labi at marahan niyang ipinasok and dila niya sa loob ng bibig ko. Hinayaan ko naman siya. Kahit pa sabihing may nangyari na sa amin,hindi pa rin ako marunong humalik. Kaya hinayaan ko na lang siya at unti-unti na rin akong napapikit. Parang biglang namigat yong talukap ng aking mga mata.

"Kiss me back baby." dinig kong sabi niya.

Kaya sinubukan kong gantihan ang mga halik niya. Sinubukan kong gayahin ang mga galaw ng bibig niya. Hanggang sa nakalimutan ko na ang salitang hiya-hiya kaya ikinawit ko na sa leeg niya ang aking dalawang braso.

"f**k!...I really miss you baby." bulong niya sa pagitan ng aming halikan.

AT doon pa bumalik ang hiyang nararamdaman ko. Kaya bigla kong binawi ang aking mga braso na nasa leeg niya ngunit pinigilan niya ito.

Mariin niya akong tinititigan sa mata habang magkadikit ang aming mga nuo.

"Did you miss me" malambing niyang tanong sa akin.

'Ofcourse' sabi ng isip ko. Pero hanggang sa isip ko kang iyon. Nahihiya akong aminin yon sa kanya. Lalo pa at hindi pa malinaw ang tungkol sa amin.

Ngayon pa lang ulit kami nagkita. Napakahirap paniwalaan. Natatakot akong maniwala baka sa huli ako lang ang masasaktan. Baka hindi lang ako ang masaktan baka pati na rin ang anak ko.

Saka ko na aaminin kapag nalaman na niya ang tungkol sa anak namin. Kailangan niya muna itong malaman kaysa kong ano man itong nararamdaman ko para sa kanya. Mas mahalaga si Shawn.

Hindi ko nga alam kung matatanggap ba niya ang anak ko,ang anak niya. Siguro mamaya o di kaya ngayon na.

Yes! Tama,ngayon na. Mas mabuti kong sa akin niya mismo malalaman ang lahat kaysa iba pa niya malaman.

"Pwede bang ihatid mo na lang ako sa bahay at mayroon akong ipapakilala sayo" sabi ko sa kanya.

"Importanti ba yan? Hindi ba pwedeng mamaya na lang? Dahil gusto kitang makasama ng matagal na tayo lang."

"Hmmm" tumango ako. "Napaka importanti nito . Hindi lang sa akin,saiyo din."