BYENAN

WELCOME HOME

“Bukas na ang uwi ni Alfred,” sabi ni Simo kay Loida. Isang buwan na ang nakalipas matapos maihatid sa kanyang hulling hantungan si Robert. Tulad ng pakiusap ni Robert. Hindi nagpakita si Loida sa burol nito at maging sa oras ng libing. Pero nagpahatid siya kay Simo sa memorial park na pinaghimlayan sa dati nyang katipan.

Binigyan ni Simo ng space ang pagdadalamhati ni Loida. Nadama ni Simo na minahal talaga ng manugang yung Robert na mamanugangin sana ni Nanding. Hindi ginambala ni Simo ang pamimighati ni Loida. Sa loob ng mga panahong ito, hindi nya ito sinipingan. Nirespeto nya ang kagustuhan nitong mapag-isa sa kanyang sillid. Although, magkasabay sila sa pagkain, at normal ang kanilang pag-uusap at hindi nabago ang kanilang relasyon bilang mag-byenan. Ang nabawasan lang ay yung mga maiinit nilang pagtatalik.

At naging abala din si Simo sa restoration project nya kay Don FFernando Samaniego. Naka-recover yung kumpare nya sa pagkawala ng kanyang anak na lalaki. Nangiabng bansa naman si Mildred matapos mailibing si Robert. Ang sabi ni Nanding sa Tate daw gustong manganak ni Mildred at doon na manirahan sa isa sa mga kamag-anak nila sa New York.

“Oo nga ‘tay, parang kay bilis ng panahon. Parang kailan lang nung umalis siya.

Nakatingin si Simo kay Loida. Mahigiti sang buwan na silang hindi nagtatalik.

“Sasama ka ba sa pagsundo sa kanya bukas?”

“Gusto ko sana ‘tay. Sabi nya kasi, salubungin ko raw siya.”

“Sige, maaga lang tayo bukas para iwas traffic.”

Katatapos lang nila maghapunan at tulad ng dati, si Simo ang toka sa pag-iimis ng kanilang kinainan, samantalang diretso na sa banyo si Loida.

Habang tinutuyo ni Simo ang mga plato at baso ay pinakikiramdaman nya si Loida na naliligo sa banyo. Naiimadyin nya si Loida sa loob. Tiyak hubo’t-huad na ito. Nahimas ni Simo ang b***t nya.

Bukas ng gabi ay naririto na si Alffred. Tiyak walang patumanggang kantutan ang magaganap sa mag-asawa.

Matapos ang ginagawa, lumapit siya sa nakasaradong pinto. Kinatok nya ng mahina ang pinto.

“Loida…”

Narinig nyang tumigil ang paglagaslas ng tubig sa loob.

“Bakit po ‘tay?”

“Pwedeng--- pumasok?”

Hindi sumagot si Loida. Ilang sandali siyang naghintay bago nakita nyang pumihit ang seradura. Nakatingin si Simo sa hubad na katawan ni Loida na basang basa na. Ang basang bulbol ng manuganng ang napagtuunan ni Simo ng pansin. Kalibog-libog pagmasdan ang basang katawan ni Loida. Itinrangka ni Simo ang pinto ng banyo. Nangangaykay na siya sa libog. Mabilis siyang naghubad. Inihagis nya sa laundry basket ang kanyang hinubad. Tumatango-tango pa ang malaking tarugo ni Simo. Nang lumapit siya kay Loida ay sinabon ito ni Loida. Paikot sa naka-vertical na b***t na tatango-tango.

“Ang tigas na ‘tay.”

“Libog na libog ako Loida.”

“Ako rin ‘tay. Ipasok mo na agad.” Inangat ni Loida ang isang paa at hinawakan sa alak-alakan sabay tutok sa p**e nya ng sinabon na b***t ni Simo.

Hinawakan ni Simo ang itinaas na paa ni Loida. Kinadyot nya paitaas ang nakangangang p**e ng manugang.

“Ang sarap talaga itay…”

“Bukas may kakantot na dyan. May iba nang b***t na magpapasasa sa masarap na pukeng itooohhh… Uhhhmmm…”

Lumiliyad si Loida para salubungin ang pagkantot ni Simo. Naglalapat ang kanilang mga bulbol Nagtatama ang b****a ng matris nya at ang ulo ng b***t ni Simo. Para silang di aabutan. Isang buwan silang di nagkanaan. Tapos na ang pamimighati ni Loida. Oras na para mag-move on. Balik sa dati ang buhay. Balik sa dati ang libog nya.

“Susuhin mo ako ‘tay. Ohhhh… Bilisan mo ang pagkafdyot. Libog na libog na ako ‘tay…”

Umaayuda ng pag-kinyod di Loida habang sunod-sunod at wala halo patlang ang pag tuhog ng mahabang b***t ni Simo sa malalim at masikip na lagusan ni Loida.

“Lalabasan na ako ‘tay. Lalabasann a akoohhh…”

Namilipit si Loida. Hinawakan ng kaliwang kamay ang puwet ni Simo at hinatak palapit sa kanya habang bumubuga-buga ang p**e nya ng sumaboog nyang dagta. Napakinyod-kinyod naman si Simo nang sumabog ang t***d nya at pumulandit sa kanyang b***t.

Sinuso ni Simo kabilaan ang s**o ni Loida habang naghahalo ang kanilang mga katas. Umuungol si Loida habang ninanamnam ang pag-apaw ng katas sa p**e nya.

Naka-upo na si Loida sa tabi ng drivers seat. Magandang-maganda si Loida. Sariwang-sariwa. Maikling palda na chalice ang suot nya. At isa ring chalice na blouse na may ruffles at frills ang bandang dibdib. Parang dalagang-dalaga pang tingnan si Loida. Parang mukhang inosente pa at wala pang karanasan ang mababakas sa kanyang mukha. Subalit, pambihira ang s****l appeal nito. Kanina pa siya pinagmamasdan ni Simo. Habang nakatayo si Loida sa gate at pinaiinit ni Simo ang makina ng jeep, hindi nya maiwasang hindi tapunan ng tingin si Loida. Bumabakat ang kurba ng katawan nito kapag tinatamaan ng hangin. Sa chalice nitong skirt ay blouse ay maaninag ang hubog ng kanyang dibdib na ang pinaka-puno ay masisilip sa ukab ng blouse na ikinubli lalng ng isang lace strip na nakatali na parang laso.

At ang harap nito ay bakat na bakat kapag nahahanginan. Kay tambok ng bumabakat na hiyas nito. At dahill kabisado na ni Simo kung ano ang hitsura ng mga ito kapag walang damit si Loida; hindi maiwasan ni Simo na hindi siya tigasan sa pagmamasid pa lang sa nakatayong si Loida.

Nang sumakay kanina si Loida at iangat ang paa nya. Nasilip agad ni Simo ang panty nito. At ngayon ay tinitigan nya si Loida.

Ibinaba nya ang nanginginig na kamay sa hita ni Loida. Pinisil nya ito at sinagi ng hinliliit nya ang bahaging alam nya ay kinaroroonan ng c**t nito.

“Itay, nalilibugan ka na naman.”

“Naiisip ko kasing mamaya lang ay kakantutin ka na ni Alfred.”

“Syempre. Asawa ko siya ‘tay. Kasal na lang ang kulang sa amin. Karapatan nyang kantutin ako.”

Humugot ng malalim na buntung-hininga si Simo.

“Pwede bang kantutin muna kita bago tayo bumyahe?”

“Po?”

May lever na hinawakan si Simo sa driver seat. Tumulak ang upuan palayo sa manibela. Binuksan ni Simo ang siper ng pantalon nya. Inilabas mula sa suot na brief ang libog na libog na b***t.

“Upuan mo lang Loida, parausin mo ako.”

Nagpalinga-linga sa paligid si Loida. Madilim-dilim pa. At nasa bakuran pa sila ng kanilang bahay. Hinubo nya ang panty nya. Inilapag sa dashboard. Sumaklang sa kinauupuan ni Simo. Saglit nyang hinalikan sa labi ang byenan saka siya pumatong sa b***t ni Simo. Mabilis siyang nagbaba-taas sa b***t ni Simo. Baba-taas. Pagiling-giling ang balakang nya. Kumakayod ang b****a ng p**e nya sa bulbol ni Simo. Walang tigil ang ginawa nyang pagbaba-taas sa b***t ni Simo. Hanggang sa maramdaman nyang humahagok na si Simo at naghahabol siya ng paghinga.

“Lalabasan na ako ‘tay…” nanginginig ang boses ni Loida.

“Sabayan mo ako ‘tay… malapit na malapit na ako.”

Hinapit ni Simo ang maumbok na puwet ni Loida palapit sa kanya.

“Hayaaan naaahhhh akooohhh Loidaaahhh…Uhm-Uhm-Uhmmm…”

“Ako rin ‘tay… Ohhhh… Uhh! Uhh! Uhhh!”

Nanginginig pa ang p**e ni Loida nang lumipat siya sa kabilang upuan. Kumuha siya ng tissue sa kanyang shoulder bag at pinunasan ang p**e nya. Inalis nya ang panty-liner na nakadikit sa panty at pinalitan ng bago, saka isinuot muli ang panty. Inabutan nya ng tissue si Simo. Pinunasan nito ang malagkit na t***d sa nakalungayngay nang b***t. Matapos nitong iadjust muli ang driver seat ay muling pinisil ang hita ni Loida na pafang nagpapasalamat.

Ganap na 9:30 ng umaga ng makapasok sila sa parking lot ng NAIA. Natanaw na nila ang illang eroplano na nagta-taxi na sa runway.

Samantala, sa loob ng eroplanong sinakyan ni Alfred ay tahimik ang lahat ng mga pasahero. Naka-pula ang ilaw na nagsasabing ‘fasten your seatbelt’. Maririnig ang baritonong tinig ng pilito.

Una ay sa wikang Ingles:

“Good morning ladies and gentlemen, this is Captain Arnie Suarez of Philippine airlines. In just a few minutes we will be hitting the runway of Ninoy Aquino International Airport. Thank you for flying with us. Hoping to be of service to you always. Mabuhay!”

Pagkatapos ay sa tagalog:

“Magandang umaga sa lahat ng ating mga pasahero, ito po ang inyong piloto, Captain Arnie Suarez ng Philippine Airlines. Sa loob ng ilang minuto ay lalapag na tayo sa Ninoy Aquino International Airport. Ikinagagalak po naming paglingkuran kayo. Marami pong salamat at Mabuhay!”

Ilang sandali pa ay naramdaman ng mga pasahero ang pagbaba ng landing gear ng eroplano at ilang makapigil-hiningang sandali ay huminto ang eroplano. Nang mag-berde ang ilaw sa signboard ay nagsigawan ang mga pasaherong Pinoy; kantutan na!!!