Forbidden Pleasures

I Am The Mistress of my Son - E5

Ang huling naging pag uusap namin ni Shiela ay ang siya din palang magiging daan ng tuluyang pagbabago pa sa samahan namin ni Sam.

At hindi din akalaing ito din pala ang magiging mitsa ng lalong panlalamig sa akin ng aking Anak.

Sobrang sakit nito para sa akin. Subalit sino nga ba ang makakaunawa sa kalagayan ko?

Nagseselos ba ako kay Shiela?

Siguro nga ay oo... Dahil na din sa atensyon na dati ay sa akin lang iniuukol ni Sam. Subalit ngayon ay hindi na talaga. Na halos daan daanan nalang niya ako at parang invisible na din sa kanya.

Siguro nga ay kasalanan ko din. At tama din naman ang aking asawa. Subalit ano nga ba ang magagawa ko kung nagkakaganito ako?

Sino nga ba ang pwedeng mag explain sa kanya ng tunay na saloobin ko? Ibag two na kayang sabihin sa kanila kung bakit ba ako nagkakaganito.

Marahil ay wala nga siguro...

Dahil tiyak sa kwento ni Shiela ay ako lang naman talaga ang masama. Na ako ang matapobre niyang byenan. Na walang puso at magaspang ang pag-uugali.

Subalit hindi naman talaga ganon...

Dahil hindi ko namang ginusto na makasakit ako ng iba. Sadyang dito lang ako nakakakuha ng paraan upang makaganti sa kanya, at makabawas kahit papaano sa dinadala ko. Sa sobra sobrang pananakit nila ng magsimula silang magsama...

"May Business Trip kami sa Davao Honey. We'll be there for a couple of weeks maybe. May mga plantasyon kasi doon na nakikita kong may potential kung makikipag business venture tayo sa kanila. That will create more jobs and opportunity din naman para sa iba.

Hindi naman ako kumibo ay patuloy lang na inayos ang kwelyo ng coat niya.

"Mag-iingat ka doon Honey. Again ay mami miss kita." Malamig na sabi ko.

Napailing naman siya at ginawaran pa ako ng halik sa labi.

"C'mon Honey, hindi ka naman dating ganyan. Don't tell na maging sa akin ay galit ka? Dahil na naman ba yan sa Anak nating si Sam, huh?"

Bahagya naman akong umiling at yumakap pa nga sa kanya.

"Matuto ka kasing tanggapin ang mga bagay na nandiyan na. After all ay sobra sobrang oras na din naman ang nailaan sa iyo ni Sam. Be thankful for it ok. Siguro naman it's time para sa naman sa sarili niya kaligayahan diba?"

Tumango naman ako sa sinabi niya. At sa tingin ko ay tama naman siya.

At itanong din naman sa sariling , hindi ba nag enjoy si Sam habang nasa piling ko siya? Na bamagat babae din naman ako gaya ni Shiela, ay limitasyon naman kami bilang mag-ina lang?

"Hihintayin mo pa bang i insist ng asawa niya na umalis na sila dito dahil ang salbahe sa kanya ang byenan niyang babae?" Natatawang sabi niya.

Hindi naman ako kumibo. At hindi na din naman nasabi pa sa kanyang aalis naman na talaga sila dito...

Hindi naman dahil sa akin, kundi dahil ito ang gusto nila.

"Pag-alis ko ay mag usap kayo ng masinsinan ni Sam. I explain mo din naman sa kanya kung bakit ka nagkakaganyan. At naniniwala akong mauunawaan ka niya Honey."

Huminga naman ako ng malalim at...

"Susubukan ko, pero iniiwasan niya ako kasi."

"Well, dahil yan sa mga ginawa mo, at iyan yung naging bunga non. Pero hindi pa huli ang lahat Ella. Maaayos mo pa ang gusot na pinasok mo, ok?"

Tumango naman ako, tanda ng pagsang ayon ko sa payo niya.

Muli naman siyang huminga ng malalim.

"Well, pagbalik ko ay mag book tayo ng vacation sa Macao, siguro ay masyado ka lang nato toxic dito. At siguro ay panahon na din upang mag unwind mag relax at mag reset diba? At syempre panahon na din sigurong gumawa tayo ng next Baby, next to Sam. Besudes ay bata ka pa naman, infact ay 39 ka palang. May mga cases pa naman na pwede pa. Why we don't try. Malay mo naman kapag nagkaroon kana ng bagong Baby ay maibaling na dito ang buong atensiyon mo.

"Maganda pa din ba ako Honey?"

Isang tanong na saglit na nagpa awang sa kanyang bibig. Marahil ay hindi naman niya inaasahan na itatanong ko ito sa kanya

"Of course, maganda ka, sobrang ganda. Kaya nga madalas akong magpasalamat sa itaas, dahil sa dinadami dami ng manlilugaw mong mayayaman din naman. Ay mas ako talaga ang pinili mo. Isang napakagandan misis na kayang ipagmalaki kahit kanino."

Tumaba naman ang puso ko sa sinabi niya. Na bagamat hindi naman nagsisinungaling ang mga salamin. Ay bakit nga ba gusto ko pa din ng assurance.

Na sa kabila ng nasanay naman na ako sa papuri mula sa aking pagkabata. Na kung gaano ba ako kaganda para sa mga mata nila....

"Kung ganon ay sino ang mas maganda sa amin ni Shiela Honey?" Tila wala sa sariling muking tanong ko sa kanya.

"Ano ba namang tanong yan Honey? May kanya kanya tayong ganda depende kung paano ba nating ito ma appreciate diba?"

Umiling ako.

"Alam ko yan Dan, ang tinatanong ko ay tungkol sa physical na itsura at hindi sa kung anuman."

Nagbugtong hininga siya at tsaka sunuot ang eyeglasses niya at...

"Ang totoo ay napakaganda mo Ella. Na kung papipiliin ang mga lalake sa sampung babaeng nakatayo sa harapan nila, I bet ikaw ang pipiliin nila. Dahil you have the looks na kay hirap i resist ng mga lalake... Now, kailangan pa bang ikumpara kita sa manugang natin? Alam na alam mo naman kung ano ang magiging sagot ko."

***

Nakaalis na si Dan ay tila tulala pa din akong nakatayo sa pinto. Ang tinatanong ang sarili kung masaya ba ako sa pag alis ng asawa ko?

Dati ay ok lang naman sa akin na umalis siya, dahil andiyan naman si Sam. Subalit ngayon ay papaano na?

Halos hindi na yata ako sanay na mag-isa. Na hindi ko yata makakasanayang mamuhay na ganito lang.

Nasanay na kasi akong iniisip muna kung ano ang mga kailangan ng Anak ko bago naman ang sarili ko.

At pwede pa nga ba kaming makabuo ng Baby kahit 19 years old na ang panganay naming Anak?

"Mom, aalis na pala si Shiela dahil ang sabi ng OB niya ay maselan ang pagbubuntis niya. Kaya naman napagpasyahan naming doon muna kami uuwi sa inlaws ko. Habang hindi pa siya nakakapanganak."

Hindi naman ako natinag at nanatili lang nakatayo sa pintuan.

"Alam ko... Kung ganon ay pumapayag naman ako Sam. At makisabi din naman kay Shiela na ingatan niya ang sarili niya niya don." Halos mapaiyak na sabi ko.

Huminga naman siya ng malalim...

"Mom alam kong nahihirapan kana. Patawad ngunit ito na ang buhay ko ngayon." Patuloy niya.

"Yes ngayon ay nauunawaan ko na Sam. Pero wag kang mag alala sa akin dahil ok lang naman ako." Malungkot na sabi ko.

"Babalik ako dito matapos ko siyang ihatid Mommy. Mag-usap tayo, pwede ba yon huh?"

Matamis akong ngumiti sa kanya.

"Kahit hindi na Sam, mas kailangan ka ng asawa mo. Alam ko ang hirap ng pagbubuntis, dahil minsan ko ding naranasan ito noong ipinagbubuntis kita..."

Yayakapin pa sana niya ako, subalit hinawi ko siya at tsaka ako mabilis na tumalikod sa kanya.

"Basta hintayin mo ako Mom, sasamahan kita dito habang wala si Daddy."

Umiiling iling ako...

At nagpatuloy lang ako sa paglakad at hindi na din namalayan na ngayon ay nakadapa na ako sa aking kama at umiyak.

Ang aking mga paghikbi at pag iyak, na sa katagalan ay nakatulugan ko na din.

.

.

.

"Mom nakabalik nako."

Nagising nalang ako na muli ay karga niya ako. Na tulad ng dati.

Ngunit sa dining table nga ba niya ako dadalhin?

"Kay tagal mo kayang nakatulog Mommy. Ni hindi mo namalayang nakabalik na ulit ako." Natatawang bulong pa niya.

"Ibaba mo ako Sam, saan mo ba ako dadalhin kasi?"

Hindi naman siya kumibo at patuloy lang na kinarga ako at tsaka marahang ibinaba sa isang napakalambot na kama.

At pagkatapos ay ginawaran niya ako ng isang mariing halik sa labi.

"A-anong ibig sabihin nito Sam?"

Bahagya naman siyang ngumiti at idinampi ang mga isang daliri niya kabuuan ng aking mukha.

"Iiwan ko na si Shiela Mommy. Dahil hindi ko kayang iwan ka dito Mom. Dahil ikaw naman talaga ang gusto kong makasama."

"Pero Sam, mali ang iniisip mo. Hindi ito ang iniisip ko para sa iyo. Anak kita at hindi magbabago yon."

Tinugon naman niya ako ng ngiti... At itinapat ang daliri niya sa aking bibig.

"Wala ng makakapaghiwalay pa sa atin Mommy. Pangako yan..."

"Sam... Pero..."

"Psss... Just close your eyes Mommy..."

Napapikit ako.

At mapaliyad nalang ng muling lumapat ang mga labi niya sa labi ko.