Günler çok çabuk geçmiş düğün balayı derken izinleri biten karı koca aileleriyle vedalaşıp kendilerini yolda bulmuşlardı. Rahşan hanım ve İhsan bey de Rüya ve Ahmet ile beraber ayrılmışlar. Saniye hanımın demesiyle zengin kalkışı yapmışlardı. Saniye hanım
"Gödün mü hunlan ettikleene hepsi beraber gittiler galdık gine sennen bir köroğlu ayvaz."diyerek kocasına dertlenmişti. Evladı yerine koyduğu Rüyayı daha şimdiden özlemişti. Dünürlerine de ayrı sevip ısınmış Allaha böyle insanlarla karşılaştırdığı için durmadan şükrediyordu.
Ahmet karısıyla ilk kez uzun bir yolculuğa çıkmıştı ve bu o kadar hoşuna gidiyordu ki arada karısına bakıp bakıp benim karım diye iç geçiriyordu.
"Rüyamm"
"Efendim canım."
"Uğramak istediğin bir yer var mı?" diye sordu.
"Yok canım evimize gidelim yeterince yoru
