"อื้อ... เดี๋ยวสินิคอส! ผมยุ่งหมดแล้ว!"
พิมพา ร้องประท้วงเสียงหลงทันทีที่ประตูปิดลง เมื่อร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มพุ่งเข้ามาชาร์จตัวเธอ เขาดันร่างบางแนบชิดกับบานประตู จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหมั่นเขี้ยว มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแนวสะโพกมนภายใต้ชุดเดรสซาตินเนื้อนิ่ม
"เมื่อกี้คุณแสบมากนะรู้ตัวไหม? เล่นเอาแม่ผมไปไม่เป็นเลย... คืนนี้ต้องโดนลงโทษให้เข็ด"
นิคอสกระซิบเสียงพร่าชิดใบหู ขบเม้มติ่งหูเธอเบา ๆ เป็นการคาดโทษ
"ก็ใครใช้ให้แม่นายเริ่มก่อนล่ะ ฉันแค่ป้องกันตัวตามสัญชาตญาณเท่านั้นแหละย่ะ! ปล่อยได้แล้ว ฉันจะไปอาบน้ำ!"
พิมพาเชิดหน้าเถียงสู้ แม้ขาจะเริ่มอ่อนระทวยไปกับสัมผัสของเขา
"ปล่อยไม่ได้... คืนนี้ผมจะคิดบัญชีทบต้นทบดอก..."
นิคอสรวบเอวเธอแน่นขึ้น เตรียมจะอุ้มเธอไปที่เตียง แต่เสียงเคาะประตูก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
"ใครวะ!" นิคอสสบถพึมพำอย่างหัวเสียที่อาร
