ความโกลาหลขนาดย่อมระเบิดขึ้นภายในห้องแต่งตัวแบบ Walk-in Closet ที่กว้างขวางอัดแน่นไปด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมระดับไฮเอนด์
พิมพายืนเท้าเอว หรี่ตามองชุดราตรีหรูหราที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาของแฟชั่นไอคอนตัวแม่ที่กำลัง
"ของขึ้น"
"นิคอส! นี่นายเรียกว่าตู้เสื้อผ้าเหรอ? ทำไมมีแต่คอลเลกชันเก่าๆ แล้วฮะ!"
เสียงหวานตวาดแว้ดดังลั่นห้อง ทำเอานิคอส คาสซานเดอร์ มาเฟียค้าอาวุธผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุโรปใต้ถึงกับต้องยืนสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ตรงกรอบประตูเป็นแมวเชื่อง
"พิมพา... เสื้อผ้าพวกนี้ป้าผมเพิ่งสั่งตัดส่งมาให้เมื่อเดือนก่อนเองนะ"
"เดือนก่อนก็คือเก่าแล้วย่ะ! สำหรับ 'พิมพา วรโชติโภคิน' ซูเปอร์โมเดลที่ห้องเสื้อทั่วเอเชียต้องต่อคิวจองตัว... แฟชั่นคือลมหายใจย่ะ!"
พิมพาสะบัดผมลอนสวยอย่างขัดใจ ก่อนจะหันกลับมามองกระจกด้วยแววตาตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อนึกถึงคำขู่ของพ่อบ้านเมื่อครู่...
"บ่อจระเข้"
"นิคอส นา
