บทที่ 11 :งูยักษ์เจ้าถิ่น 18+

2069 Words
"ถึงหรือยังเนี่ย... ขาฉันแพงนะยะ ประกันขาข้างละสิบล้านนะจะบอกให้ รู้ไหมว่าจะได้ขนาดนี้หมดไปเท่าไร" เสียงหวานบ่นงุ้งงิ้งอยู่ข้างหูตลอดทางที่เดินลัดเลาะป่า พิมพาเกาะหลังนิคอสแน่นเหมือนลูกลิง แขนเรียวโอบรอบคอแกร่ง พลางชี้ไม้ชี้มือสั่งทางทั้งที่ไม่รู้ทิศรู้ทาง "บ่นเก่งจริงนะแม่คุณ เก็บแรงไว้ครางตอนผมตอกดีกว่าไหม" นิคอสสวนกลับเสียงเรียบแต่ทำเอาคนฟังหน้าแดงแปร๊ดลามไปถึงใบหู เขาแหวกพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้าออก แสงสว่างจ้าสาดส่องเข้ามาพร้อมกับเสียงซู่ซ่าที่ดังสนั่น ภาพเบื้องหน้าทำเอาพิมพาตาค้าง ลืมคำบ่นไปจนหมดสิ้น น้ำตกขนาดกลางไหลลงมาจากหน้าผาหินสูงตระหง่าน สายน้ำสีขาวสะอาดตาตกลงกระทบแอ่งน้ำสีมรกตเบื้องล่างจนเกิดละอองฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ให้ความรู้สึกเย็นสดชื่นทันทีที่สัมผัส แสงแดดส่องกระทบละอองน้ำเกิดเป็นรุ้งกินน้ำตัวเล็ก ๆ พาดผ่านดูงดงามราวกับสวรรค์กลางป่า "ว้าว... สวยตะโกน!" พิมพาอุทานเสียงหลง ดวงตาเป็นประกายวิบวับเหมือนเด็กเห็นสวนสนุก เธอดีดตัวลงจากหลังนิคอสทันทีด้วยความตื่นเต้น แต่ด้วยความรีบร้อนบวกกับพื้นที่เป็นหินตะไคร่น้ำลื่น ๆ ทำให้... "ว้าย!" เท้าเรียวไถลพรืด ร่างบางเซถลาเกือบจะหงายหลังหัวฟาดพื้นถ้านิคอสไม่คว้าเอวคอดกิ่วไว้ได้ทัน "ระวังหน่อยสิ!" เขาดุเสียงเข้ม แขนแกร่งรัดเอวเธอแน่นจนอกอิ่มชนกับอกเขา "ซุ่มซ่ามจริง ๆ ถ้าหัวแตกขึ้นมาที่นี่ไม่มีหมอนะ มีแต่สัตวแพทย์จะรักษามั้ย" พิมพายิ้มแหย ๆ เกาะแขนเขาแน่น "แฮร่... ปากเสีย! ก็คนมันตื่นเต้นนี่นา น้ำใสน่าเล่นชะมัด! ดูสิมีปลาด้วย!" เธอมองแอ่งน้ำใสแจ๋วที่มองเห็นตัวปลาว่ายวนเวียนอยู่ด้านล่างด้วยตาเป็นประกายระยิบระยับ ความเหนียวเหนอะหนะจากเหงื่อไคลและคราบน้ำรักแห้งกรังจากเมื่อคืนทำให้เธอโหยหาน้ำเย็น ๆ จนแทบคลั่ง "นายหันหลังไปเลยนะ!" พิมพาออกคำสั่งเสียงเขียว พลางชี้หน้าเขา "ห้ามแอบดูเด็ดขาด! ถ้าแอบดูฉันคิดเงินนะบอกก่อน!" นิคอสเลิกคิ้ว กอดอกมองยัยตัวแสบด้วยสายตายียวน "มีอะไรที่ผมยังไม่เห็นอีกหรือไงคุณหนู เมื่อคืนก็สำรวจไปทุกซอกทุกมุม... แถมชิมไปแล้วด้วย" "กรี๊ด! คนบ้า! ห้ามพูดนะ!" พิมพาหน้าแดงแปร๊ด ตีแขนเขาดัง เพียะ!  "เมื่อคืนมันมืด! แต่นี่มันสว่างโล่! หันไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องกรมแรงงานว่านายลวนลามเจ้านาย!" นิคอสหัวเราะ หึ ๆ ในลำคอ ยอมหันหลังให้แต่โดยดี พิมพาอาศัยจังหวะนั้นปลดปมผ้าขนหนูที่พันกายออก สะบัดผมยาวสลวยโพสท่าบิดเอวเอสหนึ่งทีราวกับอยู่บนรันเวย์วิคตอเรียซีเคร็ท ก่อนจะค่อย ๆ หย่อนขาลงไปในน้ำ "อูย... เย็นจัง..." เธอร้องซี๊ดปาก ขนลุกซู่เมื่อสัมผัสความเย็น แต่พอนั่งแช่ลงไปทั้งตัว ความสดชื่นก็เข้ามาแทนที่ "สุดยอด! สวรรค์ชัด ๆ!" นิคอสไม่ได้เดินหนีไปไหน เขาเลือกนั่งขัดสมาธิอยู่บนโขดหินริมฝั่ง หันหน้ากลับมามองภาพนางฟ้าจำแลงเล่นน้ำอย่างเปิดเผย สายตาคมกริบภายใต้ขนตายาวหนาจับจ้องไปที่ร่างระหงกลางน้ำอย่างไม่วางตา "นี่! บอกให้หันหลังไง!" พิมพาโวยวายเมื่อเห็นเขานั่งจ้องตาแป๋ว "ผมบอกตอนไหนว่าจะหันหลังตลอดเวลา? ผมเป็นบอดี้การ์ด ต้องเฝ้าระวังภัยให้คุณ เกิดจระเข้คาบไปจะทำยังไง" เขาแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ สายตาไล่มองเรือนร่างขาวผ่องที่ตัดกับสีเขียวมรกตของน้ำ ภาพพิมพาที่เปียกปอน เส้นผมสีดำขลับลู่แนบแก้มเนียน หยดน้ำเกาะพราวตามลาดไหล่ และยอดอกสีหวานที่ชูชันพ้นผิวน้ำวับ ๆ แวม ๆ ตามแรงกระเพื่อมของสายน้ำ มันช่างยั่วยวนกิเลสยิ่งกว่านางแบบคนไหนที่เขาเคยเจอ ยัยนี่... มีเสน่ห์แบบธรรมชาติที่อันตรายจริง ๆ อยู่เฉย ๆ ก็น่ารัก บทจะเซ็กซี่ก็ทำเอาเลือดลมปั่นป่วนจนกางเกงคับ พิมพาเห็นเขามองตาเยิ้มก็เริ่มได้ใจ สัญชาตญาณนางแบบตัวแม่เริ่มทำงาน เธอแกล้งวักน้ำขึ้นมาลูบไล้ลำคอระหงและเนินอกอิ่มของตัวเองช้า ๆ จงใจแอ่นตัวขึ้นเล็กน้อยให้ยอดอกปริ่มน้ำ ส่งสายตาซุกซนไปให้คนบนฝั่ง "มองขนาดนี้... ไม่ลงมาอาบด้วยกันเหรอคะคุณการ์ด?" เธอเอ่ยชวนเสียงหวานหยด ยักคิ้วให้หนึ่งที "อย่าท้า..." นิคอสเสียงพร่า ขยับท่านั่งเพื่อปกปิดความคับแน่นที่เป้ากางเกงสแล็ก "อาบไปเงียบ ๆ เถอะน่า เดี๋ยวผมหมดความอดทนขึ้นมา คุณจะไม่ได้แค่อาบน้ำนะ" "ว้า... แย่จัง..." พิมพาทำหน้าเสียดายแบบปลอม ๆ แล้วหันหลังให้เขา มือเรียวกวักน้ำลูบไล้แผ่นหลังเนียน "หลังตรงนี้มือเอื้อมไม่ถึงซะด้วยสิ... ถ้ามีคนใจดีมาช่วยถูให้ก็คงดี... อ๊า... สบายตัวจัง..." เสียงครางฮัมในลำคอของเธอเหมือนน้ำมันราดกองไฟ พอกันทีความอดทน! พระอิฐพระปูนก็ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาเอื้อมไปปลดหัวเข็มขัดราคาแพงออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยรูดซิปกางเกงและสลัดมันทิ้งไปกองกับพื้นพร้อมกางเกงชั้นในและรองเท้าหนังอย่างไม่ไยดี ขืนใส่ลงไปมีหวังกางเกงตัวละแสนได้ลอยตุ๊บป่องไปกับสายน้ำแน่ พิมพาที่กำลังลอยคอฮัมเพลงอย่างสบายใจ ได้ยินเสียงน้ำแตกกระจายดัง ตูม! หันกลับมามองอีกทีถึงกับตาโตเท่าไข่ห่าน ภาพที่เห็นคือร่างยักษ์ของชายหนุ่มยืนประจันหน้าอยู่ห่างไปไม่กี่ก้าว กล้ามเนื้อทุกมัดแน่นเปรี๊ยะมีหยดน้ำเกาะพราวราวกับเทพโพไซดอน แต่นั่นยังไม่น่าตกใจเท่ากับความเป็นชายที่แข็งขึงผงาดชี้หน้าเธออยู่อย่างท้าทาย พิมพาจ้องมองสิ่งนั้นตาค้าง... ปากอ้ากว้างจนแมลงวันบินเข้าได้ เธอกะพริบตาปริบ ๆ พยายามประมวลผลว่าสิ่งที่เห็นคืออวัยวะมนุษย์จริง ๆ ใช่ไหม ‘โอ้แม่เจ้า... ใหญ่กว่าเมื่อคืนอีกเหรอเนี่ย ตอนนั้นมันมืดเลยไม่เห็นชัด ๆ แต่นี่มัน... นี่มันด้ามกระบองชัด ๆ!’ "ด...เดี๋ยว! นิคอส! นาย... นายถอดหมดเลยเหรอ!" เธอร้องเสียงหลง ถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนกับโขดหินใต้น้ำตก หน้าแดงก่ำยิ่งกว่าลูกตำลึงสุก "ก็คุณเรียกร้องหาคนถูหลังไม่ใช่เหรอ" นิคอสยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ สาวเท้าลุยน้ำเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว สายน้ำเย็นเฉียบไม่อาจดับความร้อนรุ่มในกายเขาได้เลยแม้แต่น้อย "คุณเรียกหาบริการพิเศษเองนะพิมพา... และผมก็พร้อมบริการแบบถึงเนื้อถึงตัวซะด้วย" วงแขนแกร่งตวาดรวบเอวบางเข้าหาตัวจนหน้าอกอิ่มที่เปียกลื่นเบียดชิดกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา ผิวเนื้อที่เย็นเฉียบจากสายน้ำปะทะกับความร้อนระอุจากร่างกายชายหนุ่มสร้างความรู้สึกวูบวาบจนพิมพาขนลุกซู่ไปทั้งตัว "อื้อ... นิคอส... ฉันแค่ล้อเล่น..." คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อริมฝีปากหยักร้อนฉกวูบลงมาบดขยี้ปากอิ่มอย่างหิวกระหาย รสจูบของเขาเปียกชื้นและเย็นฉ่ำจากละอองน้ำ แต่กลับร้อนแรงจนแทบหลอมละลาย ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่เปียกลื่น บีบเคล้นสะโพกงอนงามใต้น้ำอย่างมันมือ ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ข้อพับขาแล้วอุ้มร่างบางขึ้นจนตัวลอย "เกาะผมให้แน่น... แล้วเตรียมตัวรับบริการพิเศษที่คุณร้องหาได้เลย" เขากระซิบเสียงแหบพร่า ขบเม้มใบหูเธอเบา ๆ อย่างหยอกเย้า "ผมจะจัดให้ถึงใจจนคุณลืมทางกลับหาดเลยล่ะ" "ว้าย!" พิมพารีบเอาขาเกี่ยวเอวสอบของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ แขนเรียวโอบรอบคอแกร่งเพื่อทรงตัว ท่าทางล่อแหลมนี้ทำให้จุดกึ่งกลางลำตัวของทั้งคู่แนบชิดกันสนิทแนบ แก่นกายร้อนผ่าวถูไถไปกับกลีบเนื้อนุ่มที่เปียกชุ่ม "อ๊า... นิคอส... ในน้ำเหรอ? มัน... มันจะทำได้เหรอ?" พิมพาถามเสียงสั่น หัวใจเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดเสียว "น้ำมันเข้า... จะแสบไหม?" "ทำได้สิ... ยิ่งเปียกยิ่งดี ผมชอบ..." เขาตอบหน้าตายพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาสีอำพันเป็นประกายวิบวับยามจ้องมองกลีบเนื้อที่เผยอรอรับ "ดูสิ... มันกำลังรอให้งูยักษ์ตัวนี้เข้าไปสำรวจ... ผมรับรองว่ามันจะเสียวจนคุณลืมแสบไปเลย" นิคอสไม่รอช้า เขาจับสะโพกมนให้มั่น ปรับองศาให้พอดี อาศัยความลื่นของน้ำนำทาง แล้วเล็งตำแหน่งความเป็นชายที่แข็งขึงจ่อที่ปากทางรัก สวนกายกระแทกขึ้นไปในคราวเดียว "อึก! อื๊อออ!" พิมพาเชิดหน้าครางลั่น เล็บจิกแผ่นหลังเขาแน่น เมื่อท่อนเนื้อร้อนผ่าวแทรกผ่านความเย็นฉ่ำของน้ำเข้ามาเติมเต็มในกายเธอจนมิดด้าม ความรู้สึกคับแน่นผสมกับความอุ่นร้อนภายในที่ตัดกับความเย็นภายนอก สร้างความเสียวซ่านที่แปลกใหม่และรุนแรงกว่าเดิมเป็นเท่าทวี "อา... ซี๊ดดด... ให้ตายเถอะพิมพา... ข้างในคุณมันตอดรัดชิบหาย แน่นสุดๆ..." นิคอสคำรามเสียงต่ำอย่างควบคุมไม่อยู่ ใบหน้าคมคายบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน "อุ่นไปหมด... แน่นจนผมแทบคลั่ง... อย่าเพิ่งรัดแรงนักสิทูนหัว เดี๋ยวเกมจบเร็วนะ" เขาดันร่างเธอไปพิงกับโขดหินใหญ่ใต้น้ำตก เพื่อช่วยผ่อนแรงและรับน้ำหนัก ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าหาเธอเป็นจังหวะหนักหน่วง น้ำแตกกระเซ็นตามแรงกระแทก ยิ่งเปียก ยิ่งลื่น ยิ่งเสียดสี ยิ่งเร้าใจ "อ๊ะ... อ๊า... นิคอส... เสียว... มันลื่น... ฉันจะตก!" พิมพาร้องประท้วงเมื่อแรงกระแทกทำให้ตัวเธอลอยหวือ "ไม่ตกหรอก... ผมจับไว้แน่นขนาดนี้" เขาบีบก้นงอนงามจนเนื้อปลิ้น "ดีมาก... จิกหลังผมแรง ๆ... แล้วครางชื่อผมออกมาดัง ๆ ให้ผมรู้ว่าคุณกำลังโดนใครเอาอยู่... บอกสิว่าของใครที่กำลังอยู่ในตัวคุณตอนนี้!" "นิคอส... อื้อ! ของนิคอส! มันลึก... อ๊า! ฉันจุก... แต่มันดี... ดีเหลือเกิน!" พิมพาทำตามอย่างว่าง่าย เธอซุกหน้าลงกับซอกคอเขา ดูดเม้มจนเกิดรอยแดงแข่งกับรอยสัก ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบแน่นเพื่อรองรับแรงกระแทกที่โถมเข้ามาไม่ยั้ง นิคอสอุ้มกระเตงเธอโยกไหวไปตามจังหวะรักอันดิบเถื่อน ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่ตกลงมากระทบผิวน้ำดังซู่ซ่า กลบเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ให้กลายเป็นความลับกลางป่าใหญ่ ทุกครั้งที่เขากระแทกสวนขึ้นมา น้ำในแอ่งกระเพื่อมไหวรุนแรง พิมพาหวีดร้องอย่างสุขสมเมื่อเขาพาเธอแตะขอบสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่าในอ้อมกอดที่แข็งแกร่งดุจหินผา "ผมบอกแล้วว่าเกาะนี้มีแต่งู..." นิคอสกระซิบหยอกเย้าข้างหูขณะเร่งจังหวะสุดท้าย กระแทกเน้นย้ำจุดกระสันถี่รัว เขาก้มลงมองสบตาเธออย่างท้าทาย ขยับเอวสอบบดคลึงจุดกระสัน "และงูยักษ์ตัวนี้ ก็ดุมากซะด้วย ชอบไหมหืม? ชอบโดนกระแทกแรง ๆ ในน้ำแบบนี้ไหม? ตอบผมมา! ว่าคุณชอบให้ผมทำแบบนี้กับร่องสวย ๆ ของคุณ" "ชอบ ฮือ ชอบงูของคุณที่สุดเลย! แรงอีก! เอาฉันแรง ๆ!" พิมพาหวีดร้องลั่น ปล่อยกายปล่อยใจไปกับบทรักสุดเหวี่ยงกลางสายน้ำ ที่ทั้งเย็นฉ่ำและร้อนแรงจนแทบมอดไหม้ไปพร้อม ๆ กัน ร่างกายกระตุกเกร็งรับธารอุ่นร้อนที่ฉีดพ่นเข้ามาผสมปนเปกับสายน้ำเย็น เติมเต็มความสุขสมจนล้นปรี่ท่ามกลางธรรมชาติ
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD