Lalong tumindi ang kaba sa dibdib ko nang marinig ko ang doorbell. I took one last glance of myself in the mirror and sighed.
"You can do this Ayesha, it's not like they're monsters." I told myself.
Kinuha ko ang pouch ko bago magtungo sa pintuan para buksan ito. Bumungad sa akin si Ken, in his white longsleeves and dashing smile. Sa ilang sandaling pagtitig ko dito ay tila nakalimutan kong kinakabahan ako.
"Let's go?"
Tumango ako, hinawakan naman nito ang kamay ko at iginiya ako palabas.
"Nagpaalam ka ba sa kuya mo?"
Tumango ako. Tahimik kaming dalawa habang nasa elavator hanggang pagbaba sa ground floor. I keep on looking down at my feet, kinakabahan ako. Hindi ko alam kung bakit ganun nalang ang kaba ko para sa dinner na pupuntahan namin.
"Hey, are you okay?" I was back at my sen
