Beg to be Loved (Gloom Series #6)

CHAPTER 13

Chapter 13: Pregnant

ANG bigat ng katawan ko kinabukasan at parang ilang beses akong nabugbog. Kahit ang mahinang paggalaw ko lang ay hindi ko man lang magawa. Napapangiwi pa ako dahil sumisisid pa rin ang kirot sa p********e ko. Napasobra yata kami kagabi.

When I looked at myself ay suot ko na ang puting t-shirt and my pajama. Maybe ang asawa ko nga ang nagbihis sa akin.

When I checked the digital clock sa bedside table namin ay 10:51AM na. Kumakalam na rin ang sikmura ko. Dahan-dahan kong iniangat ang katawan ko at napatingin naman ako kay Xenus na kapapasok niya lamang sa room.

As far as I remember ay wala na dapat siya rito sa ganitong oras because my work pa siya and he’s busy.

“Jhed,” he uttered my name and rushed to me para alalayan niya ako. “You okay?” he asked me. Mabilis akong umiling dahil hindi ako okay.

“My body is heavy and I was sore, and too painful, Xenus,” reklamo ko. Hinalikan pa niya ako sa sentido at tipid na ngumiti sa akin. Nababasa ko ang guilt na nakarehistro sa mukha niya. I cupped his jaw dahil baka sinisisi niya ang sarili niya kung bakit ako nagkakaganito. “I’ll be fine, Xenus. I had a great time doing what we did last night. Remember that I wanted us to have a baby?” I asked him and he nodded. He kissed my temple.

“I’m sorry for everything, Jhed,” mahinang sambit niya. Niyakap ko lang siya at humilig ako sa balikat niya.

Napapangiti ako dahil pamilyar na sa akin ang pakiramdam na ito. Iyong saya na siya mismo ang dahilan. Na siya ang nagpapasaya sa akin. Ang bilis na nga ng heartbeat ko at nagugustuhan ko na ang presensiya niya.

“Uulitin pa rin natin iyon para sigurado tayo, ’di ba?” Narinig ko lang ang pagtikhim niya at humigpit ang yakap saka niya sinubsob ang mukha niya sa leeg ko.

Kakayanin ko ang sakit na nararamdaman ko ngayon dahil sa lovemaking namin basta gusto kong magka-baby na kami.

“Okay.”

“Bakit nandito ka pa rin sa bahay natin, Xenus? Hindi ba dapat ay nasa work ka na?” I asked him at marahan kong hinaplos ang dibdib niya. Nakapambahay rin siya at talagang hindi siya pumasok sa company nila.

“From when we did last night? Nah, hindi kita kayang,” sabi niya at hinagkan niya ulit ako sa gilid ng ulo ko. He’s so sweet.

“Thank you, Xenus.”

“For what?” tanong niya.

“Dahil mas pinili mo ang samahan ako ngayon,” sagot ko sa kanya.

“Ah, well... You’re always welcome. I’ll our maid to prepare your brunch, Jhed,” sabi niya at inalalayan niya ulit ako na makahiga sa kama.

***

Hindi nga ako nabigo sa gusto kong mangyari dahil sa halos gabi-gabi niya akong inangkin ay nagbunga ang aming ginawa.

I’m so happy but I notice the change in Xenus’ attitude. Especially the way he treats me. Ngunit pilit ko namang binabalewala iyon dahil may mga pagkakataon ay inaalagaan niya ako.

But during my 6 to 7 months pregnancy ay madalang ang uwi niya sa mansion namin dahil palagi na siyang busy sa work niya. May mga business trip siya na pinupuntahan.

Until straight ng isang buwan ay wala siya at tumatawag lang siya sa akin para lang tanungin ako kung kumain na ba ako dahil ayaw niyang malipasan ako ng gutom dahil may baby kami. Hindi lang isa, we’re having a twins hindi ko nga lang nasabi kay Xenus dahil gusto kong i-surprise siya.

Si Zemuis ay kahit alam niyang buntis na ako ay nagpatuloy siya sa pagbibisita sa akin. Nag-aaral pa rin siya and just like his older brother ay mabilis siyang natuto.

“Jhed, this is for you, from Father. He asked our chef to cook a meal full of vitamins. This is for your baby too.”

Kahit hindi na ako naglilihi pa ay nang makita ko iyon at nanuot sa ilong ko ang mabangong aroma ng meal na tinutukoy niya ay parang nagutom ulit ako. I want to taste all of that. Hitsuraan pa nga lang nila ay parang masarap na.

“Express my gratitude to your father, Prince Zemuis,” sabi ko at ngumiti naman siya.

Simula nang malaman ko na isa nga talaga siyang prinsipe and he came from a royal family ay hindi ko na nakalilimutan na i-address siya as a prince.

“I will, milady.”

Habang kumakain nga ako ay tahimik lang siyang nanonood sa akin. Hindi naman ako nakaramdam ng pagkailang dahil nasanay na ako sa presensiya niya. Na isa pa ay siya ang palagi kong kasama kapag wala ang kuya niya. Parang isang kapatid na rin ang turing ko sa kanya. I don’t even know if interested pa rin ba siya sa akin.

The next day, Margaret visited me. Medyo nagulat pa ako dahil ang first and last visit niya sa bahay ay matagal na rin iyon. Ngunit ano ang mas nakagugulat ay ang makita ang madilim na ekspresyon ng mukha niya at mukhang masama rin ang kanyang tingin sa akin.

I’m clueless sa nangyari sa kanya. “Margarete.” Tumingin pa siya sa malaking umbok ng tiyan ko at ngumisi pa siya. Wala sa sariling napahawak tuloy ako sa aking tiyan.

Hindi ito ang Margaret na nakilala ko. Ibang-iba siya ngayon. But she’s still wearing her green stiletto at super revealing pa rin ang suot niyang dress.

“Your tummy is so big now. Are you excited for your baby, do you?” she asked me and I nodded. Simula ng malaman ko na buntis ako ay roon na nagsimula ang kasiyahan ko at excited na makita ang magiging anak namin ni Xenus.

“Yes, of course, Margaret,” I answered. Hindi ko pinahalata sa kanya ang pagdududa sa ugali niyang ipinapakita niya ngayon sa akin.

Inaamin ko na ayaw ko talaga sa kanya. Hindi dahil nai-intimidate ako sa presence niya but everytime I looked at her. I can sense something is off. Na parang sa pag-angat lang sa magkabilang sulok ng mga labi niya ay tila may gagawin siya na hindi maganda—na hindi ko magugustuhan.

“You don’t know what’s the big sin you’ve done to your husband, Jhed. But it’s a good news for me so he can forget you too but he got something in return,” biglang sabi niya at napaatras ako nang hawakan niya ang tummy ko. Kinabahan ako sa nakita ko na emosyon na naglalaro sa mga mata niya.

“W-What...are you talking about, Margaret?” naguguluhan kong tanong sa kanya ngunit bago pa man siya makapagsalita ay bigla nang dumating si Xenus. I felt relief.

“What are you doing here, Margaret?” malamig na tanong niya rito.

“Oh, hi my beloved and favorite cousin,” she greeted my husband at sa hindi ko malaman na dahilan ay hindi ko nagustuhan ang itinawag niya kay Xenus.

Nangungusap ang mga mata ni Xenus nang tiningnan niya ang cousin niya at marahan na umiling ang huli. I was so confused and I knew, sa pagtingin lang nila ay nagkakaintindihan na silang dalawa. Dahil sa paraan na iyon ay parang nag-uusap sila.

Ayoko sanang magdududa sa mga nakikita ko ngayon-ngayon lang. But bigla ring nawala iyon nang maglakad palapit sa akin ang asawa ko.

Maingat niya akong hinapit sa baywang at pinatakan ng halik sa noo. Sa halip na pagtuunan ko siya ng pansin ay dumapo ang mga mata ko kay Margaret dahil sa nakita kong pagtalim ng mga mata niya sa amin but when she saw me ay nagbago rin ang ekspresyon na iyon.

She smiled at me pero nanatiling mariin na naitikom ko lang ang bibig ko. Talagang hindi ko na siya ngitian pa pabalik. Marahan ko pang itinulak si Xenus at mahina siyang napadaing.

“What’s wrong, Jhed?” he asked me.

“I’m going to rest now, Xenus. Go entertain your cousin,” sabi ko at bago ko pa man siya talikuran ay pinigilan na niya ako gamit ang paghawak niya sa siko ko.

“Jhed.”

“I’ll go ahead, Xenus.”

Binawi ko ang kamay ko pero hinigpitan niya iyon kung kaya’t sinamaan ko siya nang tingin. Binitawan din naman niya sa huli at bumuntong-hininga pa siya.

Hindi ko na lang pinansin pa si Margaret dahil si Xenus na rin mismo ang humila sa akin upang magtungo kami sa kuwarto namin.

“Jhed, what’s wrong?” he asked me in confused. I slapped his hand when he held my elbow. Mas lumalim ang gatla sa noo niya. Hindi niya siguro inaasahan ang naging reaksyon ko ngayon. “Jhed.” He even gritted his teeth.

“I honestly don’t like your cousin, Xenus. Please, do tell her na huwag na siyang bumalik pa rito,” malamig pa sa yelong saad ko sa kanya. Pinagmamasdan ko nang mabuti ang mukha niya. I thought magagalit siya or something but naging soft lang ang facial expression niya.

“I will, and Zemuis too, then.”

“No! Palagi niya akong binibisita rito para lang samahan ako habang wala ka at nasa other country ka na naman. Seriously, Xenus? I’m pregnant at ilang weeks na lang ay manganganak na ako! But why are you always busy?!” sigaw ko sa kanya and he immediately kneeled in front of me.

Nababakasan na ng takot ang mukha niya dahil sa biglaan kong pagsigaw. Na alam niyang ikapahamak namin ng mga anak niya ang pagsigaw ko dahil isa lang ang ibig sabihin no’n. Stress lang ang makukuha ko.

Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko at hinalikan ang likod nito. “I’m sorry, my love. Okay, okay... From now on ay aalagaan ko muna kayo. Hindi na muna ako papasok sa kompanya ko. I’ll stay with you until you gave birth to our child, Jhed,” he promised me that. Kontento na ako sa sinabi niya. Sana lang talaga ay tuparin niya dahil talagang magagalit na ako sa kanya.

Ayoko na palagi siyang wala. Hindi naman dahil nagiging clingy ako sa kanya at gusto ko na nasa tabi ko na lang siya palagi. Kayang-kayang gawin ng nakababatang kapatid niya ang samahan ako kahit buong araw pa pero siya na asawa ko ay hindi niya kaya?

Na mas inuuna niya talaga ang trabaho niya kaysa sa amin? Kaya sino ang hindi magagalit sa ginagawa niya?

“Promise?” tanong ko.

“Yes, I promise,” he replied at nang ngumiti na ako sa kanya ay hindi na siya mukhang takot sa gagawin ko.