GHOST OF THE PAST

★KINABUKASAN★ (D-DAY1)

Pagkagising ko ay agad akong naligo bago bumaba. I have decided. I need to bear with Kyro and settle everything between us as long as I can para kung sakaling bawian na ako ng buhay ay wala akong pagsisisihan.

Ilang minuto pagkababa ko ay nakita kong pababa na rib si Kyro sa hagdan. Nakabihis na sya and with his cold emotionless expression as always. Hinintay ko siyang makababa bago lumapit sa kanya.

"Um...good morning Hon, I want to apologize to what happened last night, it was just a misunderstanding" Paliwanag sa kanya ng malumanay

"Misunderstanding? Knowing you having an affair doesn't seem to be a misunderstanding at all" Direkta at prangkang sambit nya

"Look, Kyro I'm telling you the truth, I don't know how and who gave you that photos but I'm sure that it was just to ruin us. I'm not having an affair with anyone, I swear" Pilit kong pagpapaintindi sa kanya

"So you're telling me that Nayi is trying to ruin us?" Nayi? So si Nayi pala na girl bestfriend nya ang nagbigay ng picture na yun...Ano bang gusto ng Nayi na yon?

" I get it now, kaya pala paniwalang-paniwala kang may affair ako dahil ang Nayi na yon ang may sabi pero ako hindi mo man lang muna tinanong at agad na inakusahan ng ganun" Sumbat ko sa kanya na parang hindi makapaniwala

"Because Nayi is my bestfri–"

" And I am your girlfriend, Kyro!" Hindi ko na naman napigilan ang sarili ko

Best friend? Eh ako, nakalimutan ba nya kung sino ako sa kanya?

" Ano ba Kyro! Yes I understand the she's your best friend but your the one who know me well! not him! How can he say that I am having an affair? Just because of that picture? Does he even know or you know why Am I at that place?!" Sigaw ko habang tumutulo ang luha

Thinking that he doesn't know about my condition and he didn't even give a second of asking me why I'm at the hospital yet he accused me of having an affair.

"Please Kyro... just this one, do me a favor, let's fix our relationship before it's too late, I don't have much time left" Mahinang sambit ko sa kanya at hinawakan ang kamay niya

Sumilay ang ngiti ko ng hawakan niya ang kamay ko perobagaf ring nawala ng tanggalin nya ang kamay ko na nakahawak sa kanya.

"I don't think it's as easy as that but if you insist, clear your name first" Bakit ba sobrang tigas na ng puso niya ngayon para sakin?

"Pero wala naman akong dapat linisin dahil wala naman..." Napatigil ako sa pagsasalita at napahawak sa dibdib ko dahil bigla nalang itong sumakit at kinapos ako ng hininga.

Napansin kong nagtaka siya sa kinilos ko kaya agad akong umaktong ayos lang at sinikap na wag ipahalata ang pananakit ng dibdib ko at paninikip ng hininga ko.

After a minute of examining me, he turn his back at umalis na. Nakaginhawa naman ako ng malalim ng makalabas na siya but suddenly nawalan ako ng malay.

Nagising akong nasa sahig kung nasaan ako natumba kanina, gladly maayos na ang pakiramdam ko. Ganito ba? Ganito ba yung pakiramdam ng dahan-dahang namamatay?

Napatingin ako sa wall clock, alas 12 na pala...

Tumayo na ako at pumunta sa kusina para kumain. Pagkatapos kumain at naglinis ako ng buong bahay.

~~~

Nakaupo ako ngayon sa sala. Napatingin ako sa bawat sulok. Seems like konting panahon nalang at iiwan ko na ang lahat ng nandito habang-buhay.

Napatingin ako sa nakatiklop na photo frame na nasa center table. I reach it out and look into it. It's our photo together, both of us are smiling in the photo.

Dati ang lambing nya, caring at kinokonsidet ako sa lahat ng bagay. Dati hindi niya nagagawang tingnan ako sa malamig na paraan.

Lahat ng iyon at dati pa, nakalipas na, nakaraan na at sa tingin ko ay malabo na yong maulit pa. Mapait akong nakangiti habang hinahaplos ang nakangiting mukha niya sa litrato.

It's already past 9 pm pero hindi pa nakakauwi si Kyro. Umakyat nalang ako sa kwarto at natulog na.