Hastaneye girdiğinden beri koridorlarda dolaşan Reis Sejal'in olduğu kata çıkmamak için direniyordu. Birkaç kez daha yaptığı gibi asansörün önüne gelip düğmesine uzandı. Kendi eli havada kalırken ufak parmaklar sürünerek düğmeye uzandığında bakışlarını aşağı yönlendirdi.
Kocaman gözleri ve uzun saçları olan küçük bir kız çocuğu kendisine bakınmaktaydı. Dolan gözlerini çocuktan çektiğinde yumruk olan elini indirip ardına döndü. Yeniden uzun koridorda adımlamaya başladığında giriş katta olduğu için yanından bağırışlarla götürülen sedye üzerindeki hastaya baktı. Gözlerinin önünde kendi karısının silüeti belirirken yanında olamadığı için yaşadığı pişmanlığın yeniden kanına karıştığını hissedebiliyordu. Adımları geri geri giderken sırtını verdiği duvar dibine çöktü. Bacakları artık koca cüsses
