เสียงทุ้มกังวานที่คุ้นเคยจากปลายสายเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลงมากลางห้องเพนต์เฮาส์ เพราะเสียงป๊าที่ดังทะลุลำโพงในโทรศัพท์ทำให้เฟลิกซ์ต้องรีบหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาแนบหูด้วยมือที่สั่นเทา
ใบหน้าของเฟลิกซ์ถึงกับซีดเผือดหยาดเหงื่อเย็นเฉียบผุดซึมตามไรผม
เฟิร์สกับหมอกันต์เองก็เงียบกริบ...
บรรยากาศที่เคยวุ่นวายเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงหัวใจของสรัลลดาที่เต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวขีดสุด
"ทั้งสามคนรออยู่ที่ห้องเลยนะ อีกสิบนาทีเดี๋ยวป๊าลงไป"
ประโยคประกาศิตนั้นดังก้องกังวาน ก่อนที่สายจะถูกตัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งระเบิดลูกใหญ่เอาไว้ให้คนทั้งสามต้องเผชิญหน้า
แน่นอนว่าลูกสาวตัวดีช็อกมาก สรัลลดาเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำที่ผูกไว้หลวมๆ
สั่นสะท้านไปทั้งตัว เพราะเธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าคนเป็นพ่อจะมาพักที่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของตึกนี้!
