แพ้ทางรักยัยตัวแสบ

อยากทำกับนาย

ร่างสูงใหญ่ที่ถูกคนตัวเล็กกึ่งลากกึ่งจูงเดินมาตามฟุตบาทชะงักฝีเท้าลงกึก ชายหนุ่มออกแรงรั้งแขนเรียวบางเอาไว้เพียงนิดเดียว ร่างของยัยตัวร้ายที่เดินโซเซบนส้นสูงสี่นิ้วก็แทบจะปลิวกลับมาปะทะแผงอกกว้างของเขาอีกรอบ

ชนกันต์ก้มลงมองดวงหน้าสวยเฉี่ยวที่ตอนนี้ขึ้นสีระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวของคนตรงหน้าผ่านเนื้อผ้า

​"เมารึเปล่า"

​เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความดุดัน นัยน์ตาสีรัตติกาลหรี่มองเพื่อประเมินสติสัมปชัญญะของหญิงสาว แม้ท่าทางเธอจะดูมั่นใจและพยายามเชิดหน้าวางมาด

แต่ดวงตากลมโตที่เยิ้มฉ่ำและจังหวะการก้าวเดินที่ดูไม่ค่อยมั่นคงนัก ก็บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเธอดื่มมาไม่น้อย

​เฟิร์สชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อถูกสายตาคมกริบของคนร่างสูงจ้องมองราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงข้างใน หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ สมองที่กำลังถูกแอลกอฮอล์ปั่นป่วนสั่งการให้เธอตอบกลับไปตามความจริงแบบไม่มีกั๊ก

​"อื้อ... เมา" เธอลากเสียงยาวนิดๆ ริมฝีปากอวบอิ่มสีสดเผยอขึ้น ก่อนจะโพล่งประโยคถัดมาที่ทำเอาคุณหมอหนุ่มมาดนิ่งถึงกับสตั๊นไปชั่วขณะ

"แต่อยากลองกับนายนะ นาย ช่วยเป็นคนแรกให้ฉันหน่อยได้ไหม"

​คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของหญิงสาวหน้าตาสะสวยระดับพริตตี้หรือนางเอกซีรีส์ แถมยังเพิ่งเดินออกมาจากบาร์โฮสต์ชื่อดัง ทำเอาชนกันต์ถึงกับอึ้งไปเลยจริงๆ ร่างสูงยืนนิ่งงันไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยจัดและเรือนร่างเย้ายวนในชุดเกาะอกสีดำรัดรูปอีกครั้งอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

​สวยเซ็กซี่ ดึงดูดสายตาขนาดนี้ ยังไม่เคยผ่านมือผู้ชายมาก่อนงั้นหรือ?

​หรือนี่จะเป็นมุกใหม่ของพวกผู้หญิงเที่ยวกลางคืนที่เอาไว้ใช้ปั่นหัวผู้ชายเล่น?

แต่ แววตาที่สั่นไหวนิดๆ และความประหม่าที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ภายใต้กรอบความเย่อหยิ่งนั้น มันดูซื่อตรงเกินกว่าจะเป็นการเสแสร้ง

สัญชาตญาณความเป็นผู้ชายของหมอหนุ่มถูกกระตุกอย่างรุนแรง การได้เป็น คนแรกของผู้หญิงที่สวยสะกดตาขนาดนี้ มันคือความท้าทายที่ทำให้อะดรีนาลีนในร่างสูบฉีดอย่างห้ามไม่อยู่

​ในขณะที่ชนกันต์กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เฟิร์สที่เห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบไปนานก็เริ่มจะหงุดหงิดตามประสาคนใจร้อนและเอาแต่ใจ ยัยตัวร้ายจิ๊ปากเบาๆ ก่อนจะชักสีหน้าใส่คนตัวโต

​"เงียบทำไมอะ หรือไม่อยากไป จะได้ไปชวนคนอื่น"

​เธอทำท่าจะสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมแล้วหันหลังเดินหนีไปจริงๆ ถ้าโฮสต์คนนี้เล่นตัวนัก เธอก็จะกลับไปลากคนอื่นในร้านออกมาแทนให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย

​ทว่ายังไม่ทันที่ร่างบางจะก้าวพ้นไปได้ถึงครึ่งก้าว ฝ่ามือหนาก็ออกแรงกระชับต้นแขนเธอไว้แน่นกว่าเดิม ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก

ดวงตาคมตวัดมองหญิงสาวด้วยสายตาที่ท้าทาย

​จะปล่อยให้ไปชวนคนอื่นงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ

​"งั้นก็ไป... รถผมจอดตรงนั้น"

​หมอกันต์เอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น เขาพยักพเยิดหน้าไปทางรถสปอร์ตซีดานหรูสีดำขลับที่จอดซุ่มเงียบอยู่ไม่ไกล ก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งจากการจับต้นแขน เลื่อนลงมาคว้าฝ่ามือเล็กของเธอมากุมไว้แน่นแล้วเป็นฝ่ายเดินนำเธอไปแทน

ส่วนเฟิร์สที่ได้ยินคำตอบรับก็ลอบยิ้มกริ่มอย่างพอใจ หญิงสาวเดินตามแรงจูงของแผ่นหลังกว้างไปอย่างว่าง่าย

​ทันทีที่เดินมาถึงตัวรถ ชนกันต์ก็จัดการเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้หญิงสาวก้าวเข้าไปนั่งอย่างสุภาพบุรุษ เฟิร์สทิ้งตัวลงบนเบาะหนังแท้สีเบจที่นุ่มสบายราวกับโซฟาชั้นดี

กลิ่นหอมสะอาดๆ สไตล์ผู้ชายภูมิฐานที่ลอยวนอยู่ในห้องโดยสารทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมานิดหน่อย ดวงตากลมโตกวาดมองแผงคอนโซลรถที่ตกแต่งด้วยวัสดุพรีเมียมราคาแพงหูฉี่

​"หืม... รถนายหรูดีนี่ เงินเดือนโฮสต์คงจะดีสินะ"

​เธอเอ่ยพึมพำกับตัวเองขณะเอนหลังพิงเบาะ แต่ชนกันต์ที่ยังยืนอยู่ด้านนอกกลับไม่ได้ยินประโยคนั้นเลยแม้แต่น้อย

​เพราะในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวขึ้นรถ เสียงเรียกคุ้นหูก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน

​"เฮ้ยไอ้หมอกันต์ มึงจะรีบไปไหนวะ ว้าวววว นั่นสาวที่ไหนวะ แจ่มโคตร"

​ธาวินและศิลา สองเพื่อนสนิทที่เพิ่งเดินเซแซ่ดๆ ออกมาจากผับโซนข้างเคียงร้องทักขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนรักกำลังจะขึ้นรถไปกับสาวสวยผมแดงสุดฮอต ศิลาทำตาโตเตรียมจะพุ่งเข้ามาสอดรู้สอดเห็น แต่ชนกันต์กลับยกมือขึ้นปรามเพื่อนไว้ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

​"พวกมึงหารถกลับกันเองเลยนะ กูมีเคสด่วนต้องรีบไปจัดการ"

ชนกันต์ตัดบทเสียงห้วน

​"เคสด่วนบ้าอะไรของมึงวะ หมอศัลย์หรือหมอสูติฯ ถึงต้องเอาเคสขึ้นรถไปด้วยเนี่ย"

ธาวินโวยวายไล่หลัง แต่ชนกันต์ไม่สนใจ เขาจัดการปิดประตูฝั่งผู้โดยสารลงทันทีเพื่อตัดความรำคาญ ก่อนจะเดินอ้อมมาฝั่งคนขับ