CHAPTER 15
Stop
“She’s my girl, Grandma.”
Kung nagulat ako sa itinanong ni Madame Zandriana, mas ikinagulat ko naman ang walang pag-aalinlangang sagot ni Zanrell.
Tuluyan na ngang natawa si Ranzell sa sinabi ng kanyang kuya. Ang kanila namang lola ay namilog ang labi, gulat din sa isinagot ng isa niyang apo.
My cheeks reddened while feeling embarrassed at what Zanrell said.
At kailan pa ‘ko naging pagmamay-ari nino?
“Oh. My bad. I thought she’s Ranzell’s dahil ang kapatid mo ang nagdala sa kanya rito,” ani ng kanilang lola. Napaangat naman ang tingin ko sa mga maid na pasimpleng nakikinig sa malayo. Even them were suppressing a laugh.
This is wrong. Baka mag-isip si Madame Zandriana ng kung ano.
“I’m not anyone’s girl po, Madame,” I stated. Mabilis na
