"มากันแล้วสินะ"
มอร์แกนนั่งถือปืนเอาไว้ในมือแน่น เขาเฝ้ารอการมาถึงของลูกจันทร์และเอดานมาตั้งแต่เช้า รออย่างคนใจร้อนที่พร้อมจะแผดเผาทุกคนรวมถึงเมียเขาด้วยที่นั่งเป็นน้ำเย็นคอยลูบเขาอยู่ข้างๆ เขารู้เรื่องทั้งหมดรู้ดีมาตลอดแต่ต้องทนเพราะเมียเขาขอเอาไว้และตอนนี้มันหมดความอดทนนั้นแล้ว
"ใจเย็นสิค่ะ"
แคทธารีนรีบคว้าแขนสามีของเธอที่กำลังจะออกไปยิงเอดานด้วยมือเขาเองตามที่พูดเอาไว้ตั้งแต่รู้เรื่องวันแรก เธอจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเพราะเอดานจะตายไม่ได้ถ้าเขาตายจิตใจลูกสาวของเธอจะเป็นยังไง
"เพราะแคทให้พี่ใจเย็นมันถึงเป็นแบบนี้"
เขาพยายามแกะมือเล็กๆออกจากแขนเขาด้วยมือข้างเดียวและมืออีกข้างถือปืนไว้ให้ห่างเมียตัวน้อยกลัวอันตรายไม่คาดคิดจะเกิดขึ้น ถึงยังไงวันนี้เขาต้องจัดการให้เอดานไปให้พ้นๆไกลๆลูกสาวของเขา ลูกของเขายังเล็กยังต้องเรียนหนังสือจะมามีครอบครัวแต่งงานอะไรในตอนอายุแค่สิบแปดอีกอย่างเธอควรจะไ
