จากรอยยิ้มของฉันที่แสดงออกมาให้กับเด็กน้อยคนนั้นได้เห็นมันกลับค่อยๆ หุบยิ้มลงและพยายามแกะมือเล็กออกจากแขนของตัวเองให้ได้มากที่สุดพร้อมกับพยายามจะหนีไปจากตรงนั้นเมื่อคิดอะไรออกมาได้
"แม่ครับ"
"นี่น้องพ่อแม่อยู่ไหนกัน"
"นั่นสิลูกดึกขนาดนี้ปล่อยลูกได้ไง"
"แม่ครับ แม่กลับไปคบกับป๊าได้ไหม"
"อะไรกันวะไอ้มัด"
"ฉันไม่ใช่แม่ของเธอ ปล่อย!!"ภาพอดีตที่แสนเจ็บปวดหวนกลับเข้ามาทำร้ายฉันอีกครั้งในรูปร่างของเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้อย่างเห็นได้ชัด เรื่องราวในอดีตสมัยม.ต้นที่ทำให้ฉันและครอบครัวเกิดทะเลาะกันจนเป็นเรื่องใหญ่และเกิดความร้าวฉานกันเกิดขึ้นจนถึงตอนนี้
"ใจเย็นๆ มัดน้องเด็กอยู่นะเว้ย"
"เห้ยมัดร้องไห้ทำไมวะ"
"น้องครับ พี่ชื่อเนยนะเดี๋ยวพี่พาน้องไปหาพ่อแม่เองพ่อแม่อยู่ไหน"
"แม่อยู่นี่"
"เต้ลูก เต้อยู่ไหน"นํ้าเสียงที่คุ้นเคยเอ่ยดังขึ้นมาตามหาลูกชายของเขาที่วิ่งหนีพ่อและแม่ออกมาจนหายไปจากค
