พวกเราสองคนเดินทางพากันกลับเข้าไปในห้องทำงานของพี่ราซอลอีกครั้งด้วยใบหน้าของฉันที่ดูเศร้าหมองต่างจากตอนแรกอย่างสิ้นเชิง คนพี่ที่นั่งทำงานอยู่เหงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย แต่ทว่าเขากลับไม่ได้สนใจไยดีอะไรเราสองคนเลยด้วยซํ้า ทำเอาทั้งฉันและแม่ของเขาต่างพากันมองหน้ากันไปอย่างมึนงงกับการกระทำของเขาแบบนี้
"ราซแม่ไม่ปลื้มผู้หญิงคนนี้หรอกนะ"
"....."เขายังคงนั่งทำงานเงียบๆ ไปก่อนที่จะลุกขึ้นเดินมาทางพวกเราอย่างเย็นชาพร้อมกับกอดอกจ้องมองมาทางฉันและแม่ของเขาสลับกันไป
"นี่ลูกอย่ามาทำแบบนี้กับแม่นะ"
"เล่นกันสนุกพอรึยังครับ ผมจะได้พาแฟนไปกินข้าว"เมื่อคำพูดที่พี่เขาเอ่ยออกมาแบบนั้นแล้วก็ทำเอาฉันถึงกลับตาโตและใช้มือของตัวเองกระตุกชายเสื้อของเขาไปอย่างไม่พอใจเมื่อคนพี่เอ่ยบอกกับแม่เขาแบบนั้น
"เล่นอะไรกัน"
"ผมได้ยินหมดแล้วครับ"
"ไม่สนุกเลยราซ แล้วที่เรียกเขาแฟนเขารับแล้วหรอว่าลูกเป็นแฟนเค้า"ลูกชายยังคงท
