“แว่นไหม”
ภูผาส่งแว่นให้กับผู้เป็นน้องชายอย่างรัตติเมื่อรถที่นั่งอยู่เพื่อจะเข้าไปในเมืองด้วยกันเริ่มมีแสงแดดสาดส่องเข้ามา
เขาสังเกตเห็นว่าน้องชายหรี่ตาลงหลายครั้งแล้วเพื่อหลบแสง เขาเลยเข้าช่วยเพราะเข้าใจดีว่าคนไม่ค่อยเจอกับแสงนานๆคงทรมานน่าดูที่จะต้องมาลืมตาสู้กับแสงแรงๆของแดด เพราะเขาก็เคยเป็นแบบนี้มาก่อนสมัยก่อนที่จะแต่งงานมีครอบครัว
รัตติรับเอาไว้ไปจากมือผู้เป็นพี่ชายแล้วก็จัดการใส่มันโดยเร็วเพราะเขาก็แสบตาจริงๆ
ไม่เคยเจอแสงแดดแรงๆขนาดนี้มานานมากแล้วนับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุไม่คาดคิดและที่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นนั้น
และเขาก็นั่งนิ่งๆไปตลอดทางที่รถขับเคลื่อนไปด้านหน้าเพื่อเขาตัวเมือง โดยมีภูผาชวนพูดคุยอยู่เป็นระยะๆแต่เขาก็ไม่ได้ร่วมพูดคุยด้วย เพราะแค่นั่งรถออกมาด้านนอกนี่ก็รู้สึกอึดอัดเต็มทนแล้ว
“จอด”
รถกระบะคันใหม่ของไร่ศีขรินกำลังจะเคลื่อนตัวเข้ามายังภายในตัวเมือง รถเริ่มชะลอความเ
