สกินชิพ
1443 Words
ตอนที่ 6
สกินชิพ
เมื่อมิกิขยับเข้าไปใกล้เพลิงจนเนื้อแนบเนื้อกันแล้ว คนตัวโตก็กระซิบข้างหูคนตัวเล็กเสียงแผ่ว
“นอนค้างกับผมที่คอนโด แลกกับการปิดปากเงียบ”
ตาคู่สวยของมิกิโตขึ้นด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าเพลิงจะกล้าพูดตรง ๆ ออกมาแบบนี้กับเธอ รอยยิ้มเจืออยู่บนใบหน้าหล่อเหลา ทำให้คนตัวเล็กไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาแค่พูดหยอกเธอเล่นหรือว่าเอาจริงกันแน่
เพียะ!
“คุณเพลิง นี่ขี้เล่นจริง ๆ นะคะ ทำแบบนี้กับสาว ๆ บ่อยเหรอ?”มิกิพูดทีเล่นทีจริง เพลิงส่งมือหนาเข้าโอบเอวเล็กกระชับแล้วดึงเธอเข้าไปยืนกลางหว่างขาของตัวเอง และกดหน้ากระซิบเข้าข้างใบหูของมิกิอีกครั้ง
“ถ้าคุณมิกิไม่ติดอะไรเรื่องนั้น ผมเองก็ยินดีครับ แค่นอนเป็นเพื่อนผมเฉย ๆ”
“คุณเพลิงนี่ร้ายไม่เบานะคะ มาค่ะเดี๋ยวมิกิชงเหล้าให้อีกแก้วน้า ของเก่าใกล้จะหมดแล้ว”มิกิทำเฉไฉไปเรื่องอื่นแต่ก็อดที่จะถูกใจร่างสูงตรงหน้าที่เป็นคนตรง ๆ ไม่ได้
เมื่อเครื่องดื่มสีอำพันถูกกระดกดื่มลงคอไปหลายแก้ว ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ ตัวผ่อนคลายลงมากกว่าตอนหัวค่ำ
“ไหนคุณบอกว่าดื่มสองสามแก้วแล้วจะกลับคอนโดกับผมไง ลืมหรือยัง? ผมอยากเห็นคุณใส่ชุดนักเรียนจะไม่ไหวแล้ว”เสียงทุ้มเซ็กซี่ของเพลิงกระซิบเข้าที่ใบหูเล็กของมิกิที่กำลังโยกตัวน้อย ๆ ตามเสียงเพลง หลังจากที่ทั้งสองคนนั่งคุยนั่งเล่น และดื่มกันมาตั้งแต่เข้ามาในคลับ
“โอเคค่ะ มิกิรับปากคุณเพลิงไปแล้ว งั้นเราไปกันค่ะ นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้ว แป๊บเดียวเองนะคะ”
“อย่าลืมนะครับ ว่าคุณมิกิต้องจ่ายค่าปิดปากเรื่องดื่มเหล้าวันนี้ ไม่งั้นเทรนเนอร์คุณน่าจะจัดหนักพรุ่งนี้แน่ ๆ”
“มิกิยังไม่ได้รับปากคุณเพลิงเลยนะคะ ว่าจะค้างด้วย”
“งั้นถ้าผมบอกเทรนเนอร์คุณพรุ่งนี้ก็ไม่เป็นไรสินะ?”
“ขู่มิกิเหรอคะ?”ใบหน้าสวยขยับเข้าไปใกล้ใบหน้าของเพลิงเป็นเชิงเอาเรื่องอยู่ไม่น้อย ความใกล้ชิดบวกกับริมฝีปากอวบอิ่มของมิกิที่มันยั่วเย้าอยู่ตรงหน้าทำให้เพลิงกดหน้าคมคายของตัวเองลงประกบกับริมฝีปากบางเบา ๆ แล้วผละออกด้วยความเสียดาย เพราะปากนิ่มนิ่มของคนตัวเล็กนั้นชั่งยั่วเย้าให้ทำมากกว่ากดจูบลงไปแบบเมื่อสักครู่
“ถ้าผมขู่คุณก็จะรู้เอง แต่ผมเป็นประเภทชอบทำจริง ๆ มากกว่า ปากคุณนิ่มจัง”มิกิไม่ได้ว่าอะไรที่เพลิงขโมยจูบจากเธอเพราะการสัมผัสกันเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็อยู่ในข้อตกลงว่าจ้างอยู่แล้ว แถมเพลิงก็จ่ายไม่อั้น ทำให้คนตัวเล็กไม่ได้ถือสาอะไรที่โดนขโมยจูบไป
“ปากคุณก็นิ่มค่ะ”มิกิได้ทีก็หยอดร่างสูงกลับไปไม่แพ้กัน เพลิงลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนที่จะรวบมือบางของมิกิให้เดินตามเขาไปที่รถคันหรู พร้อมวางเงินจำนวนหนึ่งที่มากกว่าค่าเครื่องดื่มไว้บนโต๊ะ
“มิกิขับรถตามคุณไปได้ไหมคะ? เดี๋ยวพอหมดเวลาแล้วมิกิจะได้ขับกลับบ้านเลย”
“ไปรถผมนี่แหละ เดี๋ยวพอหมดเวลาแล้วผมไปส่งคุณที่บ้านเอง”
“ไม่ได้เป็นแผนใช่ไหมคะ?”
“ถ้าคุณมิกิจะค้าง ผมก็ไม่ติด ผมบอกคุณไปแล้ว”มิกิอมยิ้มบนมุมปากเบา ๆ เพลิงไม่ได้ดูมีท่าทีเขินอายใด ๆ ตรงข้ามเขากลับดูเป็นคนมั่นใจในตัวเองพอสมควร
“โอเคค่ะ งั้นหมดเวลารบกวนคุณเพลิงส่งมิกิที่คอนโดแล้วกันค่ะ”พูดจบเพลิงก็เปิดประตูทางฝั่งผู้โดยสารให้คนตัวเล็กลงไปนั่ง ส่วนเขาก็เดินอ้อมมาทิ้งตัวนั่งลงที่เบาะคนขับและออกรถจากลานจอดรถของคลับหรูมุ่งตรงสู่คอนโดของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากคลับของคนตัวเล็ก
.
.
คอนโด
เมื่อถึงคอนโดของเพลิงแล้วคนตัวโตก็ลงจากรถอ้อมมาเปิดประตูให้มิกิได้ก้าวลง มือหนาคว้าเข้ากอบกุมมือบางจูงเดินตรงไปยังลิฟท์ตัวใหญ่
“ฟีลแฟนไม่ห่างเลยนะคะ”มิกิอดที่จะแซวคนที่ยังกุมมือเล็กของเธอเอาไว้แจไม่ได้
“ผมชอบสกินชิพ”เพลิงยังคงกุมมือเล็กของมิกิไว้ในมือหนาของตัวเองพร้อมสาวเท้าเข้าไปในลิฟต์มุ่งหน้าสู่ชั้นที่ตนเองเป็นเจ้าของ
เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ภาพที่เห็นตรงหน้าก็คือกระจกบานใหญ่เห็นวิวเมืองชัดเจน กว้างขวางเหมือนบ้านหลังใหญ่
“ดื่มอะไรดี?”
“อะไรก็ได้ค่ะ มิกิไม่เกี่ยง”
เพลิงปล่อยข้อมือเล็กของมิกิสาวเท้าเข้าไปที่บาร์ขนาดย่อม ๆ ถัดจากโซนนั่งเล่น แล้วหยิบเบียร์ขึ้นมาสองกระป๋อง ส่งกระป๋องที่เปิดแล้วให้คนตัวเล็ก
“ขอบคุณค่ะ คุณเพลิงอยู่คนเดียวเหรอคะ?”
“ตอนนี้อยู่สองคน”
“อ้าว แล้วอีกคนไปไหนล่ะคะ? เพื่อนคุณเพลิงเหรอ?”เพลิงทิ้งตัวลงข้าง ๆ ร่างเล็กของมิกิบนโซฟาหรู
“สองคนที่ฉันว่าตอนนี้คือแค่ฉันกับเธอ เขยิบมานั่งบนตักฉัน”
มิกิได้ยินดังนั้นก็ไม่อิดออดที่จะขยับขึ้นไปนั่งบนตักหนาเพราะถือว่าเธอยังอยู่ในเวลางาน
“ตัวเธอนิ่มดีจัง”
“ปากหวานแบบนี้ตลอดไหมคะ? หืม?”
“อยากรู้เหรอว่าหวานไหม ก็ต้องชิมดูเอาเอง อยากลองชิมดูไหม?”
“คิดว่ามิกิกลัวเหรอคะ?”ร่างเล็กถามคนตัวโตกลับไป เธอไม่ใช่เด็กสองขวบที่จะตื่นตระหนกกับคำถามที่สุดแสนจะวาบหวามนี้
“แล้วกลัวไหม?”
แทนที่จะตอบคำถาม มิกิวางกระป๋องเบียร์ลงแล้วยกมือเรียวสองข้างของตัวเองขึ้นประคองใบหน้าหล่อเหลาของเพลิงแล้วค่อย ๆ กดริมฝีปากสวยของตัวเองลงบนกลีบปากหนาของเขา
มิกิทำเพียงแค่กดริมฝีปากลงเบา ๆ แต่ไม่ได้สอดใส่ลิ้นเล็กของตัวเองเข้าไป แล้วก็ถอนปากออก
“หวานค่ะ มิกิชิมแล้ว เราหายกันแล้วนะคะคราวที่แล้วคุณเพลิงโขมยจูบมิกิแบบไม่ได้ตั้งตัวเลย คราวนี้มิกิเอาคืนแล้วน้า”เสียงเจื้อยแจ้วบนตักทำให้เพลิงถูกใจร่างบางตรงนี้เป็นอย่างมาก มิกิ มีบุคลิกที่โดนเด่นและก็น่าค้นหา
“เธอทำงานนี้มานานหรือยัง? แล้วทำไมถึงไม่รับนอกรอบ”
“อืมก็นานหลายปีแล้วนะคะ ทำไมไม่รับงานรอบนอกเหรอคะ?”
“อืม มิกิคิดว่าถ้าจะมีเซ็กซ์ก็ต้องมาจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่ายโดยที่ไม่ต้องขับเคลื่อนด้วยเงินมากกว่าน่ะค่ะ แบบนั้นสนุกกว่าต้องนอนกับใครก็ไม่รู้เพราะมีตัวกลางที่เรียกว่าเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง นี่ความคิดเห็นส่วนตัวของมิกินะคะ”
“อืม แต่เพื่อน ๆ ของเธอที่คลับก็มีไปนอกรอบกับแขก”
“ก็ถูกค่ะ สาว ๆ เค้าก็ตกลงกับแขกกันเอาเองแต่ว่าก็ไม่ทุกคนนะคะที่ไปเพราะอยากจะไป แต่ไปเพราะต้องทำงานหาเงิน ซึ่งมิกิเองก็เข้าใจ”
“อืม เธอมีตรรกะความคิดที่แปลกดีนะ…แล้วถ้าคืนนี้ฉันไม่ได้จ่ายเงินเพื่อที่จะมารอบนอกกับเธอ แต่อยากให้เธอมาอยู่ที่นี่กับฉันเพราะฉันถูกใจเธอแบบผู้ชายทั่วไปถูกใจผู้หญิง เธอจะนอนกับฉันไหม?”คำตอบตรง ๆ ที่ไม่เคยอ้อมค้อมเลยของเพลิงทำให้มิกิเลิกคิ้วเรียวขึ้นสูงไม่ตกใจเพียงแต่ประหลาดใจ
“คืนนี้คุณจ่ายเหมามิกิไว้แล้วค่ะ จนกว่าจะหมดเวลามิกิว่าเราไม่มีเวลาคิดเรื่องอย่างอื่นหรอกค่ะ”
“มีสิ เพราะเธอบอกเองนี่ว่าถ้าฉันไม่ปากโป้งบอกเทรนเนอร์เธอเรื่องดื่มเหล้าวันนี้เธออาจจะนอนกับฉันที่นี่…หลังตีห้า ถ้าเธออยากนอนกับฉันมันก็จะเป็นความสัมพันธ์ทางร่างกายของผู้ชายกับผู้หญิงที่อยากมีอะไรกัน แค่แลกเปลี่ยนเคมี ไม่เกี่ยวกับงานหรือไม่เกี่ยวกับเงิน”
- Writer
