ติดใจยัยเด็กเอ็น

เหมาจ่าย

ตอนที่ 3

ของขาด

มิกิยังนั่งนิ่งกับคำถามของเพลิง แต่แล้วร่างสูงก็ยื่นมือส่งกระดาษแผ่นเล็กใส่มือของมิกิ

“ส่งข้อความหาฉันถ้าเธอโอเค ถ้าไม่นอกรอบที่นี่ไปเจอกันข้างนอกก็ได้ ฉันอยากเจอเธออีก”เพลิงลุกขึ้นจากโซฟาราคาแพงเต็มความสูง หยิบเสื้อยืดและแจ๊คเก็ตที่ถอดไว้ก่อนหน้านี้มาใส่ แล้วก่อนที่ทุกคนจะเดินออกจากห้อง คนตัวสูงก็คว้าแขนเรียวของมิกิไว้แล้วจัดการกดริมฝีปากของตัวเองลงบนริมฝีบางของมิกิไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว

“ส่งข้อความมานะ ฉันจะรอ”แล้วคนตัวสูงที่เพิ่งฉกฉวยจูบที่เขาไม่ได้รับอนุญาตนั้นก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้มิกิประหลาดใจกับการกระทำของเขา

“เจ๊! เป็นไงบ้างคะ? โอ๊ยลูกมดนั่งลุ้นจนตัวโก่งแล้วตัวโก่งอีก!”

“อืม ก็ผ่านไปได้แหละ เด็ก ๆ ก็มีเกร็ง ๆ กันนิดหน่อย แต่พอเหล้าเข้าปากกันก็ผ่อนคลายมากขึ้น แล้วนี่มีใครไปนอกรอบบ้าง?”

“วันนี้ไม่มีเลยค่า โชคดีมาก แขกกลุ่มนี้ดูจะท่าทางน่ารักนะคะ ไม่เห็นเด็ก ๆ บ่นอะไรเลย”

“อืม ของเซตนี้ดีอยู่ มีจับเนื้อต้องตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็ยังถือว่าอยู่ในขอบเขตที่รับได้ งั้นฉันกลับบ้านก่อนแล้วกันดึกแล้ว ตรงโซนดีเจทุกอย่างโอเคไหม?”

“โอเคค่ะเจ๊ วันนี้แขกเยอะมากเหมือนเดิม แต่ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ”

“อืม งั้นฝากด้วยนะลูกมด ฉันกลับละ”

“ค่ะเจ๊ ขับรถดี ๆ นะคะเจ๊ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ”

ร่างบางของมิกิขี้เกียจที่จะเดินกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอจึงก้าวขาเดินตรงไปยังรถหรูของตัวเองทั้งชุดทำงานที่ยังสวมใส่อยู่ เมื่อมิกิขึ้นรถและขับออกไปจากลานจอดรถแล้ว ร่างสูงของเพลิงที่ยังคงรออยู่ในรถของตัวเองก็ค่อย ๆ ออกรถแล้วคับตามรถหรูที่ราคาของมันนั้นสูงลิบลิ่วของมิกิไป

“เด็กเอ็น ฯ แต่ขับรถแพงขนาดนี้ น่าจะไม่ใช่แค่เด็กเอ็น ฯ ธรรมดาซะล่ะมั้ง” เพลิงส่งเสียงจากลำคออกมาเบา ๆ ขณะที่ยังทิ้งระยะตามรถคันหน้าของมิกิไปจนถึงคอนโดใจกลางเมืองที่มูลค่าของมันนั้นไม่ต้องเอ่ยถึงเช่นกัน

“เหนื่อยชะมัด…”

กว่ามิกิจะอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จก็เกือบจะหกโมงเช้าของวันใหม่ ร่างบางทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนหนานุ่ม แต่ก่อนที่จะเข้าสู่ห้วงนิทราสายตาก็ส่งไปมองยังกระดาษแผ่นเล็กที่เพลิงยัดใส่มือของเธอเอาไว้อย่างช่างใจ ถึงแม้จะรู้ว่าเขานั้นต้องการอะไรเพราะเธอนั้นก็ไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดที่จะดูไม่ออก

แต่ก็ยังเอื้อมมือไปหยิบมือถือของตัวเอง บันทึกเบอร์และไลน์ที่เพลิงให้เอาไว้ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนโดยที่ไม่ได้ติดต่อหาเขากลับแต่อย่างใด

มิกินอนยาวจนเลยเวลาไปจนบ่ายคล้อย ร่างเล็กงัวเงียตื่นขึ้นมาขยี้ตาเบา ๆ เพื่อให้ปรับตัว มือเล็กเอื้อมไปหยิบรีโมทตรงโต๊ะหัวเตียงเพื่อที่จะกดเปิดม่านรับแสงสว่าง

“อ่าาาา นอนเต็มอิ่มแบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย ไปออกกำลังกายดีกว่า ถ้าเบี้ยวไอ้เต้ฆ่าฉันแน่”ร่างบางเดินเข้าไปชำระล้างร่างกายแบบเร็ว ๆ เพราะอีกเดี๋ยวเธอก็จะเหงื่อออกอีก จึงไม่ต้องทำอะไรมากมาย

รถหรูถูกขับออกจากคอนโดของตัวเองเดินทางไปยังสถานที่ออกกำลังกายใจกลางเมืองที่พัตเตอร์แขกวีไอพีของเธอเป็นเจ้าของ มิกิออกกำลังกายที่นี่มาตลอด เพราะไม่ไกลจากคอนโดของเธอ แล้วเธอก็ไม่เคยเจอพัตเตอร์ที่ยิมสักครั้งเพราะปกติคนตัวเล็กไม่เคยมาที่นี่บ่ายคล้อยแบบนี้

เมื่อถึง คนตัวเล็กก็รับกุญแจข้างหน้าแล้วนำสัมภาระของตัวเองไปเก็บเตรียมตัวพร้อมกับการออกกำลังกายของวันนี้

“สวัสดีครับเจ๊มิกิ วันนี้นัดบ่ายเลย หนักเหรอครับเมื่อคืน?”เต้เทรนเนอร์ส่วนตัวของคนตัวเล็กเอ่ยทักลูกเทรนของเขาที่ปกติจะมาเร็วกว่านี้

“อืม เพิ่งกลับบ้านเมื่อเช้าเลยเพิ่งจะลุกไหวเนี่ย แกออม ๆ มือกับฉันหน่อยวันนี้ เดี๋ยวต้องไปทำงานต่ออีก”

“แหม อย่างเจ๊เนี่ยเทรนไปเบา ๆ ก็ไม่รู้สึกอะไรสิครับ มา ๆ อุ่นร่างกายกันก่อน”มิกิทำตามเต้โดยไม่อิดออด แต่ก็อดที่จะกรอกตาคู่สวยใส่คนตัวโตตรงหน้าไม่ได้ ท่าออกกำลังกายต่าง ๆ ถูกอธิบายให้ร่างเล็กเข้าใจว่าวันนี้เธอจะต้องทำอะไรบ้าง

แล้วเมื่อถึงเวลาเต้ก็จัดหนักให้คนตัวเล็กขนาดว่าเหงื่อไหลเป็นสายน้ำจนชุดออกกำลังกายสีขาวที่เธอใส่มาเปียกชื้นจนแนบสนิทไปกับผิวทุกส่วน แต่ก็ดูน่ามอง

“โอ๊ยไอ้เต้ สี่เซตพอแล้วไหม!? ขาฉันจะเป็นวุ้นอยู่แล้ว บอกให้เบา ๆ นี่เล่นใส่น้ำหนักเพิ่มมาอีก ฉันไปทำอะไรให้แกเนี่ย”

“ฮ่า ๆ ก็เจ๊ดื่มมาเยอะ หน้าที่ผมก็ต้องช่วยเจ๊เอาออกไง เหลืออีกสองเซตอย่างงอแงน่าปกติให้เล่นเท่าไหร่ไม่เคยเห็นบ่น”

“ถ้าไม่เล่นขาหนักขนาดนี้ ทำอะไรแทนได้บ้าง เหนื่อยโว้ย!”

“มีเซ็กซ์ครับเจ๊ แล้วรับรองว่าเผาผลาญดีพอ ๆ กับเล่นขาหนัก ๆ แบบนี้เลย”

“ทำแต่งาน จะเอาเวลาไหนไปมีเซ็กซ์ แถมช่วงนี้ก็ของขาด แกเบา ๆ ฉันหน่อยไอ้เต้ ไม่งั้นฉันเลิกเล่นมันจริง ๆ นะไอ้เซตนี้ เดี๋ยวขับรถกลับคอนโดไม่ได้แกรับผิดชอบไหม?”ปากบางของมิกิโพร่งออกมาเพราะความเหนื่อยล้าแต่ก็เป็นตัวเองอย่างที่สุด เพราะเธอไม่คิดว่าจะมีคนรู้จักมาออกกำลังกายตอนนี้

โดยที่ไม่รู้เลยว่าร่างสูงของเพลิงที่เพิ่งจะเข้ามาได้ยินทุกคำพูดของคนตัวเล็กที่ตอนนี้เหงื่อชุ่มหุ่นบาง ใบหน้าสวยที่ไร้เครื่องสำอางค์ดูแปลกตาไปจากเมื่อคืน แต่ก็ดึงดูดสายตาไม่ให้มองไปทางไหนได้

“แหมเจ๊นี่นะจะของขาด ใช้ผมแก้ขัดก่อนมั๊ย? ผมเต็มใจนะ”เต้ส่งสายตาเป็นประกายให้ร่างเล็กที่ยังใช้แขนเรียวทั้งสองยันไว้ที่หัวเข่าทั้งสองข้างเพื่อหอบหายใจ

เพียะ!

มือบางของมิกิฟาดเข้าที่ปากสวยได้รูปของเต้ไม่เบามือจนร่างสูงส่งเสียงประท้วงออกมา

“โอ๊ย ตีผมทำไมเจ๊?!”

“ปากไม่ดี แกจีบฉันมากี่ปีละ? ไม่เคยติด อีกอย่างฉันไม่ชอบกินเด็ก แล้วแกเป็นเทรนเนอร์ฉันนะไอ้เด็กบ้า เดี๋ยวฉันจะฟ้องเจ้าของยิม”

“ฮ่า ๆ ก็เจ๊บอกช่วงนี้ของขาด ผมก็อุตส่าห์หวังดีจะช่วยบรรเทาความอดอยากของเจ๊แค่นั้นเอง กลับโดนตีซะงั้น งั้นมาเลยผมไม่ปราณีละ มาต่ออีกสองเซตแล้วจะได้ไปต่อท่าอื่น”มิกิถอนใจออกมาแรง ๆ ปากบางเบะคว่ำลง เพราะความขัดใจ ทำให้หน้าอกหน้าใจที่ขนาดไม่เล็กกระเพื่อมขึ้นลง แต่ก็ยอมทำตามที่เต้สั่งถึงแม้ว่าจะไม่เต็มใจ

เพลิงยังยืนมองมิกิอยู่อย่างนั้น และรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้น่าค้นหา และเป็นตัวของตัวเอง เขารอให้เธอติดต่อมาตั้งแต่เช้าแต่ก็ยังไม่มีวี่แววใด ๆ จากคนตัวเล็ก