หมับ !
ตุ๊บ !
“อั๊ก !”
เซนต์คว้าคอชายคนที่เคยตบหน้าเขาเมื่อครู่เหวี่ยงเข้าไปในมุมอับของตึกจอดรถก่อนจะโน้มตัวก้มเก็บบุหรี่ของชายคนนั้นขึ้นมาสูบต่อ
“ไง ?”
เซนต์พ่นควันขาวคลุ้งออกจาก เสยผมขึ้นเหลือบตาก้มมองชายหนุ่มที่ล้มอยู่บนพื้นด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือก
“มึงมันคนเมื่อกี้ !”
“เออ ! กูเอง !”
เท้าสองข้างขยับเดินไปข้างหน้าก่อนจะเหยียบลงบนฝ่ามือหนาของชายหนุ่มคนนั้น
เขากดเท้าหนักๆ บี้เเละบดจนฝ่ามือของชายคนนั้นปริเเตก
“อ๊ากกกก ! ปะ ปล่อยนะเว้ย !”
“กูอยากจะตัดมือข้างนี้ของมึงชิบหาย ถ้าไม่ติดว่าเดี๋ยวกลิ่นเลือดมันติดตัว !”
พูดจบเขาย่อตัวลงเอาบุหรี่จี้ลงบนฝ่ามืออีกข้างของชายคนนั้น
“อ๊ากกกกก ! ยะ ยอมเเล้ว !”
เสียงเนื้อสดโดนไฟจี้ดังเข้ามาในประสาทหู เเละใบหน้าที่กำลังทุกข์ทรมานทำให้เซนต์เเสยะยิ้มออกมา
เเต่เเค่นี้เขาจะพอใจอะไร ถ้าไม่ทำให้มือมันพิการไปเลยเขาคงนอนไม่หลับเเน่
“กูอยา
