ตอนที่ 6
1382 Words
คฤหาสต์ของเครย์
“รีบถอดเสื้อผ้าสิ”
“ห้ะ!”
“ไม่อาบน้ำเหรอ?”
“อาบสิ ละ แล้วทำไมเฮียไม่ออกไปล่ะ?”
“ก็รออาบน้ำให้เธอไง”
“เฮียจะบ้าเหรอ! จะให้ซิลเปลื้องผ้าต่อหน้าเฮียอ่ะนะ!”
“แล้วจะทำไม เฮียเห็นของผู้หญิงจนชินแล้ว”
“แต่ซิลไม่ชิน!”
“อะไร.. ทำอย่างกับไม่เคยนั้นแหละ”
“กะ ก็ไม่เคยนะสิ! >//////<”
“พูดไม่ทันขาดคำ.. เพ้อเจ้อ!”
“เอ้า! ก็แล้วจะเอามาทำไม?”
“ก็ปิดตาไง.. เฮียจะได้อาบน้ำให้เราไง”
ไม่พูดเปล่าเฮียเครย์ผูกเนคไทด์คาดปิดตาตัวเองทันที
“แค่นี้สบายใจแล้วใช่ไหม?”
“อ่ะ อื้มม”
“ถอดเสื้อผ้าสิ”
“ฮะ เฮียห้ามเปิดตาเด็ดขาดนะ!”
“รู้แล้วน่า~”
“จริงนะ!”
“เออ! ถ้ายังพูดมาก เฮียจะเปิดตาและเปลื้องผ้าเธอเดี๋ยวนี้แหละ”
“ระ รู้แล้วๆ ทำเป็นคนแก่ใจร้อนไปได้~”
ผ่านไปสักพัก..
“เสร็จแล้วยัง?”
“เดี๋ยวสิ.. มันถอดลำบาก”
“ติดตรงไหน?”
“แขนมันถอดยาก..”
“มา.. เฮียช่วย”
ไม่พูดเปล่าเฮียพยายามคลำมือไปแตะเสื้อของคนตัวเล็กก่อนจะค่อยๆ ดึงแขนเสื้อออก
“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”
“ยัง”
“ติดตรงไหนอีก!”
“ตะ ตะขอเสื้อใน”
“ห้ะ!”
“จะห้ะอะไร.. เฮียก็รู้ว่าซิลเจ็บแขน จะให้เอื้อมไปปลดตะขอได้ยังไง”
“ให้ตายสิว่ะ!”
เครย์กัดฟันกรอด.. พอยิ่งโดนปิดตาแล้วต้องปลดตะขอเสื้อในแบบนี้.. โคตรเร้าอารมณ์เลยว่ะ!
“จะเสร็จแล้วยัง?”
“อย่าเร่งสิ”
ปกติเขาถนัดเรื่องปลดตะขออยู่แล้ว.. แต่ไม่รู้ทำไมพอเป็นยัยตัวแสบเขาถึงประหม่านัก พอนิ้วหนาเฉียดไปโดนผิวเนียนทีไร เขาสะดุ้งทุกที
“เอ้า.. เสร็จแล้ว”
พูดจบเขารีบเดินนำคนตัวเล็กไปทันที
ท่องไว้ไอ้เครย์ นั้นเด็กนะ เด็กที่ยังซิงด้วย!
“เดี๋ยว! เฮีย.. อย่าไปทางนั้น!”
ปึง!!!
“อ๊ากกก!”
เครย์ร้องลั่น เพราะเอาแต่หมกมุ่นอยู่ในความคิดทำให้เขาลืมใช้มือแตะๆ บริเวณรอบๆ จึงเดินชนผนังเข้าเต็มแรง
“คิกๆ ฮ่ะฮ่าๆ แล้วจะรีบไปไหนล่ะ?”
“ถ้ายังไม่หยุดขำ เฮียจะเปิดตาเดี๋ยวนี้แหละ!”
“อึก!”
เฮียเครย์พูดจบคนตัวเล็กรีบรูดซิปปากทันที ก่อนจะรีบเดินตรงไปหาเฮียเครย์และจับมือหนามาวางพาดบ่าตัวเองไว้
“จับไว้สิ”
เครย์ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เพราะทันทีที่ฝ่ามือหนาแตะลงบนผิวน้อง เขาไม่คิดว่าน้องจะนุ่มนิ่มขนาดนี้..
ท่องไว้ไอ้เครย์น้องยังเด็ก ใจเย็นเข้าไว้ไอ้เสือ!
“สระผมให้ด้วยนะ”
คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินเข้ามาในห้องน้ำ
“ห้ะ! อาบน้ำก็ลำบากแล้ว ยังจะสระผมอีก”
“ก็ผมซิลมีแต่กลิ่นบุหรี่อ่ะ”
“ยุ่งยากจริงๆ”
“อย่าบ่น.. ถ้าไม่อยากทำก็ไปเรียกแม่บ้านมาสิ!”
“จะไปรบกวนเขาทำไม ป่านนี้เขานอนกันหมดแล้ว”
“งั้นเฮียก็อย่าบ่น”
“ไม่เถียงสักวันจะตายไหม”
“ไม่ตาย แต่นอนไม่หลับ”
“เด็กซิล!”
ดูยัยตัวแสบสิ! ขยันทำให้อารมณ์เสียจริงๆ ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองอาจจะโดนเสือตระครุบ
แบบนี้เขาเรียกแสบจนลืมกลัวหรือเปล่า..
“ชิ! ไม่เถียงแล้วก็ได้~”
ไม่พูดเปล่าซิลเวียร์เอื้อมมือไปเปิดก๊อกฝักบัวอย่างทุลักทุเล
“นี่! ฉันเปียกหมดแล้ว เห็นไหม?”
“เห็น..”
“เธอนี้มันจริงๆ เลยนะ! ครั้งสุดท้ายแล้วนะ ถ้ายังไม่หยุดเล่นฉันจะเปิดตาจริงๆ ด้วย!”
“อึก! ขอ-โทษ-ค๊า~”
เครย์เกือบหลุดขำออกมาเมื่อได้ยินคนตัวเล็กเอ่ยขอโทษเสียงยานๆ
“เฮ้อ.. ไปนั่งในอ่าง เดี๋ยวเฮียสระผมให้”
“ค๊า~”
คนตัวเล็กตอบก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงในอ่างอาบน้ำ และเอนศีรษะพิงขอบอ่าง
เครย์โน้มตัวลงค่อยๆ เอาฝักบัวชะโลมจนทั่วผมน้องก่อนจะคลำหยิบขวดแชมพูบีบครีมใส่มือและเริ่มขยี้จนทั่วผมนุ่มสลวย
แต่พอคิดว่ากำลังจะไปได้ดี
“โอ๊ย! เฮีย.. ฟะ ฟอง! ฟองเข้าตา!”
คนตัวเล็กโวยลั่น มือไม้โบกสะเปะสะปะ
เครย์ร้อนรนทำอะไรไม่ถูกรีบใช้ฝักบัวล้างฟองให้น้อง แต่ลืมกะระยะทำให้ยาสระผมไหลอาบไปทั่วใบหน้าเล็ก
“ไหน.. อยู่นิ่งๆ”
“แค่กๆ อะไรของเฮียเนี่ย! ฟองเข้าปากหมดแล้ว แสบตาๆ”
“มะ มืออยู่เฉยๆ สิ!”
มือเล็กลูบคลำตรงต้นขาของเครย์ทำเอาเขาสะดุ้งโหย่ง
“ก็มันแสบตานี่!”
หมับ!
“เชี้ยเอ้ยย ~”
“หื้ม.. ทำไมขาเฮียแข็งขนาดนี้”
“กึด! รู้ตัวไหมว่ากำลังจับตรงไหนอยู่ห้ะ!”
เครย์กัดฟันกรอด ทันทีที่มือเล็กจับแท่งร้อนเขาเต็มแรง จู่ๆ มันก็ชูชันขึ้นมาจนแทบทะลุออกนอกกางเกง
แล้วทำไมต้องมีอารมณ์กับเด็กนี่ด้วยว่ะ!
“โอ๊ยย! จะไปรู้เหรอ.. รีบๆ ล้างเข้าสิ แสบตาหมดแล้วเนี่ย!”
“กะ ก็อยู่นิ่งๆ สิ”
“ฮึกๆ สะ แสบตา.. ฮึก..”
“ระ รู้แล้วน่า.. แล้วจะร้องไห้ทำไมเนี่ย!”
“ก็มันแสบเหมือนตาจะบอดแล้วเนี่ย!”
เครย์มือสั่นไปหมดพอเห็นน้องร้องไห้ ทีโดนเศษแก้วบาดมือยังไม่ร้องไห้เลย
มือเล็กก็เอาแต่จับแท่งร้อนของเขาไม่ยอมปล่อย แถมยังบีบแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเขาแทบยืนไม่อยู่แล้ว
“เสร็จแล้วยัง!”
“เงยหน้าขึ้นสิ! หลับตาไว้ด้วย!”
“เงยอยู่เนี่ย! แล้วซิลจะเปิดตาเพื่อ!”
“ย้ำน่ะ.. ห้ามลืมตาเด็ดขาด!”
ถ้าน้องลืมตาตอนนี้มีหวังได้เห็นแท่งร้อนชูชันจนเป็นรูปเป็นร่างเต็มๆ ตาแน่
“รู้แล้วๆ รีบล้างเร็วเข้า!”
“เวรเอ้ย! สาบานเถอะว่านี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะไปยุ่งกับเด็ก!”
“ค่อยสาบานวันหลังเถอะ! ถ้ายังไม่รีบล้าง มีหวังเฮียได้ดูแลเด็กตาบอดคนนี้ตลอดชีวิตแน่!”
“เอ้า! เสร็จแล้ว!”
ฟึ่บ!
พูดจบเฮียเครย์โยนผ้าขนหนูใส่คนตัวเล็กเต็มแรงก่อนจะรีบเดินออกจากห้องน้ำไป
“ดะ เดี๋ยวสิ! แล้วใครจะอาบน้ำให้ซิลเล่า!!!”
ปึง!
“ยัยเด็กบ้า!”
ร่างสูงเอนตัวพิงประตูห้องน้ำ มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นกุมหน้าผาก พลางก้มมองแท่งร้อนด้านล่างที่ชูชันขึ้นจนเป็นรูปเป็นร่างจนแทบจะทะลุเป้ากางเกง
คงต้องจัดการกับเจ้านี่ก่อนละ..
เครย์เค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเองและไม่ลืมที่จะโทรเรียกแม่บ้านให้ไปช่วยอาบน้ำให้ยัยเด็กแสบ
- Writer
