(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ)
จากนั้นคนตัวโตก็เดินอ้อมโต๊ะไปหยุดยืนอยู่ข้างเด็กสาวและเริ่มลงมือทำส้มตำด้วยตัวเอง ซึ่งในระหว่างที่ตำส้มตำเขาก็เหลือบมองเด็กสาวอยู่แทบตลอดเวลา และยังทำเป็นตีเนียนแตะเอวโอบเอวเด็กสาว เขาพยายามถึงเนื้อถึงตัวเธออยู่ตลอด เด็กสาวจึงเลี่ยงไปทำอาหารอย่างอื่นแทน เพราะเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเอาเสียเลยกับการกระทำของเขา ไหนจะสายตาของเขาที่มองเธออีก มันไม่น่าไว้ใจจริงๆ
ไม่นานพอคนตัวโตทำส้มตำเสร็จเขาก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะเช่นเดิม ต่อมาลูกค้าในร้านก็เริ่มทานอาหารที่ถูกนำมาเสิร์ฟ ซึ่งในระหว่างที่คนตัวโตเจ้าของใบหน้าหล่อเหลากำลังกินอาหารอยู่นั้น เขาก็ลอบมองเด็กสาวแทบจะตลอดเวลา จนทานอาหารกันเสร็จทุกคนก็ต่างทยอยกันกลับรีสอร์ท แต่ก่อนที่คนตัวโตจะกลับไปเขาก็เดินกลับไปหาเด็กสาวอีกครั้ง
"อะ เอาไปดิ แอดมาด้วยล่ะ" มาวินพูดกับเด็กสาวด้วยน้ำเสียงห้วนๆและแข็งกระด้างพร้อมกับยื่นกระดาษโน๊ตใบเล็กๆให้เธอ พอเด็กสาวรับกระดาษโน๊ตไป เขาก็หันหลังให้แล้วเดินออกไปทันที
"อะไรของเค้าเนี่ย" นาเดียร์บ่นพึมพำตามหลังคนตัวโตที่เดินออกไป แล้วหลุบตามองกระดาษโน๊ตใบเล็กในมือของตัวเองที่เขาให้มา ในนั้นมันเขียนชื่อเฟสของเขาเอาไว้ นาเดียร์ที่เห็นแบบนั้นจึงเข้าใจทันทีและถึงกับงุนงงกับการจีบผู้หญิงของเขา ก็เขาดันพูดจาห้วนๆแข็งกระด้างอย่างกับจะมาท้าต่อยเธอมากกว่าจะมาจีบเสียอีก ทว่าเธอก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจแล้วขยำกระดาษโน๊ตทิ้งถังขยะเหมือนทุกครั้งที่เธอเคยทำเวลามีลูกค้าผู้ชายจดช่องทางการติดต่อไว้ให้เธอหรือจีบเธอแบบนี้ ทว่าอยู่ๆไม่รู้อะไรดลใจให้เธอหยิบกระดาษโน๊ตของเขาที่พึ่งทิ้งไปกลับขึ้นมาจากถังขยะ
"แม่ว่าไอหนุ่มเสื้อขาวคนเมื่อกี้มองเดียร์แปลกๆนะลูก เต็มรึเปล่าก็ไม่รู้เห็นจ้องมองลูกขนาดนั้น"
"ตาลก็เห็นนะแม่ มองอย่างกับจะกินหัวไอเดียร์อยู่แล้ว"
เมื่อลูกค้ากลับกันไปหมดแล้ว คนเป็นแม่และพี่สะใภ้ก็พูดขึ้นมาทันที นาเดียร์ที่ฟังอยู่ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆโดยไม่ได้พูดอะไร เพราะเธอก็คิดแบบเดียวกันกับแม่และพี่สะใภ้ว่าเขานั้นมองคุกคามเธอเสมือนคนโรคจิตจริงๆ แต่กระนั้นเพราะเขาหล่อและรูปร่างดีดูรวมๆแล้วเขาดันตรงสเปคเธอทุกอย่างจึงทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวกับเขาอยู่เหมือนกัน
ด้านมาวิน
เมื่อขับรถกลับมาถึงรีสอร์ท มาวินก็เดินเข้าไปหาพ่อกับแม่ของตัวเองที่เพิ่งลงจากรถอีกคันทันที ซึ่งเขากับพ่อแม่ไม่ได้มารถคันเดียวกัน ถึงจะมาเที่ยวกันแบบครอบครัวแต่เขาก็เลือกที่จะขับรถของตัวเองมา ส่วนพ่อกับแม่ของเขาก็ขับรถอีกคันมา
"พ่อกับแม่กลับบ้านไปก่อนเลยนะครับ ผมรู้สึกชอบและติดใจบรรยากาศของที่นี่ เลยกะว่าจะอยู่ต่ออีกหน่อย" มาวินเอ่ยบอกพ่อกับแม่ไปทันทีด้วยน้ำเสียงและใบหน้าปกติ
"ติดใจบรรยากาศหรือติดใจคนกันล่ะ พ่อรู้นะว่าเอ็งสนใจยัยหนูคนนั้นที่เป็นลูกสาวแม่ค้าส้มตำหนะ" คนเป็นพ่อพูดออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างรู้ทัน เพราะที่ร้านส้มตำเขาสังเกตเห็นการกระทำและอิริยาบถของลูกชายตัวเองอยู่ตลอด เห็นแค่นั้นเขาก็รู้แล้วว่าลูกชายของเขาสนใจลูกสาวแม่ค้าส้มตำเข้าให้แล้ว ซึ่งคนเป็นพ่ออย่างเขาก็ไม่ได้ติดอะไรถ้าเป็นความพอใจของลูกชาย
"ในเมื่อรู้แบบนี้ก็ดีแล้วครับ ผมจะได้ไม่ต้องอธิบายอะไรเยอะ งั้นพ่อกับแม่ก็กลับบ้านไปก่อนได้เลยนะครับไม่ต้องห่วงผม" มาวินพูดกับพ่อแม่ของเขาด้วยรอยยิ้ม เพราะเขาไม่คิดจะปิดบังพ่อแม่ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเขาสนใจเด็กสาวตัวเล็กผิวขาวน่ารักคนนั้น
"แล้วจะอยู่ต่ออีกกี่วันล่ะ" คนเป็นแม่เอ่ยถามขึ้นมาบ้างด้วยรอยยิ้ม ซึ่งเธอก็ดูลูกชายออกไม่ต่างจากคนเป็นสามี และคนเป็นแม่อย่างเธอก็ไม่ได้ติดอะไรเช่นกันถ้ามันเป็นความพอใจของลูกชาย
"บอกไม่ได้เหมือนกันครับ แต่คงไม่กลับเร็วๆนี้แน่" มาวินเอ่ยตอบคนเป็นแม่ด้วยน้ำเสียงปกติ
"งั้นก็ตามใจเถอะ แม่กับพ่อไปเก็บกระเป๋าเตรียมกลับบ้านก่อนนะ" คนเป็นแม่เอ่ยบอกลูกชายด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เดินไปที่ห้องพักของตัวเอง ซึ่งลูกชายของเธอก็โตแล้ว เธอจึงไม่ได้เป็นห่วงอะไรมาก
"ไปล่ะไอลูกชาย" คนเป็นพ่อเอ่ยลาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับตบบ่าแกร่งของลูกชายเบาๆ จากนั้นก็เดินตามหลังภรรยาไปติดๆ
เมื่อพ่อกับแม่เดินไปที่ห้องพักแล้ว มาวินก็เดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง เมื่อเข้ามาในห้องพักเขาก็ทิ้งตัวลงบนที่นอนทันที แล้วล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงของตัวเองออกมาดูว่าเด็กสาวแอดเฟสเขามารึยัง แต่เมื่อเห็นว่ายังไม่มีใครเพิ่มเพื่อนมา เขาก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารอต่อไป โดยที่ปากหนายิ้มตลอดเวลาเพราะกำลังคิดถึงแต่ใบหน้าน่ารักของเด็กสาวตัวเล็กๆผิวขาวๆที่เขาดันถูกตาต้องใจและปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเจอ เธอน่ารักน่าเอ็นดู ดูตัวเล็กตัวน้อยน่าทะนุถนอม ซึ่งตอนแรกที่เขาเจอเธอที่ร้าน ด้วยความที่เธอเป็นคนผิวขาว อกเป็นอก เอวเป็นเอว บวกกับหน้าตาที่น่ารักของเธอ จึงทำให้เขาเกิดตัณหาความหื่นมันขึ้นตาทันที แต่ตอนนั้นเขาทำอะไรเด็กสาวไม่ได้ ทำได้แค่มองแล้วก็มอง มองอยู่อย่างนั้น ซึ่งเขาก็ตั้งใจที่จะมองแทะโลมเธอ เพราะเขาอยากมองให้เด็กสาวรู้ว่าเขาสนใจในตัวเธอ โดยที่ไม่คิดจะปิดบังความรู้สึกของตัวเองแต่อย่างใด เขาชอบเด็กสาว เขาก็ต้องมองให้เด็กสาวรู้ว่าเขาอยากได้เธอ