ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ

4. พี่มาขับรถเล่น

(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ)

เกือบสองชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดเด็กสาวก็แอดเฟสมา มาวินที่กำลังตั้งหน้าตั้งตารอเด็กสาวแอดเฟสมาด้วยความตื่นเต้นจนเหงื่อตกไปหมด เขาก็รีบกดรับแอดเด็กสาวทันที จากนั้นเขาก็ไม่รอช้าที่จะส่งข้อความทักไปหาเธอ เขาดีใจเป็นอย่างมากที่เด็กสาวยอมแอดเฟสเขามาเสียที

ด้านนาเดียร์

ห้องแชทMessenger

มาวิน : ทำไมถึงแอดมาช้าจัง พี่รอรับแอดเราจนเหงื่อตกเลย

เมื่อเห็นข้อความของคนในแชท นาเดียร์จึงพิมพ์ข้อความตอบกลับไปทันที

นาเดียร์ : พอดียุ่งๆหนะค่ะ มัวแต่ช่วยแม่ขายของที่ร้าน

.....

เมื่อเห็นว่าคนตัวโตเงียบไปไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาอีก นาเดียร์จึงรู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆเขาก็เงียบไป แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอจึงไปช่วยแม่ขายของต่อ แต่ระหว่างนั้นก็คอยดูไปด้วยว่าคนตัวโตส่งข้อความอะไรมาอีกรึเปล่า ซึ่งเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องคอยแชทเขา และเมื่อเห็นว่าแชทยังเงียบเหมือนเดิมเธอก็รู้สึกถอดใจไม่อยากคอยแชทเขาแล้ว จากนั้นเธอจึงโฟกัสกับการช่วยงานในร้านต่อ แต่พอผ่านไปสักพักคนตัวโตก็โทรmessengerเข้ามา ทำให้เธอตกใจไม่น้อย แต่กระนั้นก็ยอมกดรับสายเขาแต่โดยดี

(ออกมาตรงข้างร้านหน่อยได้มั้ย)

"คะ? ข้างร้านหนูเหรอคะ"

ทันทีที่เด็กสาวกดรับสาย คนตัวโตในสายก็พูดออกมาทันที ทำเอาเด็กสาวงุนงงกับคำพูดของเขา เธอจึงถามกลับไปแบบนั้น

(ครับ ออกมาหน่อยได้มั้ย)

"เอ่อ?..ค่ะ"

สิ้นคำตอบของเด็กสาว คนตัวโตก็วางสายไป จากนั้นเด็กสาวก็ยอมเดินออกไปข้างร้านตามคำขอของเขาแม้จะยังมึนงงอยู่ก็ตาม ทว่าพอเดินออกมาข้างร้าน...

"เฮ้ย! พี่มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย" เสียงเล็กอุทานออกมาทันทีแล้วเอ่ยถามคนตัวโตด้วยความตกใจไม่น้อยที่เห็นเขามายืนอยู่ข้างร้าน พลางเดินเข้าไปหาเขา มือข้างหนึ่งของเขาล้วงกระเป๋ากางเกงของตัวเอง มืออีกข้างถือกระป๋องเบียร์โดยคีบบุหรี่ไว้ที่นิ้วมือ ยืนพิงรถกระบะคันใหญ่สีดำ ซึ่งมันก็ดูเท่มากในสายตาเธอ แต่กระนั้นเธอรู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ที่เห็นเขาดื่มเบียร์และสูบบุหรี่ แต่เธอก็พอจะเข้าใจได้ว่ามันเป็นเรื่องทำธรรมดาธรรมชาติของผู้ชาย แต่ที่เธอไม่เข้าใจคือตอนนี้เขามายืนอยู่ข้างร้านเธอทำไม

"พี่มาขับรถเล่น เลยแวะมาหาเราหนะ" มาวินเอ่ยอ้างออกไป ทั้งที่ความเป็นจริงเขาตั้งใจมาหาเด็กสาวโดยเฉพาะ

"มาหาทำไม ไม่ได้รู้จักกัน ไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย" นาเดียร์พูดสวนไปทันทีด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

"เด็กคนนี้นี่ เดี๋ยวเหอะ พูดให้มันดีๆหน่อย" มาวินพูดพลางยกมือขึ้นมาทำท่าจะเขกหน้าผากมนของเด็กสาวแต่ก็ไม่ได้เขก ทำเชิงขู่เท่านั้น ทำเอาเด็กสาวสะดุ้งตกใจผงะถอยไปด้านหลังเล็กน้อยกับการกระทำของเขา ซึ่งท่าทางและคำพูดตรงๆของเธอมันไม่ได้ดูก้าวร้าวเลยสำหรับเขา แต่มันกลับน่าหมั่นเขี้ยวเสียมากกว่า

"ในเมื่อมาแล้ว งั้นหนูว่าพี่เข้าไปนั่งในร้านดีกว่ามั้ยคะ" นาเดียร์เอ่ยชวนตัดบท เธอไม่อยากยืนคุยกับเขาตรงนี้แบบสองต่อสอง เพราะมันดูไม่เหมาะสมเท่าไหร่

"ได้ครับ"

สิ้นคำตอบของคนตัวโต เด็กสาวก็เดินนำเขาเข้าไปนั่งข้างในร้านทันที และทันทีที่ทั้งคู่เดินเข้ามาในร้าน นาเดียร์ก็ถูกคนเป็นแม่เรียกให้ไปหา เธอจึงเดินตามคนเป็นแม่ที่เดินไปทางหลังร้านโดยปล่อยให้คนตัวโตนั่งอยู่ในร้านอย่างนั้น

"ไอหนุ่มคนนั้นมันมาทำไม" ลำดวนเอ่ยถามลูกสาวไปทันทีเมื่ออยู่กันสองคน มีสีหน้าไม่พอใจเท่าไหร่ที่ลูกสาวพาชายหนุ่มเข้ามาในร้าน ซึ่งเธอก็จำได้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นลูกค้าของรีสอร์ทที่มาทานอาหารร้านเธอเมื่อตอนกลางวัน แถมยังมองลูกสาวของเธอเหมือนคนโรคจิตอีก

"พี่เค้าบอกว่ามาขับรถเล่นเลยแวะมาหนะค่ะ" นาเดียร์เอ่ยตอบคนเป็นแม่ด้วยสีหน้าสลด เพราะดูท่าแล้วแม่ของเธอจะไม่พอใจกับการมาของคนตัวโต

"เออๆ จะมาทำไมก็ช่างเถอะ แต่เราหนะอยู่ให้ห่างๆไอหนุ่มคนนี้ไว้เลยนะ ดูท่าแล้วเป็นคนมือไว น่าจะเจ้าชู้เอาเรื่องอยู่"

สิ้นคำพูดของคนเป็นแม่ นาเดียร์ก็พยักหน้าให้อย่างเข้าใจในคำเตือนของแม่ จากนั้นเมื่อคุยกันเสร็จ เธอกับแม่ก็ออกไปดูแลลูกค้าหรือดูแลความเรียบร้อยที่หน้าร้านต่อ

เขียนบรรยายโดยนามปากกา อินทิราตัวหื่น