(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ)
เมื่อมาวินเข้ามาในห้องก็เห็นว่าเด็กสาวกำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ปลายเตียง เท่าที่ได้ยินเหมือนว่าเธอจะคุยกับแม่ มาวินจึงเดินเข้าไปนั่งข้างๆเด็กสาวในขณะที่เธอวางสายโทรศัพท์ไปพอดี เขาจึงเอ่ยถามเธอออกไป
"บอกน้าลำดวนรึยังว่าพี่นอนที่นี่และนอนในห้องกับหนูด้วย"
"บอกแล้วค่ะ" นาเดียร์เอ่ยตอบโดยไม่มองหน้าคนตัวโต เธอเอาแต่ก้มหน้ามองมือตัวเองที่กุมกันไว้บนหน้าขา
"โดนน้าลำดวนดุเหรอที่ให้พี่นอนในห้องด้วย" มาวินโน้มใบหน้าลงไปเอ่ยถามใกล้ๆดวงหน้าเล็กด้วยความเป็นห่วง เพราะเธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเขาจึงคิดว่าเธออาจจะโดนคนเป็นแม่ดุ
"เปล่าค่ะ แม่ไม่ได้ดุไม่ได้ว่าอะไรเลย" นาเดียร์เอ่ยตอบในขณะที่ยังคงก้มหน้าอยู่อย่างนั้น
"แล้วหนูเดียร์เป็นอะไร ทำไมถึงเอาแต่ก้มหน้าแถมหน้าหนูยังแดงอีก ไม่สบายรึเปล่าครับ" มาวินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางสองมือหนาประคองใบหน้าเล็กให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขา แล้
