12. รอยยิ้มเป็นเหตุ

1372 Words

(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ) หลังจากที่ทั้งคู่กลับจากร้านสะดวกซื้อก็พากันมานั่งที่โซฟาภายในร้านที่นั่งกันเป็นประจำ ทั้งคู่นั่งเล่นนั่งทานขนมและพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนเด็กสาวกินขนมจนอิ่ม เธอจึงจัดการเก็บถุงขนมที่กระจัดกระจายอยู่เต็มโต๊ะโดยมีคนตัวโตช่วยเก็บจนเรียบร้อย จากนั้นเขาก็เริ่มพูดเปิดประเด็นเรื่องที่ค้างคาใจอยู่ทันที "คราวหลังหนูห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนไหนอีกนะครับ เหมือนเมื่อกี้ตอนที่อยู่ในเซเว่นที่หนูยิ้มให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ ต่อไปห้ามยิ้มให้ใครมั่วซั่วแบบนั้นอีกเด็ดขาดนะครับ ต่อให้ยิ้มตามมารยาทก็ห้าม เพราะผู้ชายคนเดียวที่หนูจะยิ้มให้ได้มีแค่พี่เท่านั้น เข้าใจมั้ยครับ" มาวินพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังประหนึ่งเป็นคำสั่งอย่างชัดเจน เพราะเขาอยากให้เด็กสาวเข้าใจและทำตามที่เขาบอก แม้ว่าตอนนี้เขากับเธอยังไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ในอนาคตต้องได้เป็นแน่ เพราะฉะนั้นตอนนี้เขาจึงขอใช้สิทธิ์ความเป็นเจ้าของเธ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD