(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ)
ปึกๆๆๆๆๆ
แต่แล้วสองกำปั้นน้อยๆที่เริ่มทุบอกแกร่งก็ดันดับฝันของเขาเสียก่อน เขาจึงยอมผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่งและแสนเสียดาย
แฮกๆๆๆ~
ทันทีที่คนตัวโตยอมผละจูบออก นาเดียร์ก็รีบหอบเอาอากาศเข้าปอดทันที เธอมองคนตัวโตบนร่างด้วยดวงตาสั่นระริก และเมื่อปรับลมหายใจให้กลับมาเป็นปกติได้แล้ว เธอจึงค่อยๆใช้สองมือบางดันอกแกร่งออกพร้อมกับค่อยๆลุกขึ้นนั่ง ดวงตากลมโตกรอกไปมา ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆเพราะเขินอายกับจูบแรกที่พึ่งโดนเขาพรากไปหมาดๆ
มาวินก็ยอมลุกออกจากร่างบางแต่โดยดี ตาคู่คมของเขาไม่ละไปจากเด็กสาวเลย มือหนาทั้งสองข้างค่อยๆยื่นไปกอบกุมดวงหน้าเล็กเอาไว้แล้วบังคับใบหน้าของเธอให้หันมามองสบตากับเขา เด็กสาวจึงค่อยๆเบนสายตาขึ้นมามองเขาอย่างเขินอาย เธอรู้สึกไม่สู้กับสายตาของเขาที่มองมาเลย
"นะ ไหนพี่บอกว่า จะ จะไม่ทำอะไรหนูไงคะ" นาเดียร์ตัดสินใจเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ใจดวงน้
