(ปิ๊งรักยัยเด็กจอมซื่อ)
วันต่อมา
10:35 น.
หลังจากที่ทั้งคู่ตื่นนอน พวกเขาสองคนก็นอนหยอกเย้ากันต่ออยู่บนเตียงนุ่ม จนนาเดียร์เห็นว่ามันสายมากแล้วเธอจึงเอ่ยพูดกับคนตัวโตไป...
"พี่วินจะกลับรีสอร์ทตอนไหนคะ สายมากแล้วหนูอยากอาบน้ำแล้วด้วย" ที่เธอถามคนตัวโตแบบนั้นเพราะเขาเอาแต่กอดเธอไม่ยอมให้เธอลุกไปไหนเลย ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงกว่าแล้ว เธอจึงอยากอาบน้ำให้สบายตัว
"ไล่พี่เหรอ หื้ม" มาวินพูดคลอเคลียอยู่ข้างแก้มนุ่มอย่างหลงใหล
"หนูไม่ได้ไล่ค่ะ หนูแค่เห็นว่ามันสายมากแล้ว อีกอย่างหนูก็เริ่มหิวแล้วด้วย" นาเดียร์เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม พลางกระชับกอดคนตัวโตแน่นขึ้นเสมือนออดอ้อนเขาไปในตัว
มาวินที่มองอยู่จึงระบายยิ้มออกมาไม่หุบกับความน่ารักของเด็กสาว ถ้ารู้ว่าได้เป็นเมียแล้วเธอจะขี้อ้อนขนาดนี้ เขาคงจับเธอทำเมียไปตั้งนานแล้ว
"งั้นพี่กับรีสอร์ทก่อนก็ได้ครับ แล้วเดี๋ยวอาบน้ำเสร็จพี่จะมารับพาไปทานข้าวข้าง
