Zary's POV
1 week na ang nakalipas after namin nilusob ang headquarters ng kalaban. Nasa stable na rin si Teiph baka bukas o makalawa gigising na siya, si Dad naman ay okay na. Nagkausap naman kami ni mom. Dahil simula ng gumising si mom at sinabi ko sa kanila ang katotohanan hindi pa kami ngkausap ng maayos.
"Baby, I'm sorry hindi mo sana mararanasan lahat ng ito kung hindi kami naging pabaya sa inyong dalawa ni Teiph. Kung mas hinigpitan pa namin ang securidad sana hindi kayo naghihirap ngayon. Kung pwede nga lang akuin ang paghihirap niyo gagawin ko." Sabi ni mom habang iyak ng iyak ito, kanina pa nga 'yan. Niyakap ko siya ng sobrang mahigpit. I love mom so much. Sinisisi niya ang kanyang sarili sa nangyari 12 years ago.
"Mom don't be sorry, you don't have to. Wala kana man kasalan
